ล่องใต้:บ้านคีรีวงศ์

เป็นอะไรที่น่าสนใจ เขาฟื้นสภาพมาได้ขนาดนี้ผมว่าเราน่าศึกษานะ

เข้าไปหลายครั้ง แต่ไม่ได้ถ่ายรูป ปีที่แล้ว อธิบดีกรมการพัฒนาชุมชนและอ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เข้าเยี่ยมในหมู่บ้าน อ.เนาวรัตน์บอกว่า ข้อดีของคีรีวงที่ท่านเห็นคือ บ้านของชาวบ้านไม่มีรั้ว ไม่มีเซเว่นอีเลเว่น แกนนำสำคัญของหมู่บ้านที่พอรู้จักก็คือคุณสนธยา เป็นผู้ผลิตสบู่เปลือกมังคุดส่งนอก เป็นคนเก่ง ไม่เห็นภาพที่ร้านจำหน่ายผลิตภัณฑ์ คุณอ้วนลืมแวะหรือเปล่า

อ่านแล้วสนุกดีค่ะ  น่าจะมีการตอบต่อเนื่อง  ผู้อ่านจะได้เข้าใจด้วย  ติดตามอยู่นะคะ

เคยเห็นแต่มะขามแขกตอนตากแห้งแล้ว  วันนี้ได้เห็นสดๆดิบๆเลย  น่าจะซื้อมาตากแดดเองได้เนอะ

        ผมยินดีต้อนรับทุกท่านที่ไปเที่ยว คีรีวง ครับ และยอมรับ คำวิจารณ์ ติ ชม ของทุกท่านครับ และ ผมเป็นคนหนึ่งที่เกิดที่ คีรีวง ผมอยากชี้แจง ให้ทุกท่านทราบว่า คน คีรีวง บางส่วนเค้าคิดอะไร อาจจะไม่ใช่ทั้งหมด แต่ก็เป็นส่วนใหญ่

        พวกผมโดนรุม โดนคาดหวัง โดนหาประโยชน์ โดนคนอื่นเขียนประวัติศาสตร์ให้

ผมจะเล่าให้ฟัง ผมฟังมาจาก คนเฒ่า คนแก่

ถามว่า คนคีรีวงมาจากไหน(สมัยก่อน) ผมตอบว่า ผมไม่ทราบ ชีวิตผม จำได้แค่ทวดของผม ซึ่งผมอายุไม่เกินหกขวบในขณะนั้น ผมไม่สามารถจำเรื่องราวได้ทั้งหมด แต่ในขณะที่ เอกสารบางอย่าง บอกว่าคน คีรีวง มาจากเจ็ด ตระกูล อันนี้ผมอยากจะบอกว่านามสกุล มีใช้ในรัชกาลที่ห้า ประมาญ ร้อยยี่สิบกว่าปี แต่คน คีรีวง อยู่ที่นี่มา สามร้อยกว่าปี (ดูได้จากขนาดของต้นผลไม้) ในขณะที่ คนคีรีวง ไม่รู้ แต่ คนนอกรู้ แล้วเขียน บางคนบอกว่า เป็นไพร่หนีนาย ซึ่งอันนี้ ผมก็ไม่รู้ จะถามคนแก่ๆ ก็ตายกันไปหมดแล้ว ผมเคยตั้งคำถาม กับ คนเขียนว่า คุณรู้จัก บรรพบุรุษของคุณดีแล้วยัง ถึงได้มารู้เรื่อง บรรพบุรุษพวกผม เค้าไม่ตอบผม  สรุป ว่าคนคีรีวง สมัยก่อน ก็ไม่รู้ว่าตัวเองมาจากไหน เพราะ ไม่ได้บันทึก และไม่จำเป็นต้องบันทึก

  ชาว คีรีวง ไม่ได้คาดหวัง กับคนนอก ไม่ว่าหน่วยงานราชการ หรือ เอกชน เพราะ บรรพบุรุษ พวกผม ทำกันเอง อาจจะมีบางส่วน ที่เป็นหน้าที่ ที่เข้าไปช่วย 

เช่นการทำถนน พวกเราต้อง คดข้าวห่อ มาขุดถนน ขุดจาก คีรีวง ออกมาข้างนอก มาหาถนนดำ อันนี้คนแก่เล่าให้ผมฟัง

สมัยก่อน พวกเรา ใช้เรือ เรียกว่า เรือเหนือ ขนผลหมากรากไ้ม้ มาแลกข้าวแลกเกลือ กับ พวกนอกคือปากพนัง หัวไทร วันนี้เรือเหนือ หายไป เกือบห้าสิบปี เพราะมีถนน และลำคลองตื้นเขิน จากวาตภัย ปี 2505 (ยังมีเรือเหนือ อยู่หนึ่งลำ ไว้ที่วัดคีรีวง สร้างโดยกลุ่มเรือเหนือ เมื่อสี่ปีที่แล้ว ไปชมได้) 

          คนคีรีวง มีวัฒนธรรม แนวคิด เป็นของตัวเอง มีวิธีจัดการปัญหาของตัวเอง เราไม่ได้คิด ว่าเราจะเป็นต้นแบบให้ใคร จะเป็นตัวอย่างให้ใคร พวกเราแค่ทำเพื่อเอาตัวรอดของพวกเรา ในภูมิประเทศแบบนั้น สถานการณ์แบบนั้น แต่ คนนอกมาเห็น แล้วคิดว่าดี  แล้วเอาเราไปพูด ไปบอกต่อ เหมือน เป็น หมู่บ้านที่ วิเศษ จริงๆแล้วเรา ก็มีปัญหาของเราที่ต้องแก้ไขอยู่เหมือนกัน คีรีวงเสื่อมมั๊ย ผมขอบอกว่า เสื่อม แต่เสื่อมช้าหน่อย เมื่อเทียบกับที่อื่น สรุป คนนอก สื่อ เป็นคนพูดว่า เราดี เราเป็นต้นแบบ เราไม่ได้พูดเอง

จากความเป็นเรา ชาวคีรีวง ถูกคาดหวัง จากผู้คน ข้างนอก ซึ่งเราทำให้ถูกใจทุกคนไม่ได้ เราเป็นชาวสวน เราไม่ได้เป็นนักธุรกิจท่องเที่ยว เราเป็นชาวบ้าน เราไม่มีงบประมาญ มาทำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว เพราะเราเป็นชาวสวน คีรีวงไม่ใช่ ปาย คนที่ไปท่องเที่ยวคาดหวังกันเอาเอง

    ผมอยากยกตัวอย่าง ป้ายทางเข้า คีรีวง มีมากมาย ไม่รู้หน่วยงานไหน ต่อ หน่วยงานไหน ติดกันเต็มไปหมด ติดกันจนตาลาย ติดเพื่อเอางบประมาญ ติดเพื่อโชร์นาย ติดเพื่ออยากมีส่วนร่วม...บ้าจริงๆเลอะเทอะ แล้วจะมาว่าคน คีรีวงได้อย่างไร 

     ผมจำได้ มีคนไปดูงานที่ คีรีวง เยอะมาก เป็นมา เกือบ ยี่สิบปี ลองนึกดู เกือบทุกวัน ที่คนไปดูงาน กรรมการหมู่บ้าน ผู้ใหญ่ กำนัน ชาวบ้าน ต้องมาจัดคิวเพื่อ บรรยายสรุป มาอธิบายนักท่องเที่ยว พาไปชม พาไปดู ต้องจัดกับข้าว กับปลาอาหารให้  งานการ สวนผลไม้ของตัวเอง แทบไม่ได้ไปดูแล เรามีรายได้จากการทำสวน เราไม่ได้มีเงินเดือน เราไม่มีรายได้จากการท่องเที่ยว เราแค่ขายอาหาร ขายของกิน ขายของฝากนิดหน่อย ซึ่งมันไม่ใช่รายได้หลักของคนคีรีวง โดยส่วนใหญ่ แต่เราก็อดทน พยายาม ทำให้ดีที่สุด จนวันนี้ 

      ทุกท่าน ลองนึกดู ถ้ามีเพื่อนที่คุณไม่รู้จัก ไม่เคยเจอ ไปเยี่ยมบ้านท่านทุกวัน ต้องเลี้ยงกาแฟ เลี้ยงน้ำ เลี้ยงข้าว ซักเดือนหนึ่ง ลองดูครับ คุณจะทนไหวมั๊ย

       เค้าว่า ว่า คีรีวง อากาศดีที่สุดในประเทศไทย จริงเท็จ เราไม่รู้ เราไม่ได้ตรวจเอง แค่รู้ว่าเค้ามาตรวจ แล้วเค้าว่าดี ถึงเราจะสืดมันทุกวัน เราก็ไม่รู้ เราไม่มีปัญญาซื้อเครื่องตรวจอากาศ ถึงมีเงินซื้อเราก็คงไม่ซื้อ เพราะไม่รู้จะตรวจไปทำไม อากาศมันเป็นแบบนี้ ตอนผมเด็กๆดีกว่านี้อีก

      เค้ามาตรวจอากาศที่ คีรีวง แต่ นายอำเภอ ไปจัดงานอากาศดีที่สุด ไปจัดกิจกรรม ที่น้ำตกกระโรม เขาแก้ว คนล่ะตำบล คนล่ะหมู่บ้านกันเลย.....คิดอะไรอยู่ ทำไมไม่จัดที่ คีรีวง

      ถ้าอยากจัดที่ เขาแก้ว หรือน้ำตกกระโรม ก็ให้เค้ามาตรวจ ที่ เขาแก้ว และน้ำตกกระโรมสิ ถ้าใช่มันก็ใช่ ภ้าไม่ใช่ มันก็ไม่ใช่ เราไม่ได้มีรายได้ จาก อากาศดีที่สุด เรามีรายได้จากสวนสมรมของเรา แค่เราไม่ชอบ คนที่ฉกฉวยผลประโยชน์ 

     อย่างที่ผมบอก คนนอกคาดหวังกับเรา แต่เรา ไม่ได้คาดหวังกับคนนอก 

     อย่างเจ้าของบล็อค พูดเรื่องท่อน้ำ ผมเข้าใจครับ ผมก็ไม่ชอบ แต่จะให้เราเอางบประมาญขนาดไหน มาฝังท่อ แบ็คโฮ กี่ตัวเพื่อมาขุด  พอขุดก็หาว่าทำลายธรรมชาติอีก และเราเป็นชาวบ้าน เราไม่มีงบประมาญขนาดนั้น พอน้ำมามันก็ไปอยู่ดี วางข้างบนน่ะดีแล้ว น้ำมาก็ฟันทิ้ง น้ำหยุดก็ซื้อมาต่อใหม่ในส่วนที่ฟันทิ้งไป เราต้องการเอาน้ำมาใช้ เราไม่คิดว่า คนที่ไปเห็นจะไม่พอใจ

    ทีนี้มาเรื่องตัดไม้ ถางป่า เรายอมรับว่าเราตัดไม้ และถางป่า ในสมัยก่อน ถางป่าเพื่อทำสวนสมรม สวนสมรมที่นักวิชาการว่าดี ดีกว่าปลูกพืชเชิงเดียว เช่นยางพารา หรือปาล์ม สวนสมรมที่มีผลไม้เลี้ยงพวกผมมา ได้เรียนหนังสือ ได้อาชีพ เลี้ยงครอบครัว อย่างการตัดไม้ ในรูป คือไม้ ที่ปู่ย่าตาทวด ปลูกเอาไว้ให้ลูกหลานได้เอามาสร้างบ้าน ไม่ใช่ไปตัดไม้ในป่า เราตัดไม้ในสวน และการตัดก็ต้องอณุญาต ทางป่าไม้ และฝ่ายปกครอง ผิดหรือ ถ้าเราตัดไม้ที่ทวดเราปลูกเอาไว้ไปสร้างบ้าน หรือเอาไปขาย เพื่อเอาเงินมาซื้อข้าวกิน เราทำนาเองไม่ได้ ถ้าเราปลูกข้าวกินเองบนภูเขา ภูเขาจะโล้นไปหมดแล้ว

      ในปี 2517 กรมอุทยาน ขีดเส้นว่า คีรีวง อยู่ในเขตอุทยาน ทั้งที่เราอยู่มา สามร้อยกว่าปี ใครผิด ใครรุกที่ใคร วันนี้เราแก้ปัญหาโดยโฉนดชุมชน เพราะขี้เกียจทะเลาะกับกรมอุทยาน โฉนดชุมชนที่เราคิด เป็นต้นแบบที่จะนำไปใช้กับที่อื่น ที่มีปัญหาแบบเดียวกันอีก เราเป็นต้นแบบอีก ทั้งๆที่เราไม่ได้คิดอะไร มากไปกว่าการแก้ปัญหาของเราเอง

     อย่างขยะโดยส่วนใหญ่ คนที่ทิ้งก็คือนักท่องเที่ยว ที่เข้ามาเที่ยว แล้ว พวกเราต้องเก็บกวาด เราเก็บไม่ทัน ก็หาว่า คีรีวงมีขยะ เราไม่ได้มีเงินเดือนจากการเก็บขยะ เราไม่ใช่พนักงานเทศบาล แค่เราทำตามหน้าที่ของเรา

    บางคน บางหน่วยงาน ก็เข้าไปเสนอโน่น เสนอนี่ หยุดเถอะครับ  ให้เราได้ใช้ชีวิตในแบบของเราเถอะครับ ท่านเอาความคิด ไปพัฒนาบ้านเกิดตัวเองก่อนเถอะครับ บ้านเกิดของท่านดีแล้ว ค่อยมาช่วยพวกเรา พวกเราอยากได้อะไร แล้วเราทำไม่ได้ เราจะบอกท่านเองครับ 

   หวังว่าเจ้าของบล็อคคงไม่ลบ และผมยอมรับ ในความคิดของทุกคน มีเรื่องอยากเล่า อยากระบายอีกเยอะ วันนี้ขอแค่นี้ก่อนครับ

   ขอบคุณทุกท่านที่อ่าน ท่านใด สงสัย อยากถาม @ มาที่  keereewong01@gmail.com