สวยด้วยทานได้ ปลูกเท่าไหรก็ไม่พอ ตอน หญ้าฝรั่น

ผมเติบโตมาในบ้านที่ทำอาหารทานเอง จึงทำให้มีพื้นฐานเรื่องเครืองเทศติดตัวบ้างเล็กน้อย สมัยก่อน ถ้าคุณแม่จะใช้ หญ้าฝรั่น ต้องไปหาส่งซื้อจากร้านขายยาไทย ที่เชื่อถือได้ เพราะ หญ้าฝรั่น มีราคาแพงและมีการปลอมแปลง มาช้านาน ความงามของดอกหญ้าฝรั่น นั้น เห็นแต่ในหนังสือ และจากปากคุณแม่ครับ พอมีโอกาศได้เดินทางและ ผ่านแปลงปลูก หญ้าฝรั่น แบบเป็นการค้า เห็นดอกมาครั้งแรกหลงรักเลย ผมแอบขวยขวายหาหัวต้นมานานหลายปี จนสุดท้านได้มา สิบหัว ดีใจมาก พอออกดอกเลยต้องแบ่งกันชมครับ

ก่อนไปเรื่อง อื่น เอาเรื่องอาหาร ก่อนครับ อาหารที่ใช้หญ้าฝรั่น นั้นเท่าทีจำเคยเห็นคุณแม่ใช้ คือ ข้าวหมกไก่ ชงชาหวาน อบขนม หุงข้าวมัน และ ทำข้าวหุงแบบสเปน ใส่อาหารทะเล ท่านที่ติดตามบล็อกอาหารผมกันมา แรงบรรดาลใจด้านอาหารส่วนใหญ่มาจากคุณแม่ครับ คุณแม่ผมทำอาหารเก่ง และมีความรู้เรืองอาหารไทยดีมาก เสียแต่ที่ผมได้รับมาไม่เท่าไหร่ ครับ หญ้าฝรั่น ส่วนที่ใช้ทานคือ เกษาตัวเมียสีแสด สามเส้น ดังภาพที่เห็นนะครับ หัวหนึ่งออกหนึ่งดอก หรือ อาจจะมากกว่า หนึ่ง ดอก แต่ แต่ละดอกนั้นให้เกษรได้ สามเส้นครับ ผมคงต้องปลูก เป็น ร้อยต้นนะครับ กว่าจะพอทาน ตอนนี้ปลูกในกระถางไวก่อน รอแยกหัวได้เยอะๆแล้วจะ ลงแปลงปลูกเป็นเรื่อง เป็นราวครับ

ครัวผมนั้นใช้ หญ้าฝรั่น กันเป็นประจำ เพราะเจ้รู้จักใช้ ครับ เอามาอบขนม หุงข้าวเจ้ทำได้อร่อย เลยครับ เจ้ชงชาหวานไม่เป็น ผมชงให้ทาน เจ้ไม่ชอบเท่าไหร่ แต่ผม ชอบชาหวานจาก หญ้าฝรั่นมาก หญ้าฝรั่นของดีๆนั้น มี กลิ่นหอมชื่นใจ และตัวหญ้าฝรั่นเอง เป็นยาสมุนไพร บำรุงหัวใจ และ อื่นๆ ด้วยครับ ใครสนใจอ่านเพิ่มได้ ที่ลิ่งค์ ด้านล่างครับ

http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%...

ครับ ดอกไม้ ทานได้แบบนี้มองไปก็งามตา เก็บมาชงชาทาน ก็ชื่นใจครับ ทุกวันนี้ได้หญ้าฝรั่นมาสามสิบเส้น ยังไม่ได้ลองชงชาดูเลยครับ ชงชาเมื่อไหร่ไม่ลืมกันครับ

เจอกันบล็อกหน้าครับ

ตุ้ย