เมื่อชีวิตต้องเปลี่ยนแปลง......

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เมื่อปลายปีที่แล้วภรรยาผมมาบอกว่าเขาต้องไปทำงานที่ต่างประเทศ และผมกับลูกชายต้องไปอยู่ที่นั่นด้วย หลังจากที่ผมทราบว่าต้องไปจริงๆแล้ว ผมต้องลาออกจากงานประจำที่ทำมาตั้งแต่เรียนจบเกือบยี่สิบปี เพื่อตามครอบครัวไปอยู่ที่สวิสเซอร์แลนด์.....วันนี้คือวันที่ผมต้องเดินทางไปสู่จุดนั้น....นับเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญที่สุดอีกครั้งในชีวิตผม บางครั้งผมก็หวั่นๆในความรู้สึกเหมือนกันว่าข้างหน้าจะเป็นอย่างไรบ้าง แต่มาคิดอีกทีในเมื่อดวงชะตาหรือฟ้ากำหนดให้เราเลือกแบบนี้แล้ว ก็ต้องดำเนินต่อไป เพื่ออนาคตของครอบครัวและคนที่เรารัก......ผมขอขอบคุณสมาชิกบ้านสวนพอเพียงแห่งนี้ทุกคนที่อวยพรให้กับผมและครอบครัวโชคดีและปลอดภัยในการเดินทางครั้งนี้  ..ขอบคุณมากครับ แล้วเจอกันบล็อกหน้า

ความเห็น

ชีวิต..บางครั้งก็ลิขิตเองไม่ได้..ผมเองเคยทำงานสุดท้ายที่คิดว่าจะไม่เปลี่ยนอีกแล้ว เพราะลงตัวทุกอย่างแม้งานจะหนัก เครียดแต่ก็ถือว่าลงตัว..สุดท้ายก็หักเห..ไม่เคยคิดว่าจะมาเป็นครู..ก็ต้องมาเป็น..แต่กลับเป็นโชคอีกด้าน เพราะชีวิตได้ดุลยภาพมากกว่าเดิม

ดม..เอง..ก็เหมือนกัน..วันนี้กับวันข้างหน้าอาจแตกต่าง วันนี้ยังอาจมองไม่เห็นความชัดเจนในวันข้างหน้า..แต่เชื่อว่า..ชีวิตที่หล่อหลอมเรามาจนบัดนี้..ไม่มีอะไรที่ยากเกินกว่าที่จะทำ..เว้นแต่ไม่อยากจะทำเท่านั้น..พี่คิดว่า..ดมอาจได้พบสิ่งดีๆอีกหลายอย่างที่อาจเหมาะสมกับชีวิตเรา .. เหมาะสมลงตัวกับครอบครัวเรา..ก็เป็นได้...ศรัทธาและเชื่อมั่นในตัวนายเสมอ..ดงดม..

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

ฟังแล้วรู้สึกใจหาย แต่ก็เป็นประสบการณ์ใหม่ เป็นโอกาสใหม่ ก็ยังอยู่บ้านสวนพอเพียง ไม่ได้ไปไหนจากบ้านสวน ส่งข่าวคราวมาบ้าง ก็ขอให้โชคดีครับ

--------

twitoon[at]gmail[dot]com

เดินทางปลอดภัย ทำงานอะไรก็ได้ที่ทำแล้วสบายใจ ไม่ว่างานนั้นอาจจะเป็นแม่บ้าน พ่อบ้าน หรือทำสวนพี่เหอ


แต่ว่าขากลับมาไทยอย่าลืมของฝาก นาฬิกาสวย ๆ น้าน.............:uhuhuh: :embarrassed:


:bye:

 

 

msn:lekonshore@hotmail.com

ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร

ถึงแม้ว่าจะไม่เคยเจอกับพี่เลย แต่รู้สึกผูกพันธุ์ เหมือนญาติสนิทคนหนึ่ง ใจหายนะ เพียงแต่คิดว่าพี่ดมต้องจากไปไกล ถึงยังไงเราก็ได้เจอกันที่บ้านสวนเหมือนเดิม

ขอให้พี่ชาย กับหลานบ่าว เดินทางปลอดภัย โชคดีกับวันข้างหน้าที่เลือกเดินพร้อมครอบครัว อาจจะเจอปัญหาอุปสรรคบ้าง ขอให้พี่ดมมีกำลังใจพร้อมที่จะฟันฝ่า เชื่อค่ะ ว่าพี่ดมทำได้

กลับมาเมืองไทย..เมื่อไหร่ คงจะได้เจอกันสักครั้ง..จะแกงน้ำเคยให้กิน

หรือจะให้น้องไปเยี่ยมก็ส่งตั๋วเครื่องบินมาให้นะ :bye:

 

ปล.จะรออ่านบล็อกหน้าค่ะ

Laughingทำวันนี้ให้ดีที่สุด เวลาชีวิตน้อยลงทุกวัน

        ขอให้เดินทางปลอดภัยค่ะ พี่ทำถูกต้องแล้ว ครอบครัวต้องมาก่อน เป็นกำลังใจให้พี่ชายคนนี้เสมอค่ะ


"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

ใจหายเหมือนกันเนาะพอถึงวันพี่จะไปจริงๆ  ดีใจที่เราได้รู้จักกันในบ้านหลังนี้ถึงเวลาจะไม่นานมากมาย  แต่ความรู้สึกแห่งมิตรภาพความผูกพันธ์เหนียวแน่นเหมือนมีพี่ชายเพิ่มอีกคน ขอให้พี่และครอบครัวโชคดีตลอดไปคะ น้องมั่นใจว่าพี่ชายจะเดินผ่านอุปสรรคต่างๆท่เราจะเจอไปได้  ไม่เกินความสามรถของพี่ชายอยู่แล้วลุยๆๆคะสู้ๆๆคะ

โชคดีนะคะพี่ดม เดินทางโดยสวัสดิภาพค่ะ

e-mail. puangpech_@hotmail.com

 

:bye:  ขอให้พี่และครอบครัวโชคดีจ้า  :embarrassed:

ได้อยู่กับครอบครัว จะอยู่ที่ไหนก็ได้ ดูแล้วเด็กๆ ขึนรร.ที่โ่น่นก็มีคุณภาพดีกว่าบ้านเราเยอะ

พอเพียง พอเพียง

ขอให้พี่ดมประสพความสำเร็จในหน้าที่การงานนะครับพี่..ตามมาส่งพี่ชายด้วยคนครับ...


ขอให้โชคดีนะครับพี่...:cheer3::bye::bye:

 

หน้า