งานนี้ไม่ใช่เศรษฐกิจพอเพียง

ปกติจะไม่ค่อยเล่าเรื่องส่วนให้ใครฟัง จนถึงจุดที่อึดอัดและระเบิด และสุดท้ายก็คลี่คลาย รู้สึกดีขึ้น เหมือนฝีแตก

สรเข้ามาอยู่ในวังวนของโลกธุรกิจ(เล็ก ๆ ) และการเมืองท้องถิ่นมาพอสมควร ถึงแม้ไม่ได้ลงไปเล่นเอง แต่ทุกสิ่ง ทุกอย่าง เราต้องได้รับผลกระทบทั้งหมด ถามว่าเหนื่อยมั๊ย...เหนื่อยมากค่ะ...เว็บนี้ จึงเหมือนความฝันที่เป็นจริงได้ โดยแอบปลีกตัวออกไปทำในสิ่งที่ตัวเองชอบบ้าง บางเวลา แต่ใจอยากจะไปเต็มร้อย สักวันฝันคงจะเป็นจริง กลับไปอยู่ร่วมกับธรรมชาติ เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ ณ วันนี้มั่นใจแล้วว่า สิ่งที่คิดและหวังไว้ คือความสุขที่ยิ่งใหญ่และแท้จริง

พี่ซึ้งเหลือเกิน ที่มีคนเข้าใจ รู้มั๊ย...การเขียนบล๊อกลักษณะนี้...ทำให้พี่ไม่ค่อยสบายใจเลย...พี่รู้สึกอย่างมากมาย กับเว็บแห่งนี้...รู้สึกว่าที่นี่ ใช่เลย...ที่นี่มีเพื่อน...ที่นี่มีคนเข้าไจ...และมีคนให้กำลังใจเสมอ...แต่ชิวิตจริงของเราเป็นแบบนี้...พี่กำลังติดอยู่บนหลังเสือ...กำลังอยู่ในกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากมานาน...ต้องการหาที่ยึดเหนี่ยวทางใจ...รู้มั๊ยจริง ๆ แล้ว พี่เป็นผู้หญิงใจอ่อนแอ และดูเหมือนจะยิ่งอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ขอโทษนะคะ...วันนี้ดูจะเศร้าเล็กน้อย

รู้มั๊ย...ชีวิตของน้องและครอบครัว ดูแล้วน่าอิจฉาที่สุด แต่...พี่จะไม่อิจฉาน้องหรอกนะ...อยากบอกน้องว่า...น้องถูกล็อตเตอรี่ รางวัลที่หนึ่งแล้วล่ะ...ดีใจด้วยนะจ๊ะ

น้องเล็กน่ารักจริง ๆ ที่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของพี่ ขอบใจนะจ๊ะ