อื่นๆ

กะลา ... สมาธิ ... กะโหลก

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     กาลครั้งหนึ่ง ... (นาน ๆ เข้าบ้านที ... เริ่มให้เวอร์ ไว้หน่อย) ที่จริงเมื่อไม่กี่วันมานี่เอง ... ป้า กะ ลูก ๆ (ไม่ได้กู้อีจู้นะ ขอบอกไว้ก่อน  เพราะไม่ใช่ ป้า กะปู่) ชวนไป ดู ... ซื้อ ต้นไม้ ที่ตลาดนัดธนบุรี (สนามหลวง 2) แต่ที่ติดมือกลับสู่บ้าน นอกจากไม้แล้ว ยังมีมะพร้าวห้าว แต่ไม่ถึงขนาดห้าวจัด ใบจิ๋ว 4 ผล แอบนอนมาในกระโปรงท้ายรถด้วย ...

     ก็ป้าเขาอยากได้ มว า า า า ก ... ทั้งยกเหตุผลหลาย ๆ อย่าง ขึ้นอ้างกล่าว แถมออดว่า

          “แค่ผลละ 5.00 บาท เอง ง ง ง ...”

          “อยากได้ ก็เอา ดิ” ... ข้าพเจ้า เอ่ยสั้น ๆ

     เปล่า ... มิได้ขัดเคืองแต่ประการใด ๆ ... เพียงที่ต้องยอม ก็ป้าเขาบอกว่า “น่ารัก” ... ก็ให้ทึกทักเอาเอง ณ บัดนั้นว่า ... ป้าคงปันใจให้มะพร้าว มากกว่าเรา ... จึงเอาใจกันไว้หน่อย เผื่อป้าจะได้กลับใจมารักดั่งเดิม ฮึ ๆ ๆ ๆ ....

     กลับถึงบ้าน .... หิ้วมะพร้าวมาวางบน Terrace หน้าประตูบ้าน ...

          “พ่อ ... ผรก (กะลา) น่ารักดีนะ” เสียงจากป้า แม้ไม่ได้หันหน้ามาคุยด้วย แต่อุส่าห์ลอยมากระทบโสตอยู่ดี

     ... ก็ให้สังเห่าใจ (มั่นใจกว่า สังหรณ์ ซะอีก) ว่า

          ‘คงได้อีกสักงาน ละเรา’ กระนั้นก็อด ออ เออ สั้น ๆ ในลำคอไม่ได้ ... แต่เสียงก็ยังหลุดออกไปจนได้

              “อีม ม ม ...”

          “พ่อว่าน่าจะทำไรดีล่ะ? ... ทำให้หน่อยซี” เสียงหารือ แต่ก็ประหนึ่งคำสั่งละว้า ...

ข้าวไรซ์เบอรี่

หมวดหมู่ของบล็อก: 

หลังจากห่างหายไปนานปี เดี๋ยวนี้แม่บ้านเริ่มหันมาให้ความสนใจกับการปลูกไม้แ_ก แทน ไม้ดอก ชวนลูกปลูกพืชผักสวนครัว ปลูกต้นอ่อนทานตะวัน ไควาเระ โต้เหมี่ยว เพื่อหลอกให้ลูกกินผักที่เขาปลูกเอง  เหลือก็แจกเพื่อน ๆ จนกลายเป็นมีรายได้จากเพื่อน ๆ ที่ทำงาน คนละแวกบ้าน ตอนนี้เธอคิดการใหญ่ ลองปลูกข้าวในกระถาง จนถึงวันนี้เริ่มออกรวงแล้วครับ

ส่งความคิดถึง..จากญี่ปุ่น

หมวดหมู่ของบล็อก: 

อ้อยหวานห่างหายไปหลายเพลา เพราะติดภารกิจ..เที่ยว ขณะนี้ก็ยังไม่ถึงบ้านค่ะ ยังเร่ร่อนอยู่ที่ญี่ปุ่น วันนี้แวะเอารูปมายั่ว ถือว่าเป็นอาหารว่างหรืออาหารเรียกน้ำย่อยก็แล้วกัน

เริ่มปลูกผักรอบที่ 2 ของปีนี้

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     ตั้งแต่ลาออกจากงานมา รู้ว่าตัวเองต้องกลับมาทำงานด้านเกษตร แต่ตอนเริ่มต้นก็ทำมันเกือบทุกอย่าง จนสุดท้ายรู้ว่าตัวเองชอบปลูกผัก และตั้งใจว่าจะปลูกผักเป็นอาชีพเสริมจากการกรีดยาง ส่วนความตั้งใจที่มากกว่านั้น ถ้าเป็นไปได้อยากปลูกผักเป็นอาชีพหลักมากกว่า ตอนนี้ก็พยายามอยู่ครับ ตั้งแต่ต้นปีมาก็ปลูกผักขายไปรอบหนึ่งแล้ว รายได้จากการปลูกผักอาจจะไม่มากนัก แต่การที่ได้กิน ได้แจก น่าจะเป็นกำไรที่เยอะกว่ามาก

เส้นทางสู่ไร่สุโขทัยนี้ดี (On the way to Rai Sukhothai Nee Dee)

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ห่างหายจากบ้านสวนไปหลายเดือน

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ห่างหายจากบ้านสวนหลังนี้ไปหลายเดือน เพราะติดภารกิจเรื่องไปเรียนรู้งานให้กับบริษัทที่ประเทศจีน  กลับมาภาระหน้าที่การงานก็เพิ่มขึ้นอีก แถมโทรศัพท์ก็เหมือนโดนแฮกข้อมูล ใครโทรมาก็รับไม่ติด ไม่ได้ยินเสียงปลายทาง ไม่มีเวลาจะไปตรวจเช็คเลยค่ะ ช่วงนี้ไม่มีเวลาทำสวนอย่างที่ใจฝัน  กลับถึงบ้านก็เหนื่อยล้าจากงาน แต่โชคดียังพอมีเวลาที่จะได้เข้ามาอ่านเรื่องราวของพี่ ๆ เพือน ๆ ในบ้านสวนบ้างให้หายเครียดจากภาระการงาน คิดถึงพี่ ๆ ทุกคนในบ้านสวนเหมือนเดิมนะคะ

สิ่งภูมิใจเล็กๆ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

    สิ่งที่ตั้งใจอย่างหนึ่งจากการลาออกจากงาน คือการมีกิจการเป็นของตัวเอง การกรีดยางก็ยังไม่ใช่ ส่วนจะให้ทำธุรกิจอย่างอื่นก็ไม่ใช่สิ่งที่ถนัด ซื้อมาขายไปเพื่อทำกำไร ก็ไม่ใช่สิ่งที่ทำแล้วจะสบายใจ แต่ปลูกผักที่ไร้สารพิษแล้วขาย ผมกลับทำได้อย่างสบายใจ เพราะเหมือนได้มอบสิ่งดีๆ แก่ผู้ซื้อ แต่ก็ยังไม่ถือว่าเป็นกิจการ หรือธุรกิจอะไร คิดว่ามีสินค้าในแบรนด์ของตัวเองก็พอ ก็เป็นหนึ่งในความภูมิใจ ทำแล้วสบายใจ มีความสุข

จะโทษใคร ... ?

หมวดหมู่ของบล็อก: 

หากจะมีใครสักคน ถามว่า เคยได้ยิน โคลงบทนี้ไหม ?

                    ๏ เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม   ดนตรี

               อักขระห้าวันหนี               เนิ่นช้า

               สามวันจากนารี                เป็นอื่น

               วันหนึ่งเว้นล้างหน้า         อับเศร้าศรีหมอง ๚

     ข้าพเจ้าจะตอบโดยมิพักลังเลว่า “จำได้ซี ...” และกล้าโวว่า ... “ท่องได้ ด้วยนะ” แต่จะให้ท่องด้วย ทำนองเสนาะ’ … ข้าพเจ้ายอมรับอย่างไม่เหนียมแม้แต่น้อย ว่า ... “ม้า า า ... ย ... หวา า า ... ย ...”

     แล้วหากใครคนนั้น ... หรือ ... คนไหนก็ได้ ถามต่อว่า ... “แล้วยังจะเขียน โดยไม่ผิด ได้อยู่หรือ” ...

     ก็กลอนที่ยกมานำบล็อก ข้างต้นนั่นไง ... พอจะเป็นคำตอบ และ/หรือ พยานได้ไหมละครับ ... ? ... ข้าพเจ้ามั่นใจว่า เขียนไม่ผิด ... โอ๊ะ ... ขออภัย ... ที่สื่อผิด ... ตั้งใจจะบอกว่า ... “พิมพ์ไม่ผิด ...” ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ดูจากตันฉบับใด ๆ ... สาบานให้ฟ้าลั่น (ฟ้าร้อง) ซีเอา !

     และหากถามต่อว่า “แล้วความหมายล่ะ ... รู้ป่ะ ?” ...

     ก็ไม่รู้ซีนะ ... แต่ขอวิสัชนา ตามที่เคยได้รับถ่ายทอดจาก คุณครู ว่า ... “โคลงโลกนิติสุภาษิต บทนี้ สอนให้เป็นผู้ใฝ่ ฝึกฝน ปฏิบัติ ในกิจของตนให้เป็นนิจ ทักษะจะได้ไม่ถดถอย ... โดยนัยกลับกัน จะเป็นการเพิ่มพูนทักษะ อันก่อผลประโยชน์แก่ตน ... นั้นแล”

     ที่ เกริ่นมาซะยืดยาว จนเกือบเป็นเนื้อหา ... ก็ด้วยกำลังจะบอกว่า ...

ขูดตะกอน ... จากวงสมมติ ที่เรียกว่าปี

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     เบื้องต้น ขออนุญาตเรียนว่า นี่เป็นบันทึก ... “เรื่องที่คำนึง” วันแรกแห่งปี 2558 ... เอ้า ... หรือจะให้เรียกว่า “เพ้อเจ้อ” ก็ได้?

       ก่อนที่ข้าพเจ้าจะออกแรงนิ้ว จิ้มลงบน Keyboard ตัวเก่า ที่เชื่อมต่อกับ Pc. ที่เพิ่งได้มาใหม่ เมื่อสอง สาม วันก่อนนี้ ก็ให้มีอารมณ์ลังเลนิด ๆ ว่า เรื่องที่จะนำมาเพ้อเจ้อ เป็น ‘เรื่องส่วนตัว’ ไปไหม ? ด้วยว่า ... เป็นเพียงมุมมอง ซึ่งอาจ ทึบ ... อับ ... คับแคบ ที่ข้าพเจ้ามองเห็นเพียงคนเดียว หรือ ...

     เป็นเรื่อง ‘สาธารณะ’ ที่เปิดโอกาสให้ใคร ๆ จะคิด แง่มุมไหน ... แตกต่าง อย่างไร ... โดยไม่มีข้อจำกัด หรือไม่ ... ที่สำคัญ ... คือ ‘ต้อง’ ไม่ใช่ตัวชี้ผิด หรือ ถูก ต่อผลความคิดของแต่ละท่าน ด้วยว่า ....

         ทั้งหมด ทั้งหลาย ทั้งปวง ... ขึ้นอยู่กับ “จุดยืน ... มุมมอง ... จริต & ทิฐิ” ของ ‘เจ้าของความคิด’ นั้น ๆ

ที่สุด ... ก็ตัดสินใจเพ้อเจ้อ ตามวิสัย ... เอ้า ... เตรียมรำคาญได้ล่ะ

สวัสดีปีใหม่จากครอบครัวแมวนำโชค

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 

สวัสดีปีใหม่

 

หน้า