ขอลา....ปลูกผัก

นี่เป็นภาพหลังบ้านเมื่อวานตอนเย็นคะ ดูแล้วทำให้รู้สึกหดหู่ยังไงก็ไม่รู้ เหมือนกับตนเองในตอนนี้ หลังจากที่ไม่ได้เข้าเว็บมาประมาณ 3 วันที่ผ่านมา หยุดทำงาน หยุดปลูกผัก สาเหตุก็เพราะประสบอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์เกี่ยวชนตอนเย็นวันจันทร์ที่ผ่านมา หลังจากเดินทางกลับที่ทำงาน ใกล้จะถึงบ้านไม่ถึง 100 เมตรเอง

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ประสบอุบัติเหตุด้วยตนเอง พยายามมีสติตลอดเวลา เคยคิดว่าครั้งสุดท้ายที่เข้าโรงพยาบาลเมื่อไหร่ จำได้ว่าตอนอยู่ ปวช. นานมากแล้ว แล้วก็ไม่รู้สึกคุ้นเคยกับโรงพบาบาลเลย ทำอะไรไม่ถูก พอไปถึงโรงพยาบาลก็นั่งรถเข็นเข้าห้องฉุกเฉิน นอนบนเตียงพยาบาลมาซักประวัติ คนหนึ่งก็ทำแผล ตอนนั้นรู้สึกชา ๆ มากกว่า ไอ้เราก็คนกลัวเข็มอยู่แล้ว พยายามตั้งสติ พยาบาลจะทำอะไรกับเราเนี่ย มีแผลที่หัวแม่เท้าด้านในข้างซ้าย ต้องเย็บ 3 เข็ม บนผ่ามีแผลถลอก ก็ถามพยาบาลว่าต้องเย็บไหม พยาบาลบอกต้องเย็บคะ ได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกกลัว ๆ จะเจ็บมากไหมเนี่ย ถามพยาบาลว่าฉีดยาชาไหม พยาบาลบอกว่าฉีดคะ ได้ยินอย่างนั้นแล้ว ค่อยยังชั่วหน่อย อย่างอื่นก็มีฟกช้ำตามหัวเข่า นิ้วก้อยซ้าย บนหลังมือด้านขวา ตาตุ่มขาข้างซ้าย

นี่ก็คนเฝ้าไข้คะ ช่วงนี้ฝนตก เลยเอาหัวมุดผ้าห่มอย่างนี้คะ คิดถึงชาวบ้านสวนทุกคนเลยคะ แม้เน็ตที่บ้านความเร็วไม่ได้เรื่องเลย ใช้แอร์การ์ด อัพโหลดรูป 2 รูปนี้ เกือบจะชั่งโมงนึงแล้ว

ที่ได้มาเล่าสู่กันฟังก็อยากจะให้เพื่อนสมาชิก ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาทคะ (ถึงเราจะไม่ประมาทแต่คนอื่นประมาท เราก็ซวยด้วย) ขอให้มีสติทุกลมหายใจเข้าออก เราจะรอดผ่านจากช่วงเวลาที่เลวร้ายได้คะ