มีเรื่องมาให้วิจารณ์กัน ใส่ได้เต็มที่ไม่ต้องเกรงใจกัน ผมเลือกที่จะคัดเอาส่วนที่เป้นประโยชน์อยู่แล้วไม่ต้องเกรงใจ

ขอเป็นกำลังใจให้น้องนะคะ ไม่เป็นไรค่ะสอบไม่ได้ที่นี่เรียนที่อื่นก็ได้ค่ะ จริง ๆ แล้วอยู่ที่...ดวง... ค่ะ ดวงของเด็กด้วย

โรงเรียนเอกชนส่วนมากมีส่วนน่ากลัวอยู่ที่ตรงคะแนน เหมือนกับว่าเป็นการเอาใจเด็กและผู้ปกครองด้วย ....

ยังจำได้ม้าย  ตอนเราเด็กๆ เรายังเรียนโรงเรียนวัดเหลย

ไม่ต้องกลัว...อย่าไปกลัว....คนที่จะดำเนินชีวิตได้ อยู่ในสังคมได้ ไม่ใช่เพราะการเรียนเก่งค่ะ เก่งมาก จะเกิดการเห็นแก่ตัวมาก

แต่ถ้าสมองก็ดี รู้จักทำกิจกรรมในระหว่างเรียน คบทั้งโจร ทั้งบัณฑิต

สังคมจะหลากหลาย มีประสบการณ์ในการอยู่ร่วมกับเพื่อนในสังคมได้ดี การเรียนในหลักสูตร เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเท่านั้นจ้า.......

มีเรื่องจะเล่าให้ฟัง หนูเรียนโรงเรียนวัดค่ะ แถวบ้านเลย แต่บังเอิญสอบเข้าโรงเรียนประจำจังหวัดได้เป็นอันดับ 2 คือเด็กโรงเรียนรอบนอกไม่ใช่เด็กเมืองแล้วสอบเข้าได้ลำดับที่ขนาดนี้ไม่ธรรมดา ภูมิใจและมั่นใจในตัวเองมาก ไม่ได้โม้ค่ะ เป็นเรื่องจริง มีเรื่องจะเล่าต่อ จบ ม.6 จากโรงเรียนประจำจังหวัด สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยชื่อดังแถวท่าพระจันทร์ แม่ภูมิใจลูกสาวค่ะ ปี1 เริ่มค้นพบตัวเอง มันไม่ใช่ว่ะ ไม่ค่อยได้เข้าเรียน กิจกรรมเเอามันทุกอย่าง ปิดเทอม ไม่เคยได้อยู่บ้าน ไปแต่ค่าย ปี 3 กลับมาทำไร่อยู่กับยาย 1 ปีเต็ม กลับไปมหาลัยตอนสอบ ทำไร่ปลูกผักขายมีความสุข แต่สุดท้ายปี 4 ก็กลับไปเรียน แต่ใจมันไปแล้ว ไม่จบ 4 ปี ต่อ ปี 5 ไม่ได้เข้าสอบเลย สุดท้ายรีไทร์ นี่คือความจริงค่ะ สุดท้ายจริงๆก็คือการกลับมาอยุ่กับสิ่งที่ตัวเองรัก และอยู่กับมันมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้มีความสุขมาก แต่งงานมีครอบครัว มีสามีที่น่ารัก ไม่ร่ำรวย แต่ความสุขเป็นสิ่งสำคัญ หากมีลูกก็จะให้เรียนโรงเรียนวัดค่ะแล้วแต่แกค่ะว่าอยากเป็นอะไร สิ่งที่สำคัญคือการเป็นคนดีค่ะ พอมีที่ทางนิดหน่อยปลูกผักหญ้าทำเกษตร มือด้านจนจับปากกาเกือบไม่เป็น ไม่เสียใจค่ะที่รีไทร์ สุดท้ายก็ค้นพบอะไรหลายอย่าง ไม่ได้จะให้ใครเอาอย่างเรื่องรีไทร์นะคะแต่คนเราหากค้นพบตัวเองได้เร็วมันกลับตัวทัน

ไม่ว่าอะไรพี่หรอกค่ะที่อยากให้ลูกเข้าโรงเรียนดีๆ พ่อแม่ก็อยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด ต่อไปหนูอาจจะเป็นอย่างนี้ก็ได้

สะดุ้งค่ะ......... เหมือนโดนแทงสีข้าง  เพราะ

ตอนนี้  ต้นกล้า 1.7 ขวบ

เอ๋เริ่มหา กระดาน 100 ช่องฝึกเลข  , ฝึกภาษา E  ฝึกลูก  (ทั้งที่แม่มันก็ไม่เก่ง)

ผล...แม่เครียด   บ้าหาข้อมูลนอนตี1 ตี2   พยายามจะให้ลูกเก่ง  พยายามหาสิ่งที่ดีให้ลูก  แต่..

วันนี้เพลีย....หยุดทุกอย่าง  เล่นกับลูก   พยายามไม่เครียด  เอาใจลูกมาใส่ใจเรา  ให้เค้ารู้สึกสนุกที่ได้อยู่กับเรา

เค้า......ต้องการอะไร    แค่คำชมหรือ......   จริงๆแล้วลูกพี่ต้องการอะไรคะ   เค้าเรียนเพื่ออะไร  หรือเรียนวิชานี้ๆๆๆๆๆๆ  ทำไม

"สอนลูกให้แพ้เป็น"       ลองหาอ่านดูนะจ๊ะ   

ห่วง...อย่างห่างๆจ้า

คำเตือน   โปรดอย่าใช้วิจารณญาณในการอ่านมาก    ไม่งั้นท่านจะงง

ผมว่าเรื่องเป็นปัญหาโลกเกือบจะแตกก็ได้นะ เพราะเชื่อว่าพ่อแม่ทุกคนต่างหวังให้ลูกเป็นผู้ใหญ่ที่ดีที่สุดใช่มั๊ย ฉะนั้นลางเนื้อชอบลางยา บางคนใช้สูตรโรงเรียนวัดก็อาจสำเร็จได้ บางคนเรียนโรงเรียนวัดอาจกลายเป็นหมาวัดก้ได้ บางคนต้องติวตลอดตั้งแต่เด็กจนโตสอบเข้าแพทย์ได้ บางคนติวเหมือนกันแต่เรียนรามฯก้ได้

ผมว่าที่สำคัญที่สุดคือพ่อแม่ทุกคนไม่สามารถย้อนสิ่งที่ทำกับลูกแล้วผิดพลาดกลับมาทำใหม่ได้ มันมีแต่ต้องเดินไปข้างหน้าโดยพยายามเยียวยาเขาให้ดีที่สุดดีกว่าครับ

ผมเองก็มีลูกเล็กๆอยู่เลย (2.7 ปี) ใจจริงอยากให้เขาอยู่ที่บ้านฝึกทักษะทั่วไปเรื่อยๆจนอายุครบเกณฑ์ แต่เนื่องจากไม่มีคนเลี้ยงเลยต้องเข้าเตรียมอนุบาลตั้ง 1.7 ขวบ ทุกวันนี้ก็เลยต้องคอยแก้ปัญหาบางอย่างของลูกไปเรื่อยๆครับ

ผมขอให้กำลังใจพ่อแม่ของลูกทุกคน เชื่อว่าพ่อแม่รักลูกและทำสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกครับ