ธรรมชาติ ผู้คน...บนทางผ่าน ๒ ชมเมืองหลวงพระบาง

หลวงพระบาง เป็นเมืองมรดกโลก เลียบแม่โขง ด้วยลักษณะบ้านเรือนที่ใช้ไม้และอิฐดินเป็นหลัก ทั้งยังมีศิลปะแกะสลักตกแต่งที่อยู่อาศัยอย่างมีประโยชน์ใช้งาน ไม่มีตึกสูง รถราน้อยมาก นักท่องเที่ยวที่ไปต้องเดินชมเมือง ใช้ชีวิตช้าๆ

                   บ่อนเก็บของมีค่าของเจ้ามหาชีวิตเมืองหลวงพระบาง

ที่เด่นมากอีกด้านหนึ่ง คือ สถาปัตยกรรมพื้นถิ่นในอารามต่างๆ รูปทรงพอดีๆ ไม่มากไม่น้อยเกิน นอบน้อมถ่อมตน เรียบง่ายชัดเจน

                                 กุฎิในอารามหลังคากระเบื้องดิน หรือแผ่นไม้

            เสน่ห์ที่ยังมีใช้จริงประจำวันคือเครื่องจักสาน ส่วนผ้าธรรมชาติถูกกลืนด้วยผ้าโรงงานจากจีนจนหาของสวยของแท้ยากมากแล้ว

                         บ้านนี้ขายกระดาษสาทำร่มกระดาษ สมุดบันทึก

 บ่อนพักพี่หยอยกับคณะ สาลาพระบาง เจ้าของเขาออกแบบได้เรียบง่ายแต่เก๋มากๆ ไม่มีทีวีในห้องอาหารเจขอรับ ใครไปอย่าลืมถามหาอยู่ถนนเลียบริมโขง

                                                   บ่อนพักและขายของหัตถกรรมอีกแนวหนึ่ง

                                บ้านทรงเดิมๆที่เขารักษาไว้และกลับมาอยู่จริง

                                  ประตูรั้วบ้าน เผื่อใครคิดอยากทำอยู่ รู้นะ...

ได้เวลาพาจากพีหยอยต้องเดินทาง คืนรัง ล่องโขงก็ยังไปไม่ถึงต้องต่อรถไควๆๆๆ ไปกับพี่เท่งกันนะ สะบายดีหลวงพระบาง สะบายดีพี่น้องชาวบ้านสวนทุกผู้ทุกตนเด้อ นางเอย อ้ายเอย