เที่ยวสวนผลไม้ อินทรีย์

ทำงาน อย่างเดียวก็ปวดหัวเลยต้องหาเวลาเอาหัวออกจากงานบ้าง ครับ ผมนั้นก็ใช้วิธีเขียนบล็อกคุยหาเพื่อนกันนเวปผ่อนคลายจิตใจกันไป อีกอย่างที่ชอบทำถ้ามีเวลาว่างตรงกันกับเจ้ หรือ คุณป้า คือไปสวนผลไม้ และขนซื้อมากินครับ ใครที่จำบล็อก ผลกระบองเพชรได้ สวนนี้คือ สวนอินทรีย์ที่ผมไปซื้อ ผลไม้แบบเก็บเองและขอ เก็บกระบองเพชรมาฟรีๆครับ ยังไงใครไม่ได้ไปเที่ยวไหนวันนี้ ผมขออาสาพามาแนะนำสวนนี้ให้ ดูกันเพลินๆครับ

ภาพแรกเป็นลานจอดรถ ขั้นตอนการซื้อขายก็ ง่ายๆครับ บอกเจ้าของสวนว่ามาเก็บผลไม้ คุณลุงเขาก็จะให้ กระป๋องมา เราก็ ถือ กระป๋องไป เก็บผลไม้เอาในสวน จะเอาอะไรเท่าไหร่ก็ไปเก็บจากต้นเอาเอง เก็บได้มาก็เอามาช่างน้ำหนักดูครับ ผลไม้ทุกอย่างราคากิโลละเก้าสิบบาท ลูกเล็ก ลูกใหญ่ ผลไม้อะไรราคาเท่ากัน ซึ่งถือว่าถูกมากๆ ใครไม่ชอบเก็บเอง ก็ ซื้อที่เขาเก็บไว้แล้วในห้องเย็นได้ครับ ราคาจะแพงกว่า ที่เก็บเองหกสิบ ถึงเก้าสิบ บาทต่อกิโลครับ ผมนั้นมาถึงสวนแบบนี้แล้วต้องเก็บเองนะครับ สวนที่นี่ ที่มีให้เก็บเองมีไม่กี่สวนครับ ของคุณลุงเป็น หนึ่งในนั้น

สถาณที่ตั้งของสวน ห่างจากตัวเมืองไป สี่สิบห้านาทีโดยรถยนต์ ขึ้นไป บนเขาครับ ห่างจากบ้านผม สามสิบ นาทีโดยรถยนต์เหมือนกัน  บนเขาดินจะดี และ หนาวมากกว่า แนวชายฝังทะเลที่ผมอยู่ครับ บนเขาปลูกผลไม้ได้ดีมาก สวนของลุงท่านนี้เป็นสวนเกษตรอินทรีย์ แบบที่ลุงเปิดให้เก็บเองนี้ ดินในสวนไม่มีใบรับลองว่าเป็นดินอินทรีย์ ส่วนที่คุณลุงทำอินทรีย์จริงๆ จะกั้นไว้ ต่างหากเพราะ ส่วนนั้นของสวนลุง ได้ใบรับลองดินอินทรีย์ด้วย ซึ่งต้องขับรถเขาไปอยู่ในเขตที่ สวนเกษตรอินทรีย์ของเขตนี้ตั้งรวมกันอยู่ ถ้าใครจะซื้อผลไม้อินทรีย์จริงๆ คุณลุงมีบริการแบบที่เก็บเอาไว้แล้ว ราคาไม่แพงครับ ผมขอแนะนำเรื่อง คำจำกัดความของอาหารอินทรีย์ ของที่นี่เล็กน้อย ตามความรู้ จากการอ่านและ ถามมานะครับ ซึ่งอาจไม่ถูกร้อยเปอร์เซนท์ พืชผัก หรือ เนื้อ ที่จะขาย เป็น อาหารอินทรีย์ของที่นี่ได้นั้น ต้องไม่ใช้สารเคมีเลย รวมถึงสารเคมีตกค้างในดิน และ อากาศ ด้วย ดั้งนั้นใครจะทำ ผักผลไม้อินทรีย์ ต้องไปขอใบประกาศแล้วเขาจะมาเช็ด ดิน เช็ค อากาศ เรื่อง สารตก ค้าง รวมถึง กรรมวิธี การปลูก เมื่อแน้จว่าไม่ใช้ สารเคมี เลยแล้ว ก็จะได้ ใบประกาศ ดังนั้น สวนอินทรีย์ จริงๆ จะ อยู่ในเขต ที่ทำ แต่เกษตรอินทรีย์ เหมือนกันไม่ป่นเปื้อนทั้งดิน ทั้ง อากาศ ตัวอย่างครับ ดินที่ผ่านการใช้ สารเคมีมานั้น ต้องทิ้งไว้ ยี่สิบปี ก่อนถึง จะตรวจสารตกค้างได้ เมื่อ ตรวจได้ แล้ว ว่าไม่มี สารตก ค้างจึงเริ่มปลูก พืชผัก หรือ เนื้อสัตว์ อินทรีย์ เป็นการต่อไป ดังนั้น เวลาผม ซื้อ อาหารพวกนี้ทาน ถ้าจะ อินทรีย์ จริงๆ จะดูตรารับลองครับ มาต่อเรื่องของสวนลุงครับ คุณลุงนั้น ทำ สวนอินทรีย์ แบบมีใบรับลองด้วย และ ไม่มีใบด้วย คือที่ให้ เก็บเองนี้ ถึงดินของคุณลุงจะเคยใช้ สารเคมีมาเมือ สิบกว่าปีก่อน และ สวนข้างๆ ก็ ยังใช้ สารเคมีอยู่ แต่ สวนลุงที่ให้เก็บเองนั้น ปลูกแบบไม่ใช้สารเคมีอะไรเลยครับ ทั้งปุ๋ยธรรมชาติ และสารฆ่าแมลงธรรมชาติ ที่จริงสวนสวนนี้ของ คุณ ลุง ทำแบบใช้ สารเคมี มาก่อน พอคุณลุงมาจับเกษตร ธรรมชาติอินทรีย์ เมื่อสิบกว่าปีก่อน คุณลุงก็ไม่ใช้ สารเลย หยุดมา เป็น สิบปี ถึงจะไม่ได้ ใบประกาศว่าเป็นผลไม้อินทรีย์ ผมก็ มั่นใจ กล้า ทาน แล้วครับ เคร่งมากก็ ปวดหัวครับเอาเป็นว่าปลูกไว้ไม่ใส่สารพิษผมก็เอาแล้วนะครับ แต่ต้องบอกไว้ก่อนเพื่อผู้รู้ท่านไหนมาแย้งจะได้เข้าใจตรงกัน ว่าสวนที่พาเที่ยวนี้ เป็นอินทรีย์ แบบไม่ได้ใบรับลอง ( ไม่ได้ใบรับลอง คำนี้ เป็นที่รู้กันครับในหมู่ผู้บริโภค อาหารอินทรีย์  ว่าไม่มีใบรับลองจะ หมายถึง ปลูกแบบไม่ใช้สารเคมีใดๆเลยเท่านั้น ไม่รวมสารตกค้างในดิน น้ำ อากาศ แม้แต่ผักในบ้านผม ก็ เป็น อินทรีย์ แบบไม่มีใบรับลอง เหมือนกัน)

เครียดมาก เล่ายาวเลยครับดูรูป กันดีกว่า ภาพด้านบน ปีนบันไดถ่ายภาพได้ภาพมุมสูงมาครับ เป็นสวนแอปเปิ้ล คุณลุงเลี้ยงไก่ไว้ในสวนผลไม้ครับในภาพด้านบนก็เห็นไก่ ที่สวนนี้ ขายไข่ และ ไก่เป็นๆ ด้วยครับ เอาไป ฆ่ากินกันเอาอีก อีกครั้งครับ คุณลุงไม่มีใบประกาศฆ่าสัตว์ คุณลุงฆ่าเอง แล้วขายเองจะผิดกฎหมาย ใครอยากทานไก่อินทรีย์ ต้องทำเอง ตัวละ สามร้อยบาท ซึ่งถูกมาก ผมซื้อ อยู่ ตัวละเกือบหก ร้อยครับในห้างอินทรีย์ แต่ก็ดีกว่าทานเนื้อสัตว์ แบบมีสารตกค้างมากมาย

แอปเปิ้ลที่เห็นเป็นพันธ์ ฟูจิ ครับ หวานกรอบ ไม่แฉะน้ำ เนื้อแน่นใช้บันได ปีนเก็บกันบนต้นเลยครับเลือกลูกใหญ่ๆ เก็บมือเบาๆ สดอยู่ได้ เป็นเดือนครับ ในอากาศหนาวๆ แบบนี้ ประทับใจแอปเปิลของคุณลุงมามากครับ หวานดีจริงๆ ไม่อมเปรียว อมฝาดเลยครับ หวานกรอบย้ำจริงๆเลยผม ผิวไม่สวยช่างมันครับ อันไหนแมลงเจาะ ก็เคะทิ้งๆไป

ลูกพลับด้านบนที่เห็น เป็นพันธ์ ทานนิ่มครับ เก็บจากต้น แล้ว เอามาตุ้นไว้ กิน ในหน้าหนาวครับ เก็บแข็งๆ มาทิ้งไว้จนนุ่ม แล้วก็ทาน วันละลูกสองลูก มี ความสุขมากครับ ทานแก้ ยากกินทุเรียนครับ พลับหวานจัดเหมือนทุเรียน เหมือนกันแต่ไม่มี กลิ่นเท่านั้นเอง เก็บมาแค่สามกิโลเองครับ ปีนไม่ไหว สูง พันธ์ ทานนิ่มนี่ ทานแข็งแล้วจะฝาด ทานไม่ได้เลยครับ เจ้ว่าเก็บซื้อมายี่สิบกิโลก็ไม่เป็นไร ตากแห้งเอาไว้ทานได้ ซึ่งก็ จริงครับ เจ้ผูด เหมือน บ้านของเรายังมี ที่ว่างเอา พลับตากแดด

ด้านบนเป็นลูกแพร์ ครับดกมากไม่ได้เก็บมาซื้อเพราะกินไม่ทันแล้วครับ อีกอย่างลูกแพร์นั้น ทานนิ่มไม่อร่อยครับ ลูกแพร์ เก็บนอกตู้เย็นได้ไม่นาน เหมือนลูกพลับและ แอปเปิ้ล ครับ มองรูป ดู เอา ด้านล่างคือเกาลัด ทั้งเปลือกครับ ของคุณลุงขายถูกมาก ลูกเกาลัดไม่มีเปลือกนอก นะครับกิโลละ ร้อยยี่สิบบาท เจ้ชอบทานมากๆเห็นอะไรก็นึกถึงเจ้ไปหมดเลยผม

สุดท้าย ไม่ได้ถ่ายที่เมืองไทยนะครับ ถ่ายที่บ้านคุณลุง เห็นแล้ว น้ำลายสอ อยากทานแต่ยังไม่สุกครับ จะว่าไปยังไงผมก็ยังทำใจลำบากเรื่องกินแต่ผลไม้ที่มีชายสดๆ ราคาไม่แพง พอเห็นผลไม้เมืองไทยแม้จะเก่า ก็อยากซื้อทานทุกที พอคิดถึงสารเคมีที่ใช้ระหว่างขนส่งเดินทางไกล แล้ว ก็ ทำใจทันที ถึงเขาว่าจะปลอดภัยไม่อันตรายแล้วก็ตาม

ว่าจะไม่เขียนมาก พอได้พิมพ์ พิมพ์ยาวเลย ข้อความมีประโยชน์บ้างไม่มีประโยช์ บ้างอ่านเพลินๆเอางานออกจากหัวครับ ผมพยายามตรวจคำผิดจะได้อ่านกันไม่สะดุด ตะกุกตะกัก  ครับ

เจอกัน บล็อกหน้าครับ

ตุ้ย