เขียนใบลาครั้งที่สอง (มีเรื่องมาเล่า)

เจริญพรทุกท่านน่ะ..

ขออภัยเป็นอย่างมากที่ไม่ได้แวะเวียนมาคุยกับทุกท่าน วันนี้เป็นวันแรกในรอบหลายเดือนที่เข้ามาแวะเวียนแอบดูกระทู้ของท่านสมาชิกหลายคน.. เวลา 02.41 น. ของเช้าวันใหม่ก่อนจะทำวัตร รีบเขียนกระทู้งานเพื่อเตรียมจะเข้าเยี่ยมผู้ป่วยในวันต่อไป...รวมถึงหัวข้อธรรมะต่างๆ 

หายไปหลายเดือนตอนนี้อาตมาเข้ามาช่วยสังคมในการให้กำลังใจผู้ป่วยที่เป็นโรคเรื้อรังในวาระสุดท้าย เพื่อทำใจให้สงบ สบาย ก่อนที่จะจากโลกนี้ไป และให้กำลังใจญาติผู้เยี่ยมไข้ด้วย บางครั้งก็ทำงานอีกหลายอย่าง 

หลายเรื่องราวที่อาตมาได้ประสบพบเจอในแต่ละเหตุการณ์ ญาติผู้ป่วยแต่ละคน จนถึงผู้ป่วยแต่ละรายนิสัยแต่ละอย่าง มีเรื่องราวมากมายที่อาตมาเขียนไว้  หากท่านไหนอยากทราบหรืออยากอ่านเป็นอุทาหรณ์ ยินดีนำมาเล่าสู่กันฟัง...

สวนเล็กที่ทางวัดได้จัดซื้อเอาไว้ที่อาตมาเคยเอาภาพมาลง ตอนนี้ต้นไม้โตขึ้นมาก เอาไว้วันว่างอาตมาจะเอาภาพมาลงให้ชมกันนะ ไม่สวย แต่ได้ทำแล้วมีความสุข.. แบ่งปันกัน

เท่านี้ก่อนนะ 

 

เจริญพร

 

(นึกถึงเพื่อนสมาชิกทุกท่านที่ร่วมแบ่งปันเมล็ดพันธุ์พืชและกิ่งพันธ์มาให้เสมอ..สาธุ)

มโนปุพฺพงฺคมา ธมฺมา มโนเสฏฺฐา มโนมยา  ธรรมมีใจเป็นเบื้องต้น สำคัญที่ใจ สำเร็จด้วยใจ พระคุณเจ้าช่วยเยียวยาจิตใจญาติโยมในวาระสุดท้าย นับว่าบุญกุศล อย่างยิ่งครับ

สิ่งไหนที่ยังไม่ทำ อย่าเพิ่งสรุปว่าไม่สำเร็จ

อยากชมสวนค่ะ

กราบนมัสการค่ะท่าน โยมก็ว่าไม่ค่อยได้เห็นท่านเข้ามาในเว็บ ...เห็นประโยชน์อย่างยิ่งเลยค่ะท่าน ในการให้โอกาสผู้ป่วยระยะสุดท้ายได้มีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ โยมทราบมาว่า โรงพยาบาลใหญ่ๆใน กทม. มีการทำเรื่องนี้อย่างเข้มแข็งมาก ถือว่าเป็นบุญกุศลอย่างมากมายเหลือเกินค่ะท่านในกิจกรรมนี้

          อาตมาคงเป็นพระรูปเดียวในขอนแก่นกระมังที่ทำด้านนี้อยู่ เป็นการต่อยอดกิจกรรมหลายๆ อย่างที่สอดประสานเกี่ยวกับวัฒนธรรมได้ด้วย... เพราะความรักความห่วงใยคนในครอบครัวสำคัญที่สุด กำลังใจในการเฝ้าไข้ จะต้องมีการเสริมแรงกัน  ตอนนี้บรรดาหัวหน้าพยาบาลตึกต่างๆ ที่รู้จักอาตมาก็จะนิมนตร์ไปโปรดโยมเป็นรายๆ ไป และทุกวันพระอาตมาก็จะมาเทศนาโปรดโยมในบางตึกจ้า ให้รู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขที่สุดด้วย... เจริญพร

นมัสการพระคุณเจ้า

"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

ขอให้เกษตรพอเพียงทำได้สมประสงค์นะ และต่อยอดให้คนอื่นด้วยนะ

หายไปหลายเดือน...นึกอยู่ว่าท่านคงมีภารกิจมากมาย...ระลึกถึงอยู่คะว่างเว้นจากภารกิจเมื่อใดก็เขียนบฃ็อกให้อ่านบ้างคะ

คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก

อาตมาเขียนไว้ใน gotoknow น่ะ เยอะแยะเลย ประมาณ ห้าสิบกว่าเรื่องน่ะจ๊ะ..

:admire2: ขอบคุณสำหรับคำต้อนรับที่อาตมารอลุ้นอยู่ว่าจะมีพุได๋จำพระเมืองแก่นนครได้ไหม??... เมื่อวันก่อนอาตมาไปซื้อพันธุ์ข้าวโพดสีดำๆ มา แล้วให้ลูกเณรหยอดหลุมละสองเม็ด รอบ ๆ สวนราคาแพง ตอนนี้กำลังขึ้นเป็นต้นกล้าน้อยได้สองเซนฯ มีผักชีขึ้นด้วย ต้นพริกพันธุ์อะไรไม่รู้ แล้วไปงานเกษตร มข.ได้ส้มจี๊ดมาสองต้น  สวนนี้เลยกลายเป็นสวนจับฉ่าย... มองแล้วรื่นตาดี มีตะลิงปลิง มะยม สะตอ (ลูกเณรกุฏิด้านนอกแอบมาปลูกให้) มะแพร้ว กล้วยน้ำว้า หอม ไข่ (จากงาน มข.) ตะไคร้ขยายได้หลายกอแล้ว ที่สำคัญใบเตยของญาติโยมที่ถวายพร้อมดอกบัวน่ะ เหลือจากลงหม้อต้มน้ำร้อน ก็มาปลูก ได้กินแล้วนะ งามด้วย...และต้นดอกพุดสารพัดพันธุ์...

:confused: มีต้นเหงือกปลาหมอของคุณโยมท่านหนึ่งจังหวัดศรีสะเกษ ยังอยู่นะ สวนทองพันธุ์ชั่งมันไม่อยากอยู่ขอนแก่น มันยังรักศรีสะเกษอยู่ เลยไม่ขึ้น.. ย่านางของคุณโยมเสินยังหาไม่เจอ หว่านไว้หลายที่.. 

:angel2: ตอนกลางคืนก็ย่อง ๆ มาจุดเทียนพรรษาในสวนไม้ แล้วเดินจงกรมเรื่อยๆ สนทนาธรรมกับต้นไม้เบาๆ ชวนอัญชันคุยด้วย กับมะขามป้อม แอบปลื้มกับสมอที่ยังอดทนอยู่เป็นเพื่อนกับมะรุม ที่แข่งกันทะยานกิ่งออก...

:full: กลับจากงานทีไรก็มีความสุขกับบรรดาเพื่อนพันธุ์ไม้แล้วล่ะ ..ขอตัวไปสรงน้ำก่อนนะ หลายๆ ท่านคงว่าอาตมาเพี้ยนไปแล้วล่ะ...


เจริญในธรรมนะ...