ร่ายยาวฯ ก่อนเข้าอุบลอีกสักตอน

      สวัสดีครับ...ผมได้ห่างหายไปหลายวัน ไม่มีเวลามาลงบล็อกต่อจากตอนที่แล้ว.. วันนี้พอมีเวลาก็ขอนำมาให้ชมกันต่ออีกสักตอนนะครับ ซึ่งขอเป็นตอนจบก็แล้วกัน เพราะเนื้อหาต่อจากตอนวันนี้ก็มีแล้วในบล็อกที่ผ่านมาและสมาชิกหลายคนก็ได้นำเสนอกันไปแล้ว

   ออกจากปากช่องบ้านญาติน้องอ๊อดเช้านั้น คณะของเราก็เดินทางต่อไปยังสถานีวิจัยลำตะคอง พร้อมทั้งน้องโรสและน้องอ๊อดด้วย

  จุดแรก...เยี่ยมชมการเพาะเห็ด

    ออกจากดูเห็ดไปต่อ

 ดูการทำปุ๋ยหมักจานด่วน โดยน้องโรสเป็นผู้ช่วยเจ้าหน้าที่ในการสาธิต

 เห็นสวยๆเก็บภาพมาให้ดูอยู่ที่โรงทำปุ๋ย

 ไปต่อที่นี่

 น้องโรสน้องนนท์สนใจกันจัง

 ส่วนผมก็ยัง ทึ่ง กับผักหวานป่าพันธุ์นี้ เพราะที่บ้านเป็นคนละพันธุ์กัน

   สาวๆขอแย่งซีนผักหวานป่า๕๕๕

  สวยๆมากมายถ่ายมาให้ดูกันให้จุใจ

 การขยายพันธุ์ที่ได้ผลเร็วรองจากการขุดต้นไปปลูก(ย้าย)

 แล้วก็ที่นี่

 ไผ่กินดิบ

  พิสูจน์แล้วไม่ขมจริงๆค่ะ

  ขากลับผ่านแปลงผักหวานป่าอีกแปลง และแปลงทดลองปลูกผักกูด

  มะเม่ากับย่านางแดง

 แล้วฝนก็เทลงมา วิ่งกลับสำนักงานฯ และน้องคนนี้คือเจ้าหน้าที่ ที่นำคณะของเราไปชม

 บันทึกการมาเยี่ยมเยือน

  ก่อนจากได้มอบของที่ระลึกแก่น้องเจ้าหน้าที่ และขอกล่าวขอบคุณสถานีวิจัยลำตะคองมาณ ที่นี่อีกสักครั้งหนึ่งครับ

 ออกจากปากช่อง เป้าหมายอุบลฯ... แวะทานข้าวร้านอาหารข้างทาง ซึ่งมีบางอย่าง..ที่ทำให้คณะจดจำ๕๕๕

  ทานข้าวเสร็จไปห้องน้ำ เจอไม้ต้นนี้ เก็บมาฝากครับชื่อว่า มะตูมอินเดีย ยอดอ่อนกินเป็นผัก

      ก็ขอจบกันตรงนี้ ขอบคุณที่ติดตามชมครับ.