เมื่อชีวิตต้องเปลี่ยนแปลง......
เมื่อปลายปีที่แล้วภรรยาผมมาบอกว่าเขาต้องไปทำงานที่ต่างประเทศ และผมกับลูกชายต้องไปอยู่ที่นั่นด้วย หลังจากที่ผมทราบว่าต้องไปจริงๆแล้ว ผมต้องลาออกจากงานประจำที่ทำมาตั้งแต่เรียนจบเกือบยี่สิบปี เพื่อตามครอบครัวไปอยู่ที่สวิสเซอร์แลนด์.....วันนี้คือวันที่ผมต้องเดินทางไปสู่จุดนั้น....นับเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญที่สุดอีกครั้งในชีวิตผม บางครั้งผมก็หวั่นๆในความรู้สึกเหมือนกันว่าข้างหน้าจะเป็นอย่างไรบ้าง แต่มาคิดอีกทีในเมื่อดวงชะตาหรือฟ้ากำหนดให้เราเลือกแบบนี้แล้ว ก็ต้องดำเนินต่อไป เพื่ออนาคตของครอบครัวและคนที่เรารัก......ผมขอขอบคุณสมาชิกบ้านสวนพอเพียงแห่งนี้ทุกคนที่อวยพรให้กับผมและครอบครัวโชคดีและปลอดภัยในการเดินทางครั้งนี้ ..ขอบคุณมากครับ แล้วเจอกันบล็อกหน้า
- บล็อกของ ดงดม
- อ่าน 11508 ครั้ง

ความเห็น
ตั้ม
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:30
Permalink
โชคดีครับ..ดม
ชีวิต..บางครั้งก็ลิขิตเองไม่ได้..ผมเองเคยทำงานสุดท้ายที่คิดว่าจะไม่เปลี่ยนอีกแล้ว เพราะลงตัวทุกอย่างแม้งานจะหนัก เครียดแต่ก็ถือว่าลงตัว..สุดท้ายก็หักเห..ไม่เคยคิดว่าจะมาเป็นครู..ก็ต้องมาเป็น..แต่กลับเป็นโชคอีกด้าน เพราะชีวิตได้ดุลยภาพมากกว่าเดิม
ดม..เอง..ก็เหมือนกัน..วันนี้กับวันข้างหน้าอาจแตกต่าง วันนี้ยังอาจมองไม่เห็นความชัดเจนในวันข้างหน้า..แต่เชื่อว่า..ชีวิตที่หล่อหลอมเรามาจนบัดนี้..ไม่มีอะไรที่ยากเกินกว่าที่จะทำ..เว้นแต่ไม่อยากจะทำเท่านั้น..พี่คิดว่า..ดมอาจได้พบสิ่งดีๆอีกหลายอย่างที่อาจเหมาะสมกับชีวิตเรา .. เหมาะสมลงตัวกับครอบครัวเรา..ก็เป็นได้...ศรัทธาและเชื่อมั่นในตัวนายเสมอ..ดงดม..
แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย
white
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:31
Permalink
โชคดีครับ
ฟังแล้วรู้สึกใจหาย แต่ก็เป็นประสบการณ์ใหม่ เป็นโอกาสใหม่ ก็ยังอยู่บ้านสวนพอเพียง ไม่ได้ไปไหนจากบ้านสวน ส่งข่าวคราวมาบ้าง ก็ขอให้โชคดีครับ
--------
twitoon[at]gmail[dot]com
lekonshore
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:36
Permalink
โชคดีค่ะพี่ดม
เดินทางปลอดภัย ทำงานอะไรก็ได้ที่ทำแล้วสบายใจ ไม่ว่างานนั้นอาจจะเป็นแม่บ้าน พ่อบ้าน หรือทำสวนพี่เหอ
แต่ว่าขากลับมาไทยอย่าลืมของฝาก นาฬิกาสวย ๆ น้าน.............:uhuhuh: :embarrassed:
:bye:
msn:lekonshore@hotmail.com
ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร
บุญพา
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:43
Permalink
พี่ดงดม
ถึงแม้ว่าจะไม่เคยเจอกับพี่เลย แต่รู้สึกผูกพันธุ์ เหมือนญาติสนิทคนหนึ่ง ใจหายนะ เพียงแต่คิดว่าพี่ดมต้องจากไปไกล ถึงยังไงเราก็ได้เจอกันที่บ้านสวนเหมือนเดิม
ขอให้พี่ชาย กับหลานบ่าว เดินทางปลอดภัย โชคดีกับวันข้างหน้าที่เลือกเดินพร้อมครอบครัว อาจจะเจอปัญหาอุปสรรคบ้าง ขอให้พี่ดมมีกำลังใจพร้อมที่จะฟันฝ่า เชื่อค่ะ ว่าพี่ดมทำได้
กลับมาเมืองไทย..เมื่อไหร่ คงจะได้เจอกันสักครั้ง..จะแกงน้ำเคยให้กิน
หรือจะให้น้องไปเยี่ยมก็ส่งตั๋วเครื่องบินมาให้นะ
ปล.จะรออ่านบล็อกหน้าค่ะ
แดง อุบล
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:44
Permalink
พี่ดม
ขอให้เดินทางปลอดภัยค่ะ พี่ทำถูกต้องแล้ว ครอบครัวต้องมาก่อน เป็นกำลังใจให้พี่ชายคนนี้เสมอค่ะ
"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"
rungring-01
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:48
Permalink
มาส่งพี่ชายคะ
ใจหายเหมือนกันเนาะพอถึงวันพี่จะไปจริงๆ ดีใจที่เราได้รู้จักกันในบ้านหลังนี้ถึงเวลาจะไม่นานมากมาย แต่ความรู้สึกแห่งมิตรภาพความผูกพันธ์เหนียวแน่นเหมือนมีพี่ชายเพิ่มอีกคน ขอให้พี่และครอบครัวโชคดีตลอดไปคะ น้องมั่นใจว่าพี่ชายจะเดินผ่านอุปสรรคต่างๆท่เราจะเจอไปได้ ไม่เกินความสามรถของพี่ชายอยู่แล้วลุยๆๆคะสู้ๆๆคะ
ธารน้ำใส
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:49
Permalink
โชคดีนะคะพี่ดม
โชคดีนะคะพี่ดม เดินทางโดยสวัสดิภาพค่ะ
e-mail. puangpech_@hotmail.com
แม่นัทของน้องโบอิ้ง
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:53
Permalink
พี่ดงดม
:bye: ขอให้พี่และครอบครัวโชคดีจ้า :embarrassed:
JaJing
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:55
Permalink
โชคนะครับพี่ดม
ได้อยู่กับครอบครัว จะอยู่ที่ไหนก็ได้ ดูแล้วเด็กๆ ขึนรร.ที่โ่น่นก็มีคุณภาพดีกว่าบ้านเราเยอะ
พอเพียง พอเพียง
วิศิษฐ์
14 กรกฎาคม, 2011 - 10:57
Permalink
พี่ดมครับ
ขอให้พี่ดมประสพความสำเร็จในหน้าที่การงานนะครับพี่..ตามมาส่งพี่ชายด้วยคนครับ...
ขอให้โชคดีนะครับพี่...


หน้า