ส่งการบ้านย่าวรรณ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เขียนบล็อกไม่ได้มาหลายวัน

วันนี้จะรอดมั้ย

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว  ย่าวรรณมา  เอาของแขวนไว้หน้าบ้าน  ป้าเล็กมัวแต่ไปทำกับข้าวกินกันอีกบ้านค่ะ  ได้ยินเสียงหมาเห่า(ซอยหมาหลง)ออกมาดู  แฟนย่าวรรกำลังถอยรถออก  เห็น  ทาโร่ยื่นหน้ามาใกล้กระจก  จำทาโร่ได้  เรียกกันใหญ่  ก็ได้คุยแป๊บเดียวค่ะ  ใกล้ค่ำ  ย่าวรรณกลับเข้าบ้านพักในเมือง  ขอบคุณย่าวรรณ  ที่เอาของฝากมาให้  ตอนฝนตกๆ


หน่อไม้  จากสวนไผ่ย่าวรรณ  เอามาให้แต่ละครั้ง  หลายกิโล

มะนาวไร้เมล็ดลูกโตๆ

นี่พิเศษสุด  กิ่งตอนที่อยากได้ ก็เอามาให้  ติดลูกมาด้วย  ลงดินแล้ว


ส่งการบ้าน  แกงเนื้อกับหน่อไม้   อร่อยมากๆ  ใส่ใบรา(ยี่หร่า)หอมๆ  ป้าเล็กกินแต่หน่อไม้กับน้ำแกง  ลูกก็เหมือนกัน  ที่บ้านจะไม่ซื้อเนื้อมาทำกิน  แต่ครั้งนี้  พี่เขาทำคนในบ้านอยากกิน  เราก็ต้องตามน้ำไป


ผักเกล็ด  ลูกเนียงหมาน  ชุดสุดท้าย

ขอให้มีความสุขนะคะ

ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง

ความเห็น

มาแบ่งแกงเนื้อ  ผมพอกินเนื้อได้Laughing

ลูกเนียงหมานป้าเล็กเอามาจากใหนครับ แถวนั้นมีด้วยหรือ

พี่เขาเอาลูกเนียงแก่มาจากถูเก็ต  ย้ายกลับมาอยู่บ้าน  เอามาวันที่ 14  กรกฏา  ก็กินได้ครึ่งเดือนเลยนะ

ป้า เล็ก เห็น มิตรภาพ ของ ป้า เล็ก และ ย่าวรรณ แล้ว มีความสุขไป ด้วย ครับ

ช่วงนี้ไม่ค่อย เจอ ย่าวรรณ เลยครับ ป้า

ย่าวรรณยุ่งค่ะ  รับแขกบ้าง  เดินสายบ้าง   ป้าเล็กอยู่บ้านแต่ก็ยังเจอกันยากนะ  วันก่อน  เจ้าปืน  เอาต้นไม้มาให้  เกือบ10อย่าง  มาแขวนแล้วไปเหมือนกัน 

ลูกเนียงหมานไม่เคยเห็น อร่อยไหมครับ

ถ้าคนไม่เคยกิน  อาจถึงขั้นกินไม่ได้ค่ะ

ย่าวรรณคงจะงานยุ่งมากๆไม่ค่อยเห็นออนเลยค่ะ ยังไงก็ซาบซึ้งในน้ำใจของคนบ้านสวนด้วยค่ะ

ป้าเล็กติดต่อกับพี่วิมั่งหม้าย หายเงียบไปเลย ฝากบอกกันนะคะ คิดถึงๆๆๆๆ:love:

Laughingทำวันนี้ให้ดีที่สุด เวลาชีวิตน้อยลงทุกวัน

ขานั้นยิ่งทำการเงินด้วย  หนักกว่าป้าเล็กหลายเท่า   แต่ก็ติดต่อกันอยู่ค่ะ  แล้วจะบอกให้นะคะ

ไม่กินเนื้อ แต่ชิมน้ำแกงเปล่า ๆ กะได้ ลูกเนียงหมานกะไม่เอา กินแล้วเวียนหัว ถ้าลูกตอ ถึงไหนถึงกัน เหม็ดฉานเป็นพวง ๆ        :embarrassed:

 

 

msn:lekonshore@hotmail.com

ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร

ชอบทั้งสองอย่าง  แต่กินได้นิดเดียว

หน้า