พบกันที่วัดครับ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ที่ผ่านมา ผมเดินทางไปหาพี่หยอย(ประไพ ทองเชิญ)  พี่หยอยจะมาที่วัดป่าสุคะโต อ.แก้งคร้อ จ.ชัยภูมิ เป็นประจำทุกปี

ผมเลยถือโอกาสเดินทางไปหาซะเลยครับ

พี่หยอยจะเดินทางต่อไปเวียงจันทร์ (ประเทศลาว) แล้วก็อีกหลายๆจังหวัดในภาคอีสาน พบกันครั้งนี้ถึงแม้เวลาจะไม่มากไม่มีเวลาทำกิจกรรมร่วมและด้วยภาระของแต่ละคน แต่ก็ประทับใจครับเอาไว้โอกาสหน้าผมจะไปหาแกที่พัทลุงครับ

พี่หยอยชอบผ้าใยธรรมชาติครับ เลยเอาผ้าขาวม้าฝ้ายและผ้าฝ้ายให้พี่หยอยครับ

ขากลับแวะก่อนครับ แถวนี้เขาทำหน่อไม้เยอะครับ(ไม่ใช่หน่อไม้ดองนะครับ เป็นการถนอมอาหารครับ นำหน่อไม้สดมาเผาแล้วแกะเปลือกออกล้างให้สะอาด ใส่ถุงนำไปนึ่งประมาณครึ่งชั่วโมงและจากนั้นนำมาแขวนเก็บไว้ได้ประมาณ 1 ปี ) เก็บไว้กินได้เป็นปีเลยครับ จัดการเหมามากินมาฝากมาแจกครับ

 

เดินทางปลอดภัยนะครับพี่

 

ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงครับ

ความเห็น

หน่อไม้แบบนี้เก็บไว้ได้นานค่ะ แต่ถ้าเปิดถุงออกแล้ว ต้องรีบกินให้หมด เป็นการถนอมอาหารที่ชาวบ้านเค้าทำกันในฤดูที่มีหน่อไม้เยอะๆ เข้าใจว่าหน่อไม้อัดปี๊บก็คงจะเป็นวิธีการเดียวกัน แต่ประยุกต์ใช้ถุงจะได้พอเหมาะกับการเป็นของฝาก สะดวกในการซื้อขายและการนำมาประกอบอาหาร ชนิดที่อัดปี๊บส่วนมากแม่ค้าตลาดจะซื้อมาแบ่งขายมากกว่า เข้าใจว่าอย่างนี้นะคะ ผิดถูกอย่างไร ก็มาต่อยอดความรุ้กันค่ะ

เปิดถุงออกต้องรีบกินให้หมด แบบพื้นบ้านกับแบบอุตสาหกรรมรสชาด ก็แตกต่างกันอยู่ครับ บางที่เอามาเผาก่อนครับจะได้หอมๆ


น้องรุจขับรถมาจากบ้านไผ่ถึงวัดปาสุคะโต ไปกลับน่าจะ สองร้อยกว่ากิโลเมตรทีเดียว มาถึงวัดระหว่างพี่หยอยเตรียมอาหารเพล ให้พระกับโยมที่วัดวันนั้น ประมาณ ๒๕๐ คน พี่หยอยกำกับเมนูแกงหน่อไม้กับไก่ กวนสาคูต้น จึงได้คุยกันเล็กน้อย ได้แต่สัมผัสกันด้วยตาและใจ น้องรุจบอกว่า "พี่น้องกันได้มาเห็นหน้ากันก็พอใจแล้ว"


 น้ำใจพี่น้องบ้านสวนซาบซึ้งจริง  คิดถึงพี่น้องทุกๆคน จ้า

เดินทางปลอดภัยนะครับพี่


ได้เจอกันอีกแล้วกับสมช.บ้านสวน อบอุ่นๆๆๆๆ :embarrassed: :embarrassed: :embarrassed:

ภาษาไทยเป็นภาษาของชาติไทย เรามาร่วมรณรงค์ใช้ภาษาไทยให้ถูกกันดีกว่าครับ

หน้า