เที่ยวเขาเจ็ดยอดครั้งที่ 2

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     การเที่ยวภูเขาถือว่าเป็นการออกกำลังกายประจำปีของผม ปกติจะไปพร้อมกับสมาชิกเวบบ้านสวนพอเพียงหลายๆ คน แต่ครั้งนี้ผมไปกับเพื่อนที่เป็นเจ้าหน้าที่ของกรมอุทยาน ติดตามเพื่อนไปทำงาน การไปเขาเจ็ดยอดครั้งนี้เป็นการไปครั้งที่ 2 ครั้งแรกไปเมื่อสี่ปีที่แล้วซึ่งเดินขึ้นทาง จ. พัทลุง  แต่ครั้งนี้เดินขึ้นทาง จ.ตรัง ซึ่งใช้เวลาเดินขาขึ้นเจ็ดชั่วโมง ขาลงสี่ชั่วโมงครึ่ง นอนค้างคืนบนภูเขา 2 คืน ที่ความสูงเกือบ 1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล

 

   การที่ได้พักผ่อนบนยอดเขาที่มีธรรมชาติสวยงามเช่นนี้ ก็ถือได้ว่าทั้งเป็นการออกกำลังกายประจำปี และพักผ่อนประจำปี ใครที่ชอบแนวนี้และร่างกายพร้อม ก็ลองดูนะครับ

ความเห็น

ผมสนใจและติดตามการเดินป่าขึ้นเขาคราวก่อนๆของผู้ใหญ่-พี่หยอยและสมาชิกอื่นๆซ้ำๆ เฝ้าคิดว่ามันเป็นกิจกรรมดีๆที่น่าสนใจ(สำหรับผม) ผมมีโอกาสไปครั้งเดียวที่เขาหลวงแต่เมื่อเปรียบเทียบกับครั้งก่อนๆที่เขาไปเขาเจ็ดยอดกันรู้สึกว่าไม่ค่อยประทับใจเหมือนที่เพื่อนๆไปเขาเจ็ดยอดกัน(ไม่นับตอนหลงทางนะครับ) น่าประทับใจและได้เรียนรู้อะไรมากมาย แค่เขาหลวงผมเองก็มาทบทวนความพลาดโอกาสของผมว่าน่าถ่ายภาพได้มากกว่านี้ น่าจะเก็บต้นไม้บางต้นมาปลูกฯ เฝ้ารอๆว่าเมื่อไหร่จะมีกิจกรรมแบบนี้อีกก่อนที่จะแก่เกินแกงก็เงียบๆไป *-*ว่าก็ว่าเถอะสมช.เก่าๆหายเงียบไปหมดเลย ผมเคยถามเพื่อนๆว่าทำไม ? แต่แล้วผมเองก็เงียบเหมือนกัน*อยากให้กลับมาเหมือนเดิม สมช.ที่ชอบเดินป่าขึ้นเขาลองส่งเสียงบ้างเน้อ ช่วงนี้เมษาฝนคงไม่หนัก เผื่อว่าได้มีโอกาสสัมผัสธรรมชาติก่อนที่มันจะไม่มีให้สัมผัสนะ เห็นข่าวจะสร้างกระเช้าขึ้นเขาหลวงกันแล้วนี่  และก่อนที่พวกเราจะตะบันหมากกินกัน ฮ่ะๆ

 

ผ่านมา 4 ปีแล้วหรือนี่ ประสบการณ์เขาเจ็ดยอดของเพื่อนสมาชิก หลับตานึกถึงภาพถ่ายที่เพื่อนๆ ต่างช่วยกันโพสต์ ถึงแม้ไม่ได้ไป แต่ก็ยังอยู่ในความทรงจำ บ้างก็ยังอยู่ บ้างก็จากไป คิดถึงจังเลย  แง๊......

ธรรมชาตินับวันจะหายไป เห็นรูปที่ผู้ใหญ่โสทรเอามาให้ดูเห็นต้นไม้ -มอส-เฟิร์นที่เป็นธรรมชาติจัดการกันเองไม่มีมนุษย์เข้าไปยุ่มย่ามแล้วอารมณ์รักป่าเขามันเข้าไปในสายเลือดเลยครับนุสิ ก็ไม่รู้สินะผมชอบน่ะ ชอบมากกว่ากิจกรรมอื่นๆที่มนุษย์เข้าไปจัดการ*คิดถึงสมช.เก่าๆทุกคนนะ แต่ไม่ได้รังเกียจรังงอนอะไรกับสมช.ใหม่นะครับ เพียงแค่คิดถึงวันเก่าๆคนเก่าๆก็เท่านั้นเอง ฮ่ะๆ

รูปภาพของ oddzy

 

อ๊อดก็ไม่ได้หายไปใหนนะพี่ ยังแอบอ่านตลอด ที่ดพื่อนๆเงียบหายไปเพราะเน็ตมันอืด เน็ตกาก เน็ตไม่เป็นใจค่ะ เท่าที่สอบถามเพื่อนๆดู เพื่อนๆจะตอบแบบนี้เหมือนกันหมดเลย แม้แต่เน็ตบ้านอ๊อดที่ว่าอยุ่อเมริกาก็ยังอืดค่ะ 

ส่วนอ๊อดก็คอมพัง ไวรัสกินทะลุ ทะลวง ตับไต ไส้พุงคอมพัง เอาไปซ่อมแล้วซ่อมอีก เน็ตก็อืด เลยโยนคอมทิ้งไปแล้ว ตอนนี้ได้คอมใหม่แล้วค่ะ จะพยายามแวะมาทักทาย

ไลน์ ไอดี : poddzy ใครที่แอดมาแล้วหลุดไป สามารถแอดมาใหม่ด้วยชื่อเดิมนี้ค่ะ ไม่ใช้ชื่ออื่น 

มีความเป็นธรรมชาติ เหมือนป่าดงดิบ ออกซิเจนเต็มปอดเลยนะค่ะ สำหรับขาลุยตัวจริง^^

ความสุข..อยู่ที่ใจ

รูปภาพของ เสิน

ผู้ใหญ่ รอบนี้ไม่พบเจออะไรให้ตื่นเต้นบ้างเร้อ 

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

รูปภาพของ อ้อยหวาน

ภาพสวยมากค่ะ พี่เป็นคนชอบเดินป่าเหมือนกัน แต่ป่าเมืองไทยยังไม่เคยลองสักที คงต้องมีสักวัน

รูปภาพของ oddzy

ความสวยงามยังคงที่ ท้องฟ้าเปิดแบบนี้กลางคืนมาหนาวชัวเลยโดยเฉพาะบนยอด ยังนึกถึงคราวก่อนไม่ลืมเลย หนาวจนนอนไม่ได้ขนาดว่าวันนั้นฝนตกแล้วฟ้ามืดมีเมฆหมอกปกคลุมไม่หนาวเท่าไหร่ แต่ความรู้สึกวันนั้นมันหนาวเจียนตาย

อยากไปอีกนะ ถ้ามีโอกาส ตอนนี้ร่างกายพร้อมลุยอีกรอบแล้ว ฮ่าๆ(ยังไม่เข็ด) คราวก่อนทำการบ้านไปไม่ดีพอ แต่คราวหน้า รับรองไม่พลาดแน่ จะเตรียมเสื้อกันหนาวอย่างหนา เสื้อกันฝนอย่างดี และเนื้อไก่แห้งแดดเดียวพร้อมปลากระป๋องและมาม่า ฮ่าๆๆๆ (กันเหนียวอะ) ปีนี้ยังไม่พร้อมเดินทาง แต่ปีหน้าไม่แน่ เดี่ยวนัดกันดีๆอีกก่อนนะ ขอปรึกษาพี่หยอยก่อน

ปล. ภาพถ่ายเอามาลงน้อยจัง เอามาดูอีก อย่าเก็บไว้คนเดียว เอามาแบ่งเพื่อนฝูงดูมั่งเร็ว รอชมภาคสองนะ

ไลน์ ไอดี : poddzy ใครที่แอดมาแล้วหลุดไป สามารถแอดมาใหม่ด้วยชื่อเดิมนี้ค่ะ ไม่ใช้ชื่ออื่น 

อยากไปทุกครั้งที่มีทริป แฮร่ ๆๆ แต่ก็ไม่ได้ไปสักครั้งเลย

เพราะชีวิต...คนเรา    เกิดมา....ไม่นาน ก็ต้องตาย
ต้องกลายเป็นความว่างเปล่า
Cr. เ่ท่าที่มี - กางเกง

ไปมั่งตะเด๊ะ ได้เรียนรู้ธรรมชาติของป่าเท่ในอยู่หายากแล้ว ฮ่ะๆ