ปลูกสลัดแก้ว

หมวดหมู่ของบล็อก: 

พยายามหาข้อมูลของสลัดแก้วมานำเสนอ แต่ค้นไม่เจอ เท่าที่ทราบเป็นผักเมืองหนาว แต่สามารถนำมาปลูกที่ภาคใต้ได้ และมีคนนำมาปลูกได้ผลดี นั่นคือ อ. บุญฤทธิ์  อานุภาพเสถียร อาจารย์โรงเรียนบ้านไร่พรุ จ.ตรัง  อาจารย์ได้พันธุ์สลัดแก้วโดยให้เพื่อนที่เชียงใหม่ส่งมาให้ แล้วนำมาให้เด็กนักเรียนปลูก ผมโชคดีที่ยกร่องตรงช่วงที่อาจารย์เพาะไว้พอดี  ด้วยความกรุณาของอาจารย์ อาจารย์แบ่งมาให้ผมหนึ่งถาด

ผมเอามาปลูกได้ 2 ร่อง

เยี่ยมสวนไผ่ อ.ควนขนุน จ.พัทลุง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ส่วนตัวแล้วไม่ได้สนใจไผ่มากนัก เมื่อเดือนสิงหาคมปีที่แล้ว เพื่อนบ้านร่วมอุดมการณ์ ซื้อกิ่งตอนไผ่ตงลืมแล้งกิ่งละ 250 บาท มาปลูก มันก็แค่กิ่งใผ่กิ่งเล็กๆ ไม่น่ามีอะไรน่าสนใจมั่ง เวลาผ่านไป 8 เดือน เอ้ยได้กินหน่อแล้ว ได้ความร่มรื่นบริเวณบ้าน สรุปว่าโตเร็ว ถึงปัจจุบันเวลาผ่านไป 1 ปี 5 เดือน เพื่อนมีกิ่งตอนออกมาขาย แถมยังแบ่งมาให้ผมปลูกอีกต่างหาก เอ... น่าสนใจขึ้นมาแล้วซิ

วันนี้มีภาระกิจต้องไปส่งหลาน ที่ อ.ชะอวด จ. นครศรีธรรมราช ก็เลยถือโอกาสชวนกันไปเที่ยวสวนไผ่แหล่งที่มาของไผ่ที่ว่านั้น เป็นสวนอยู่ใน อ.ควนขนุน จ.พัทลุง
ไม่มีป้ายชื่อสวน มีแต่ป้ายขายไผ่ตงลืมแล้ง และเบอร์โทรอยู่หน้าประตูรั้ว วันนี้เจ้าของสวนไม่อยู่ลูกจ้างของสวนออกมาต้อนรับ บริเวณหน้าบ้านมีไผ่หลายพันธุ์ มีป้ายบอกชื่อพันธุ์เอาไว้ไว้เรียบร้อย ซึ่งไผ่ที่อยู่บริเวณหน้าบ้านจะเป็นต้นพันธุ์ไว้ตอนจำหน่าย ส่วนสวนไผ่อยู่หลังบ้าน เมื่อเดินไปถึงไม่รู้จะบรรยายอย่างไรดีครับ ร่มรื่นมากๆ น่าอยู่ น่านอน ดังภาพนะครับ

ผมเป็นเกษตรกรเต็มขั้นแล้วครับ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ต้นปี 50 ผมก้าวออกมาจากบริษัท ด้วยหลายเหตุผล และตั้งใจออกมาเป็นเกษตรกร จำได้ว่าหลังจากออกมาแล้วจะเริ่มใช้ชวิตเกษตรกรมันมืดแปดด้าน ทั้งๆที่ตอนเรียนมัธยมก็เรียนวิชาเกษตรมาบ้าง จะทำอะไรก็ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหน จนกระทั่งได้เข้าอบรมที่ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติทุ่งสง รู้สึกว่ามีแสงสว่างขึ้นมาบ้าง เริ่มได้ใช้ความรู้จากการอบรมมาใช้เต็มที่สามมารถปลูกผักได้ประสบผลสำเร็จหลายอย่าง โดยที่ไม่พึ่งพาสารเคมีและปุ๋ยเคมี

ปลายปี 50 มีเรื่องต้องให้เข้าไปทำงานในหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง เพราะมีคนมาขอร้องให้ไปทำงาน  เพราะเขาหาคนดูแลคอมพิวเตอร์ไม่ได้ ปฏิเสธไปหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ  จนต้องเริ่มงานในวันที่ 7 มกราคม 2551 โดยปลอบใจตัวเองว่าไปพัฒนาบ้านเกิดก็แล้วกัน ระหว่างที่ทำงานในหน่วยงานราชการแห่งนี้ ก็ไม่ทิ้งเรื่องการทำเกษตร แต่ผลการปลูกผักออกมาไม่ดีเท่าที่ควรเพราะไม่มีเวลาดูแล เคยปลูกมะระได้ลูกละ 6 ขีด เมื่อไม่มีเวลาดูแลผลผลิตก็ไม่ได้ผล จากลูกละ 6 ขีดได้ลูกแค่คืบ ก็ได้ข้อสรุปว่าจะทำเกษตรให้ได้ผลถ้ายังอยู่ในระบบ ไม่มีทางทำเกษตรให้ดีได้ นั่งทำงานอยู่ก็จะบอกเพื่อนร่วมงานเสมอว่า "ถ้าอยู่บ้านขุดดินได้ตั้งเยอะแล้ว"

ห่มดินด้วยกระสอบ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

การปลูกพืชให้ได้ผล ต้องห่มดิน อย่าเปลือยดินเพื่อให้ดินมีความชุ่มชื้น จุลินทรีย์ทำงานได้ดี นี่คือหลักการ วัสดุที่เอามาใช้คลุมดินได้แก่ ฟางข้าว ใบไม้ หญ้าแห้ง หรือวัสดุอื่นตามที่หาได้  สภาพทั่วไปของผม

  1. แหล่งน้ำที่ใช้ในการปลูกผักได้จากบ่อน้ำ ไม่มีแหล่งน้ำขนาดใหญ่
  2. ดินเป็นดินปนทรายอุ้มน้ำไม่ดี
  3. วัสดุคลุมดินที่จะห่มดินนั้นหายากหน่อย ยังไม่ถึงหน้าเกี่ยวข้าวหาฟางข้าวไม่มี มีแต่ใบไม้แห้ง

จากปัญหาเปล่านี้ถ้ามีวัสดุคลุมดินก็จะช่วยเก็บรักษาความชื้นไว้ได้ ซึ่งผมผมเคยเห็นว่าเขามีพลาสติกคลุมดินซึ่งต้องซื้อ ไม่เอาดีกว่าไม่จำเป็น แต่...ผมมีกระสอบอาหารไก่เป็นร้อยๆ กระสอบซึ่งขอมาจากญาติที่เลี้ยงไก่ สามารถเอามาคลุมร่องผักได้ตามภาพ

ไคโตซานจากท่าศาลา

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เมื่อวานได้เดินทางไปทำธุระที่อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช เดินทางออกจากตรังตอนตีสี่ ไปถึงที่หมายหกโมงเช้า ที่หมายที่ว่าเป็นหมู่บ้านชาวประมงอยู่ติดทะเล บ้านที่ไปนั้นหลังบ้านยื่นลงไปในทะเลก็เลยเก็บรูปพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้ามาฝาก

ผมถ้าเดินทางไปยังที่ที่ไม่เคยไป ก็จะสอดส่ายสายตาหาสิ่งที่จะเป็นประโยชน์เกี่ยวกับการเกษตรอินทรีย์ของผม

อย่าทำงานในวันปีใหม่

หมวดหมู่ของบล็อก: 

สวัสดีปีใหม่ 2552

ปีเก่าผ่านไปปีใหม่ก็เข้ามา วันหยุดเทศกาลปีใหม่หลายคนเฝ้ารอเพื่อจะได้หยุดพักผ่อนเป็นเวลาหลายวัน
มีพี่ที่มีเชื้อสายจีนบอกผมว่า เป็นความเชื่อว่าปีใหม่ไม่ควรทำงาน เพราะจะต้องทำงานไปตลอด
สำหรับคนไทยเราก็วันสงกรานต์ ก็มีความเชื่อในลักษณะเดียวกันว่าห้ามทำงานในวันสงกรานต์ เพราะเป็นวันว่าง จะว่างเทวดารักษา ถ้าทำงาน อาจมีบาดเจ็บ หรือได้รับอันตรายจากการทำงาน

แต่สำหรับผมแล้วตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคมเป็นต้นมาทำงานยังไม่มีวันหยุด วันปีใหม่ก็ไม่คิดจะหยุดทำงานเช่นกัน
เริ่มวันปีใหม่ด้วยการกรีดยางตอนตี 2 เสร็จภารกิจเรื่องยางก็ยกร่องผักต่อ ทำงานเรื่อยไปจนเย็น

ถ้าการทำงานวันปีใหม่ของผม มีผลให้ผมต้องทำงานจนแก่ หรือต้องทำงานตลอดไป
ผมขอมีงานทำแบบนี้ตลอด เพราะเป็นงานที่ทำแล้วมีความสุข

บันทึกชีวิตเกษตรกร

เริ่มชีวิตเกษตรกรเต็มตัว   วันที่ 20-24 ยุ่งอยู่กับภาระกิจในสวนยาง เพราะต้องเปิดกรีดใหม่ยาง 4 ไร่ ประมาณ 360 ต้น เริ่มตั้งแต่ ถางหญ้า เก็บกิ่งยางตายที่หักหล่นมาขวางทางเดิน ติดตั้งอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการกรีดยาง กินเวลาไปทั้งหมด 5 วัน  ทั้งๆ ที่ทุกวันเริ่มงานตั้งแต่ฟ้าสาง เลิกงานก็ตอนเย็น เมื่องานหลักเสร็จสิ้น วันนี้ก็ได้เริ่มงานรองนั่นก็คือการผลิตอาหารไว้กินเอง ยังไม่มีอะไรนอกจากการปลูกผัก วันนี้เริ่มงานตั้งแต่ฟ้าสางอีกเช่นกัน กับการเตรียมพื้นที่ปลูกผัก บริเวณข้างบ้านเริ่มงานได้ไม่นานนักฝนก็ตก แต่ตกในลักษณะที่ตกไม่หนักมาก เดี๋ยวตกเดี๋ยวหยุด ถึงแม้ฝนตกแต่ก็ไม่หยุดทำงานครับ ทำงานตากฝนนี่แหละ  ทำงานตากฝนก็เพลินดีเหมือนกันเพราะไม่ร้อน ทำงานเพลินจนเที่ยงครึ่งรู้สึกหิวจึงได้พักเที่ยง บ่ายโมงนอนเอาแรงแป๊บนึงตื่นบ่ายสองทำงานต่อ วันนี้เลิกงานสี่โมงครึ่ง ไม่ได้เลิกตามเวลาราชการนะครับ แต่เพราะรู้สึกเหนือย ไม่ไหวแล้ว

มากกว่าความสำเร็จของการปลูกผักในกระสอบ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

อะไรคือความสำเร็จของการปลูกผักในกระสอบ และอะไรคือมากกว่าความสำเร็จ ความสำเร็จก็คือสิ่งที่ผมได้นำเสนอไปแล้วใน http://www.bansuanporpeang.com/node/86 แล้วอะไรล่ะที่มากกว่าความสำเร็จ สำหรับผมแล้วมากกว่าความสำเร็จ ก็คือมีคนนำไปทำตาม ทำต่อ ต่อยอด ทดลองต่อครับ สำหรับเรื่องการปลูผักในกระสอบนั้นจริงๆ แล้วผมอยากมีผักไว้กินเป็นประเด็นหลัก ประเด็นรองผมอยากแกล้งคนแถวบ้านที่ไม่ยอมปลูกอะไรไว้กิน แล้วชอบอ้างว่าไม่มีที่ดิน

คนที่เขาไม่รักไม่ชอบที่จะปลูกผัก ก็ไม่สามารถที่จะสะกิดอะไรเขาได้เลย  แต่ก็มีบางคนเมื่อเห็นก็แวะมาพูดคุย แล้วบอกว่าจะไปลองปลูกดูบ้างที่บ้านมีกระสอบเยอะ ผ่านไป 1 เรื่อง วันนี้มีเมล์มาพูดคุยสอบถามเกี่ยวกับการปลูกผักในกระสอบ ขออนุญาตเจ้าของเล์นำมาเผยแพร่นะครับ โดยมีข้อความว่า

บันทึกความทรงจำ

จริงๆ แล้วผมควรจะเขียนบันทึกนี้เมื่อวาน เพราะเป็นการทำงานวันสุดท้าย แต่เขียนวันนี้ก็ไม่เป็นไร เพราะวันนี้เป็นวันที่ผมใช้ชีวิตเกษตรกรแบบเต็มรูปแบบ ซึ่งเป็นวันที่มีความสุขมากวันหนึ่ง วันต่อไปจะเจอกับอะไร ค่อยว่ากัน แต่ที่แน่ๆ มีความสุขมากกว่า

ของฝากจากปาย

หมวดหมู่ของบล็อก: 
Keywords: 

วันที่ 7-9 ธันวาคม ได้ไปเที่ยวปายเป็นครั้งที่สอง เมื่อปีที่แล้วไปมาเป็นครั้งแรก  ปีนี้ไปอีกก็เลือกที่จะพักที่เดิม  อาจเพราะคุ้นเคยกับเจ้าของรีสอร์ทดีอยู่แล้ว ภาพที่จะเอามาฝากไม่ใช่วิวสวยของปายนะครับ แต่เป็นกล้วยในรีสอร์ท และนากระเทียมข้างรีสอร์ท

กล้วยหอมเจ้าของรีสอร์ทบอกว่าเป็นกล้วหอมที่ได้พันธุ์มาจากโครงการหลวง เครือใหญ่มาก รสชาดอร่อยมากครับ
เก็บกินได้ตามสบายเจ้าของไม่หวง

หน้า