บล็อกของ ann

จากงาน..กินดีมีสุข ตอนที่แล้ว ครั้งนี้พ่อกับแม่มาเที่ยวพัทลุงด้วย.. พ่อกับแม่เคยมาแต่ไม่เคยพักค้างคืนครั้งนี้เลยมาค้างหนึ่งคืน.มาถึงค่ำพอดี ระหว่างทางแวะท่าศาลาและบ้านพี่พา ถึงทะเลน้อยหกโมงกว่า ๆ  ถือว่าบรรยากาศกำลังดี ได้ยินเสียงนกบ้างตอนใกล้ค่ำ แต่พอมืดก็เงียบ..หลับตั้งแต่หัวค่ำตื่นมาเที่ยงคืน (คิดว่าเช้าแล้ว จะไปล่องเรือ ยังไม่ถึงเวลา นอนต่อ...   แล้วก็เช้า....ตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้น...

กินดีมีสุขของชาวนา.. แต่แรก..มีอะไรบ้าง.. กับการเดินทางไกลจากนครศรีฯ  เป็นสิ่งหนึ่งที่ลูกจะเรียนรู้ ...กับงานที่ทำอยู่ ...พ่อแม่อาจจะบอกให้ไม่หมด ลูกต้องออกหาจากที่อื่นบ้าง...

สร้างงาน...ตั้งแต่ ไม่มีเงินเดือนการใช้เงินทุกอย่างก็เปลี่ยนตาม เกือบ  ห้าปีเต็ม  จากที่เคยมีเงินเดือนใช้ เปลี่ยนมาเป็นเงินที่ได้จากในสวน แต่ก็ไม่ใช่แค่คนเดียว เป็นของพ่อและแม่ที่ช่วยกัน ทำได้แค่เป็นลูกมือ ค่อยๆ  เรียนรู้  แอนอาจโชคดีที่ มีสวนโดยไม่ต้องเริ่มนับหนึ่ง แต่หากไม่ปลูกต่อไป ก็คงไม่มีผลผลิต ต่อยอดให้กับชีวิต..ปลูกไว้รอ..เก็บผลผลิต.. เห็นแล้ว ชื่นใจ.. ผลผลิตที่เฝ้ารอ...

จากบล็อกที่แล้ว.. http://www.bansuanporpeang.com เกษรของดอกอะไรเอ่ย ? เฉลยก่อน..ดอกแก้วมังกรค่ะ..   ผู้ใหญ่ใจดี.จากหนึ่งโลเป็นหนึ่งลูกนะคะ..

ถึงแล้ว บ้านเขาซอ... ไม่ไกลอย่างที่คิด (อันนี้พูดเอง...
วันนี้ สมช มาเยื่ยมเยือนถึงบ้าน...ดีใจจน บอกไม่ถูก  ตื่นเต้น กลัวสมช ไม่อิ่ม...^^ มีใครบ้าง.(ขาดพี่เก๋ กับ พี่ข้าวเหนียว .

เกษรของดอกอะไรค่ะ......

ทุกวันนี้ยังคง ถือสมุด จดบันทึก เพราะอะไร คำตอบคงไม่ช่ายว่าแค่ ลืม !! ตอนเรียนและทำงาน ไว้จด การบ้านและงานที่สั่ง ทุกวันนี้ยังจดงาน ตามประสา..ในเมื่อทุกวันยังคงต้องเรียนรู้..เห็นสมุดบันทึกตอนเรียน หยิบมาดู บวกกับจะเขียนบล็อกดอกไม้สีขาว เก็บมาเล่าเรื่อง ...หน้าแรกเขียนไว้ว่า ..จง อยู่ เพื่อการศึกษา  และ ศึกษาเพื่ออยู่....สลับกันได้คง

ทุเรียนทอดจากสวนเขาซอ.... งานของพ่อคือการทำสวน  ทุเรียนก็เป็นอีกหนึ่งชนิดที่มีในสวนและปลูกมามากกว่ายี่สิบปี หลังจากตัดทุเรียนทุกครั้ง แม่ก็จะเอามาทอด .. จากทุเรียนที่คัดพิเศษ เกรดตกไซค์ไม่ผ่านการส่งออก