ชีวิตกับการเดินทางกำลังใจที่คอยอยู่+ส่งใบลา 4-6 ครับ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ชีวิตผมหนีไม่พ้นที่ต้องขับรถไปไหนไกลๆบ้านไปกลับครับ เมื่อวันที่ 29 มิ.ย. ที่ผ่านมาก็ไป กทม มาครับ ไปเที่ยวนี้หรือเที่ยวไหนๆผมก็ขับเองครับไม่ให้น้องๆเขาขับครับเราขับให้เขานั่งเป็นผู้ช่วยเราครับ รถพร้อมคนพร้อมเดินทางเลยครับ

สิ่งที่ขาดไม่ได้เวลาเดินทางไปไหนไกลๆโดยที่ไม่มีครอบครัวไปด้วยคือ ของฝากติดไม้ติดมือ ไปให้ ผบ ลูกๆ ครับ

มาเที่ยวนี้ผมพา ผบ ไปประชุมสัมนาที่ กทม อีก แต่ลูกๆไม่ได้ไปด้วยครับเพราะติดเรียนหนังสือ ร้องไห้ตามพ่อตามแม่อยากจะไปด้วย ครอบครัวผมเวลาจะไปไหนต้องไปด้วยกันทั้งบ้าน สงสารลูกก็สงสารครับแต่การเรียนต้องมาก่อน ผมเป็นคนที่เดินทางขับรถบ่อยคนหนึ่ง ครอบครัวนี้เองที่ทำให้ผมไม่ประมาทครับ ไปเที่ยวนี้พ่อจะมีอะไรมาฝากลูกๆโปรดติดตามครับ

กำลังใจของผมครับ


ความเห็น

ป็นคนที่ไม่ชอบซื้อของฝาก    แต่ถ้าเป็นทางการก็จะซื้อผ้าหรือเสื้อเป็นของฝากค่ะ  ก็ซื้อแบบนับคนนับชิ้นเลย  ทั้งหมด  ต้องฝาก10คน  ก็10ชิ้น  แบ่งชายหญิง  ส่วนของกิน  ไปถึงถิ่น  ชอบซื้อชิม   ส่วนของลุงกับลูกสาว  ถ้าเดินทางไปต่างจังหวัด  ลุงขอเป็นเสื้อยืด1ตัว  ลูกสั่งกางเกงเล1ตัว  หรือเสื้อวัยรุ่น1ตัว  เป็นยังงี้ประจำเลย  ป้าเล็กแปลกเพื่อนมั้ย

ไปเที่ยวนี้ก็ได้เสื้อมาเหมือนกันครับ


แบบนี้แหละครับข้าวเรามีกับข้าวหาเอาข้างหน้าครับ


เดินทางปลอดภัยนะค่ะ

ไปไหนๆก็มักจะไปทั้งครอบครัวเหมือนกันค่ะ

Laughingทำวันนี้ให้ดีที่สุด เวลาชีวิตน้อยลงทุกวัน

ขอบคุณมากครับพี่


เดินทางปลอดภัย :bye: :bye:

ขอบคุณมากครับ


ขับรถระวังๆนะท่าน..ค่อยๆไปค่อยๆมา..ง่วงก็พัก..

ขอบคุณมากครับ


หน้า