เผยนาทีชีวิต

หมวดหมู่ของบล็อก: 

มาเปิดเผยนาทีชีวิตให้อ่านกัน

สภาพรถ  หัวหิน-อุบลราชธานี  ที่นั่งมาตลอด  เมื่อต้องเดินทางไปไหว้ครูที่ประจวบ

ขึ้นรถคันนี้กับนก  ที่เพชรบุรี วันที่9พค.57 เวลา20.00น.  เลขที่นั่ง 6C กับ6D  ขึ้นรถได้สักพัก  ฝนตก  รถก็ขับช้าลง  ตกดึก  รถแวะเติมแก๊ส  ลงจากรถ  ลูกศิษย์  สารพัดช่าง  เข้ามาทัก  เขานั่งแถว5  ABCD  มากัน4คน  เที่ยวหัวหิน  เติมแก๊สเสร็จ  ก็  รถจอดอีกแวะทานข้าว  ตอนนั้นหลับ  ก็ไม่ได้ลง   ตื่นอีกที  

รถเบรคอย่างแรง  

ตื่นตาแป๋วเลย

 แล้วก็เหมือนรถตกหลุม  บึ๊บ...

เหตุการณช่วงนี้เกิดเร็วมาก   เหมือนถูกเหวี่ยง

เสียงคนร้อง  วี๊ด..ว้าย  

นกเรียก...  แม่.....

จับแน่นๆ  (ป้าเล็กเสียงดัง) นกอยู่ขวามือ

เปรี๊ยะ.....

โครม...

 

นิ่ง..

มืดสนิท

...นกหาย..เหลือแต่เบาะ.....

นก..อยู่ไหนลูก

แม่..น้องอยู่นี่  (กระเด็นเพราะไม่คาดเข็มขัด)

ยื่นมือๆ

ใช่มือนกมั้ย

แม่..

..................

จับมือลูกได้  แต่ป้าเล็กถูกล็อก  ด้วยเข็มขัด  ห้อยต่องแต่ง  นกปลดล็อกให้  แต่สติครบตลอดเวลา   

...........หากระเป๋าสะพาย   ...ขอไฟๆ..ก็มีคนฉายไฟให้(ลูกศิษย์)  พร้อมกับช่วยหา  นกค่อนข้างเจ็บเพราะตกแรง

 

หามือถือนกเจอ  กระเป๋านกเจอ    หารองเท้า  เจอของใครต่อใคร  แต่ไม่เจอของตัวเอง(มือถือก็กระเด็นหาย)  

......................................................

ใช้เวลาราว1นาที  ก็กลัวว่าแก๊สจะระเบิด   ก็เลยตะโกน  

หาทางออกๆ ปะๆๆ.......ลูกศิษย์กับเพื่อน  มันไปวืดหายไปเลย  คือช่วยเราเสร็จแล้ว  ออกทางข้างหน้า  

เราออกทางข้างหลัง แถว6-7-8 ก็12คน ป้าเล็กคนเกือบสุดท้าย

เดินเท้าเปล่า  บนกระจกแตกๆ  ออกันที่ทางออก  ต้องยื่นมือให้เขาดึง  เสียงคนข้างหน้า  

ขึ้นไม่ได้  ดันตูดหน่อยๆ ..ก็ดันไป  ส่งไป  

นกไปก่อนคนนั้นแล้ว  เหลือป้าเล็ก  .....

ยื่นมือครับยื่นมือ.....ยื่นสุดแล้ว  ไม่ถึง...ปีนครับปีน  เขาก้มลงมา จนมือถึงกัน  จับแล้วก็ดึงขึ้นปื๊ดเดียว ..

ส่งต่อ..ให้ลง....เฮ้ย...สูงจัง  จุกแน่  มีคนรอรับอยู่3คน  เหยียบตรงนี้(ชี้)  แล้วโดด  เขาก็รับต่อๆกัน  โดด  ไมยราบตำเท้า

 

มานั่ง บนพื้นถนน  มีรถตำรวจส่องไฟ  เปิดหวอ  รถกู้ภัย  เพียบ เกือบ20คันมั้ง  (โคราชเเมืองใหญ่)  ถนนสว่างจ้าเพราะรถกู้ภัยนี่แหละ   ตอนนั้นตี3กว่าๆ

 

เจ็บตรงไหนมั้ยครับ  มาจากไหน  จะไปไหน  มากันกี่คน   เรียนที่ไหน  (ถามนก)  เรียนปีไหน  ตอนนี้เจ็บยัง  โอ้ถามเยอะ  คนถามเป็น  สารวัตร  (หล่อด้วย)  พอนกบอกว่าเจ็บที่หัว...แค่นั้นแหละ  กู้ภัย  แทบจะเข้ามาลากตัวเลย(แย่งกัน)  ไปคันนี้คับคันนี้  ขึ้นปั๊บ  1นาที  ถึงโรงบาล  ระยะ2กิโล  (ป้าเล็กกลัว  ไม่ใช่มันจะชนพลิกอีกรอบรึนี่)

โรงพยาบาลโชคชัย

นกโดนใส่เฝือกอ่อน เพราะก้มเจ็บ  เงยเจ็บ  หันซ้ายเจ็บ  หันขวาเจ็บ  พยาบาลออกมาถาม  ญาติคุณกนกกาญจน์ คนไหน  ออเป็นคุณแม่หรือคะ  ยังออกไม่ได้นะคะ  คุณหมอให้รอดูอาการ  อ้าว...ซวยเลย  ทำไมคนอื่น  เย็บนั่นเย็บนี่  พันมือ  พันเท้า  ทำไมให้ออก....นกไม่มีแผลเลย  ถูกให้ไปนอนบนเตียง

คนที่ต้องนอนรอดูอาการมี3คน  รวมทั้งคุณยายหนุน  จากศรีสะเกษ  น้องเสื้อดำเป็นคนขับรถทัวร์  มีน้ำใจมาก  ไม่ทิ้งกัน  ตอนนี้ใกล้เที่ยงแล้ว ญาติๆมารับคุณยายหนุน  เราก็โล่งใจ  ไม่เหมือนตอนเช้าที่เขาให้ไปย้ายกระเป๋า  จากรถที่ถ่ายมาคันใหม่  จอดอยู่รั้วโรงพยาบาล  ยาย..กระเป๋ายาย   ให้ลงไว้  บขส.อุบลนะ  บ่ๆ ลงนี่ล่ะ  แต่ยายไปไม่ได้  กระเป๋ายายกี่ใบ 2ใบ.. สีอะไร    สีดำ  มีเกิบ  อีกใบ  มีสมุนไพร  ..ถามอยู่นาน  ก็ไม่รู้เรื่อง  ป้าเล็กต้องให้ยายนั้งรถเข็น  แล้วเข็นไปถึงรั้วโรงพยาบาลที่รถจอดรับ  คนขับขึ้นไปรื้อหากระเป๋า ...สำเร็จ...เหนื่อย

http://www.thairsc.com/BigAccDetail.aspx?qid=43774

เหลือรองเท้าข้างเดียว ตำรวจที่ตามมาดูแล บอกว่า มีรองเท้าทิ้งอยู่คู่หนึ่ง พี่เอาไปล้างนะ ได้ใส่คู่นี้กลับอุบล  กลับมากับน้องที่เจ็บอีกคน  เขาอยู่โพธิ์ไทร  แฟนขับรถลงไปรับ  คนขับรถทัวร์จ่ายค่าน้ำมันเดินทางให้2,000.-  ป้าเล็กบอกเขาว่าต้องจ่ายให้ไปตามสมควร  ส่วนป้าเล็กไม่รับอะไร  ขอให้หมดเคราะห์  หมดโศกกันไป
 
ตลอดเวลาที่อยู่ที่โรงพยาบาล  ได้ดูแล ช่วยเหลือคนอื่นอย่างเต็มที่  จนออกจากโรงพยาบาล  กลับถึงอุบล 18.30ของวันที่10 พค.57
 
 
 
 ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง

 

  

ความเห็น

หมดเคราะห์นะคะ ขอให้ทุกๆคนหายเร็วๆ เห็นคนไทยมีน้ำใจช่วยเหลือกันแล้วรู้สึกชื่นใจจังค่ะ

Cool คงจะดี ถ้า...

เขาช่วยกันดีมากๆเลยค่ะ   ขอบคุณค่ะ 

ป้าเล็กสติตั้งมั่นจริงๆ  หนูนก OK แล้วนะคะ ไม่ได้เข้าบ้านหลายวันเปิดมารีบเรียกคนที่บ้านมาดู เอ้า...ป้าเล็กอุบัติเหตุ 

บล็อคนำเด็กซ่อมเครื่องใช้ยังเม้นท์เรื่องบุญกุศลอยู่เลย. ถือว่าพ้นเคราะห์พ้นโศกนะคะ 

ภาพสุดท้ายของแถมชิ้นสุดท้ายคู่นั้นได้ใจจริงๆ

ขอบคุณค่ะ  พี่ฬะ   ตอนไปหยิบรองเท้า  นั้น  ป้าเล็กไหว้ด้วยนะ  เพราะว่า  กลัวไปเป็นรองเท้าของคนตาย  เขาทิ้งไว้ทางขึ้นโรงพยาบาล  ตำรวจก็เดินไปเป็นเพื่อน  ยืนดู  ป้าเล็กอยู่  ตอนนี้ตี3  50นาที

ขอให้หายเร็วๆนะครับ

ขอบคุณค่ะ

เหตุมันจะเกิดไม่มีใครห้ามกันได้ แต่หลังเกิดเหตุทุกคนบาดเจ็บน้อยที่สุดนับเป็นสิ่งที่ดี แต่ให้ดีเหตุอย่าเกิดเลย

หายเป็นปกติเร็วๆนะ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ขอบคุณค่ะ  นกดีขึ้นมากแล้วค่ะพี่เสิน  ปกติ  เราไม่ค่อยเดินทางกันหรอกค่ะ   เดินทางเฉพาะที่จำเป็น

ดูข่าวทางเน็ตน่ากลัวมากไม่คิดว่าป้าเล็กอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย โอ้คุณพระคุ้มครองนะคะป้าเล็ก คนดี มีน้ำใจ ไปไหนมาไหน พระคุ้มครองเสมอค่ะ ป้าเล็ก ขอให้ลูกสาวหายใวๆนะคะ เป็นกําลังใจให้อีกคนค่ะ

ขอบคุณค่ะ  คุณนิภา

หน้า