เรื่องหยอง ๆ ตอนค่ำ ๆ

หมวดหมู่ของบล็อก: 
Keywords: 

วันนี้เจ้าตูบโชว์ฝีมืออีกแล้ว จากที่ร้างลาไปนาน... ฝีมือสาว ๆ ประจำบ้าน แต่กะทิชายอกสามศอก ยืนดูอกสั่นขวัญแขวน... มาดูกัน

สภาพที่เห็นคอเกือบขาด... ดูไม่ออกว่าเป็นงูอะไร แต่เดาว่าเป็นตัวที่เคยเห็นก่อนหน้าที่ละแวกหน้าบ้าน

ฝีมือหนูคะ.....กะพี่สาวหนูแสนโหด...

ฝีมือน้ำตาลเองคะ ... งูแค่นี้ไม่พอมือเลย............. ตอนไขประตูเข้าบ้านไฟก็ยังไม่เปิด เห็นเงา ๆ น้ำตาลกะน้ำหวานกำลังยื้อซากงูที่ตายแล้วโชว์ ประมาณว่าฝีมือพวกหนู กะทิไม่เกี่ยวด้วยทั้งสิ้น............. งูจ๋างูอย่ามาบ้านนี้เลยนะ เจ้าที่เค้าแรง

ความเห็น

มาเข้าแก๊งแถวนี้บ้างมั้ย 

เหมือนกันเลย....ความซน กับ ความโหด เหมือนกันกะหมาบ้านก้อย

...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...

อีกบ้านที่เกล้ากระผมมิอาจไปเยือนบ้านได้...


หัวของผม...น้องงูของผม

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

ก็สละสักตัว ล่อให้ไปไกล ๆ มีหลานตัวมิใช่เหรอที่หัวนะ อิอิ

...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...

แม่ข้าวเหม่าของส่งข้าวเหม่าไปฝึกความโหดด้วยตัว ได้ไหมค่ะ  ที่บ้านไม่เคยขาดงูเลยค่ะ ทั้งที่อยู่ในหมู่บ้านจัดสรร จับไปปล่อยแล้ว 2 ตัว มาอีกแล้วอยู่ใต้คานบ้าน ยังไม่รู้จะทำยังไงเลยค่ะ

น้ำตาลเอ๋ย เจ้าเก่งเป็นฮีโร่เลยนะ ยกนิ้วให้เล้ยLaughing

หน้า