เพิ่งรู้ว่าเราอยู่ด้วยกัน

หมวดหมู่ของบล็อก: 

วันนี้มีเรื่องประหลาดใจ แต่สำหรับบางคนอาจเป็นเรื่องตกใจ



เพราะบนต้นมะไฟข้างบ้าน มีร่างของมะเส็ง (เขาบอกว่าคืองูเล็ก) ยาวประมาณ 3 เมตร กำลังเลื้อยลงจากต้นมะไฟ สู่พื้นด้านล่าง แต่ถ้าดูดีๆจะเห็นช่วงกลางลำตัวของเจ้าตัวนี้ป่องผิดสังเกต แล้วเจ้าตัวดีไปทำอะไรมา



ดูกันจะๆ ไม่รู้ว่าไปเขมือบอะไรมา คือก่อนที่จะเห็นเจ้านี่ ผมได้ยินเสียงสัตว์บางชนิดร้องครวญคราง แต่ฟังไม่ออกว่าเป็นเสียงอะไร เสียงที่ได้ยินดังมาจากที่สูง สักพักหนึ่งเสียงก็เงียบไป แล้วยายสายก็เห็นเจ้างูตัวนี้กำลังหาทางลงจากต้นมะไฟ แต่กว่าจะลงถึงพื้นได้ก็ใช้เวลานานพอสมควร เพราะอุปสรรคป่องๆกลางลำตัวนี่แหละ จากการคาดเดา ผมคาดว่าเจ้างูเหลือมตัวนี้ปืนขึ้นต้นไม้ขึ้นไปบนหลังคา เพราะต้นมะไฟต้นนี้สูงเลยหลังคาบ้านและต้นติดกับหลังคา นอกจากนี้กระเบื้องหลังคาบ้านยังแตกเป็นบางส่วนทำให้บรรดานก หนู กระรอก มาใช้เป็นที่พักผ่อนอยู่อาศัยกันอย่างสนุกสนาน รื่นเริงบรรเทิงใจ อันนี้คือในอดีต(นานมาแล้ว) แต่ปัจจุบันค่อนข้างเงียบผิดปกติ เพิ่งรู้ว่ามีตัวช่วยนี่เอง และรู้ไหมว่าเจ้างูตัวนี้พำนักที่ไหน



 ดูรูปนี้ครับ จะเห็นวงบ่อซีเมนต์มีฝาปิด และด้านหน้างูคือโคนต้นมะไฟที่เจ้าเหลือมเพิ่งไต่ลงมา เขาอาศัยอยู่ในวงบ่อซีเมนต์นี้แหละ เพราะหลังจากลงมาจากต้นไม้แล้วก็พยายามจะมุดลงไปในวงบ่อซีเมต์ให้ได้ แต่ไม่สำเร็จ ก็ติดพุงป่อง ลงรูไม่ได้ ก็เลยเลื้อยไปหาที่พักผ่อนที่อื่นแทน ไปละครับพี่น้อง



 นี่ไงช่องที่เจ้าเหลือมพยายามจะมุดลงไป แต่ไม่สำเร็จ รูนี้ผมเห็นมานานเป็นปีๆแล้ว และยังคิดในใจว่า เหมือนรูงูเลยนะ และวันนี้ก็ได้รู้ว่ามันเป็นรูงูจริงๆ นี่เรามีงูอยู่เป็นเพื่อนในบ้านมานานเป็นปีๆแล้วเหรอนี่ โอ้ อะเมสซิ่ง พูดจริงๆไม่ได้ตกใจ หรือกลัวเลย แต่ถ้าเป็นงูพิษกลัวครับ


ความจริงเจ้างูตัวนี้ทำประโยชน์ให้กับบ้านหลังนี้มาก เพราะอย่างที่บอกเมื่อก่อน ทั้งนกพิราบ ทั้งหนู สวนสนามกันอยู่ใต้หลังคากันแบบไม่เกรงใจเจ้าของบ้านเลย ระยะหลังๆ (เป็นปีมาแล้ว) บรรดาแขกไม่ได้รับเชิญทั้ง นกพิราบ และหนู หายหน้าหายตาไปแทบไม่มีให้เห็น ก็ยังแปลกใจอยู่เลยว่าทำไมหายไป เพิ่งได้คำตอบวันนี้นี่เอง ผมเคยเห็นแต่งูเขียว งูสิง บ้างแต่เจ้าตัวนี้ไม่เคยจ๊ะเอ๋กันเลย เพื่อนบ้านเคยเล่าให้ฟังบ่อยๆ ว่าเคยเห็นงูเหลือมเลื้อยเพ่นพ่านในบริเวณบ้านผม ให้ระวังด้วย ไม่คิดว่าเขาจะอยู่ใกล้เรามากขนาดนี้ คือวงบ่อซีเมนต์ที่เขาอยู่ อยู่ติดกับบ้าน ห่างจากที่จอดรถประมาณ 2 เมตรเอง


ถึงแม้ว่าเขาจะช่วยกำจัด นก หนู ให้เรา คงเลื้อยขึ้นหลังคาโดยอาศัยต้นมะไฟเป็นสะพานหาอาหารกินใต้หลังคามาช้านานแล้ว แต่ตอนนี้เขาใหญ่โตค่อนข้างมาก ผมเลยอุดรูตรงวงบ่อซีเมนต์ไม่ให้เขาเข้าไปอยู่อีก ยายสายกลัวๆเหมือนกัน ขอบคุณนะที่ช่วยกำจัดนก หนูให้ ไปหาที่อยู่ใหม่เถอะนะ โชคดีเจ้าเหลือม

ความเห็น

ใจร้ายเนอะ     จะกินน้องมะเส็งซะแระ :uhuhuh:   

 พี่อ้วนจะกิน ผมไม่กินหรอก

ห่าง ๆ ไว้ดีกว่าครับ หากมีเด็กในบ้านต้องยิ่งระวังมาก ๆ ครับ  :sweating: อันตรายมาก

ก็ไม่อยากเข้าใกล้เท่าไหร่ โดยเฉพาะพวกมีพิษ ที่บ้านไม่มีเด็กครับ มีแต่ยายสายคนเดียว

ห็นเจ้าตัวนี้ของคุณหลวงแล้วนึกถึงสมัยที่ยังไม่ได้เลี้ยงหมา เลี้ยงแต่กระต่าย ไก่แจ้ เสร็จเจ้าพวกนี้หมดหายไปอย่างไร้ร่องรอยทีละตัวสองตัว เด๋วนี้พอมีหมาก็ไม่เคยเห็นอีกเลย แต่กระรอกมาเป็นกองทัพเบื่อมาก ผลไม้ไม่ได้กินมาหลายปีแล้ว เปลือกไม้ใหญ่ๆก็โดนมันขูดซะเปลือกนอกกระจุยกระจาย ชักนึกถึงตัวช่วยแล้วสิคุณหลวง

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

พี่ตั้มคิดจะเลี้ยงงูไว้ปราบกระรอกเหรอครับ ผมว่าให้เขามาเองตามธรรมชาติดีกว่า แบบที่บ้านผมไง


ส่วนเรื่องปัญหากระรอกเยอะ ผมก็ปวดหัวเหมือนกัน พวกนี้ไวงูตามล่าไม่ค่อยทัน จึงมีเยอะแยะไปหมด มันไม่กัดเฉพาะผลไม้ อย่างที่พี่ตั้มว่า แต่มันกัดดะ กินไม่ได้มันก็กัด ที่แค้นที่สุดเห็นจะเป็น กัดกล้วยไม้ แค้นมาก ผมเคยดูสะเก็ดข่าวเขาเคยเอากรงดักหนู กระรอก ที่คนทำออกแบบได้เยี่ยมมากเป็นเจ้าของร้านขายเครื่องเหล็กอยู่นครปฐม แต่จำไม่ได้แล้วว่าอยู่แถวไหน ตอนนั้นอยากจะได้มาดักกระรอกมาก ใครรู้ช่วยบอกด้วยนะ

ที่ไม่ฝันเห็นงู เห็นเป็นตัวเป็นๆ ก็เลยรอดตัวไป จะได้ระวัง อิอิ

มิตรภาพไร้พรมแดน

เลิกฝันนานแล้ว เดี๋ยวนี้ฝันเห็นอย่างอื่นแทน อิอิ

:crying: น่ากลัวมากค่ะ ขอเผ่นก่อนเลย เป็นสัตว์ที่จ๋ากลัวมากที่สุดในชีวิตค่ะ

นี่ขนาดมะเส็งนะคะ  แล้วมะโรง จะน่ากลัวขนาดไหนกันนี่

 

หน้า