สวัสดีบ้านสวน วันนี้เอา ภาพพบปะพี่ๆ สมช ที่โตเกียว มาฝากคับ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

มาโตเกียวได้ 2 อาทิตย์แล้ว ชีวิตวุ่นวายหน่อย นึงคับ ไม่มีวันใหนที่ไม่หลง อิอิ
พึ่งมีเวลา ว่างนัดเจอกับพี่ๆ ที่นี่ คือพี่มาย กับพี่ดา ( อีกคนในภาพ ) เป็นคนญี่ปุ่นหลงมาคับ

วันนี้มีงาน Thai festival ( ไทยเฟสติวัล, เทศกาลไทย หรือ มหกรรมไทยหว่า ?? )
เป็นงานเล็กๆ ที่จัดโดยภาคเอกชน ไม่ได้เป็นงานจากสถาทูตไทยโดยตรงนะคับ
พอดีมีเหตุการ แผ่นดินไหว แล้วก็ ซึนามิ ที่นี่ดังที่ทราบกัน
สถานทูต เลยเห็นสมควรให้ ยกเลิกสำหรับปีนี้

 

เอ่อ .... เดี๋ยวจะหาว่าเอาแต่ภาพไม่เจริญหูเจริญตามาให้ดู
เลยแนบบรรยากาศในงานมาให้ดู ก็มีโชว์ตัว miss thailand in japan แล้วก็ อื่น มาแสดงด้วย คับ

 

 

 

ในงานก็ไม่มีไรมาก อ้อ งานนี้เป็นการ รวม ระหว่าง Nepal festival
< มหกรรมเนปาล ... แปลไงหว่า   >

 

ในภาพ พี่ดา

 

พี่มายกะพี่ดา เอ่อ บรรยากาศ ครึ้มฟ้า ครึ้มฝน แสงไม่มีเลยภาพเลย ได้ออกมาแนวๆ นี้คับ

 

เอ่อ นัดเจอบ้านสวน อาหารขาดไม่ได้คับ

เอ่อ ดูจากอาหาร ก็คงเห็นแล้วนะคับ ว่า พวกเราอยู่ญี่ปุ่น แร้นแค้นขนาดใหน -___-"

 

อีกภาพ ...

 

 

ส้มตำกะพอมี รสชาติก็อย่าให้พูดเลย ฮา

 

 

ขนมพี่มาย ทำมาเพื่อผมโดยเฉพาะ สูตรนี้ ทำครั้งแรก แล้วก็ ไม่คิดจะทำอีกแล้ว -__-" พี่มายยืนยันว่า ไม่ทำอีกแล้วจริงๆ
( เกือบสาบานแล้ว ) ... ได้ยินเบาๆ พี่มายบอกว่า เป็นความผิดพลาดไรเนี่ยล่ะ

 

พี่มายเอา มาม่ามาให้ด้วย กลัวผมอด อยู่นี่ ฮา

 

นั่ง กินส้มตำ .... กะเพรา ไปกางร่มไปซักพัก พากันเดินออกไปหาที่นั่งข้างนอก โม้ .. แล้วก็ นินทา ชาวบ้านที่อื่นดีกว่า อิอิ

 

ข้ามถนน ฮา แบบว่าไม่ค่อยได้ถ่ายภาพน่ะคับ เอาทางม้าลายไปดูพลางๆ ก่อนแล้วกันเนอะ

 

 

ถึงร้านกาแฟ แล้วคับเจอร้านแรก พี่ดาบอกว่า ร้านนี้แหละ เดินต่อไม่รู้จะเจอเปล่า ... ขี้เกียจเดินด้วย ฮา
อ้อในงานไม่ได้กินลาบ ก็ยังได้ลาบปากอยู่

 

นั่ง โม้ แล้วก็ นินทา ชาวบ้านอยู่หลาย ชม ได้เวลาแยกย้ายกันกลับ

 

 

อ้อ ปิดท้ายด้วย ภาพหมาน่ารักมากคับ  ... คนถ่ายรูปตรึม .. รวมทั้ง -__-"

 

อาทิตย์หน้าไปบ้านพี่ดา คับ ... แล้วจะมารายงานต่อนะคับ
ว่าเอ่อ ...หลงกี่สถานี อิอิ

ความเห็น

น่าสนุกจังเลยค่ะ ดีใจแทนที่ได้เจอเพื่อน สมช ค่ะ

พี่ป้อมได้เจอสาวๆที่ญี่ปุ่นแล้วอ่ะ น่าิอิจฉาจัง ไม่ได้เห็นพี่ดานานแล้วคิดถึงจัง ส่วนพี่มายก็ไม่เห็นอ้วนเลย (ทานข้าวได้อีกเยอะ :admire: ) ส่วนพี่ป้อม...คนไหนที่จะมาเป็นว่าที่พี่สะใภ้น้องหล่ะพี่...เอามาให้ข้อยเบิ่งแหน่...หรือให้ไปรอรับที่สนามบิน :admire2:

สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี

หวัดดี หายหน้านานไปโผล่ญี่ปุ่นนี่เอง  มีเรื่องเล่า พี่เองก็ได้ ตอนไปญี่ปุ่นเหมือนกัน เพื่อความมั่นใจต้องไปไหนคนเดียว แล้วก็เอากล่องไม้ขีดไฟของโรงแรมไปด้วย เพราะข้างกล่องมีเบอร์โทรศัพท์และที่อยู่ของโรงแรม ขาไปสบาย ขากลับ ๆไม่ถูก ทำไงต้องพึ่งแท็กซี่ แล้วก็พูดกันไม่รู้เรื่อง เลยยื่นกล่องไม้ขีดให้ แท็กซี่ผงึกหน้า บอกเข้าใจแล้ว  พอดีหลับ ตื่นอีกทีตอนถูกปลุก เฮ้ย นี่มันไม่ใช่ รร.นี่หว่า มันเป็นโรงงานครับ โรงงานไม้ขีดไฟ ครับ แป่ววว  เอ้าก็เราเอากล่องไม้ขีดให้แท็กซี่ดูเอง มันนึกว่าเราจะไปโรงงานไม้ขีดไฟ +555  เสล่อจริง ๆ


:uhuhuh: :uhuhuh:  :uhuhuh:


 

:good-job::good-job::ahaaah: อิอิ

 

 

msn:lekonshore@hotmail.com

ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร

เฉิ่มๆ ก็เป็นด้วย ฮา

.... เห็นคุณป้อมอยู่ไทย วันก่อน ไม่น่าเชื่อเดินทางไกล ไปถึงญี่ปุ่นแล้ว..:admire2: .


เก็บรูป สวย ๆ บรรยากาศต่างแดนมาฝากบ่อย ๆ นะคะ  สาว ๆ ญี่ปุ่นน่ารักมั๊ยค่ะ Laughing...

....ความสุขอย่างแท้จริง ด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง....

คราวนี้สมช.ได้พบปะกันแบบโกอินเตอร์เลย :embarrassed:

รอชมภาค 2 แบบบุกถึงสวนถึงบ้านเลยนะคะ :uhuhuh:

ป้อมไปทำงานที่โน่นเหรอ จะอยู่นานมั๊ย อย่าลืมพาสาวญี่ปุ่นกลับมาสักคนนะคะ...สวย ๆ ทั้งนั้นเลย......


:admire2:


ฝากหอมแก้มพี่ดา กับมายด้วยได้มั๊ย...... คิดถึงๆๆๆๆ


:dreaming:

เห็นสาว  ให้สมรรถภาพทางเพศแข็งแรง(นักมวบเหรียญโอโลปิกบอก)

หน้า