สวนเหลือกิน (สวนผักทาวเฮ้าส์) ลดบางอย่าง เพิ่มบางอย่าง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

สวัสดี พี่ๆเพื่อนๆสมาชิก ทุกท่าน,

 

       บทสรุปสวนผักของผมยังไม่สำเร็จ(ในวันนี้) พอถึงเวลาสภากาแฟที่ทำงาน พวกเล่าว่า

"ที่บ้านรดฮอร์โมนไป ถั่วพูยาวอย่างงี้....." เพื่อนเปิดการประชุม

"เออ...บวบบ้านผมได้กินแล้วนะ...." อีกคนเสริมขึ้น

"อ้าว...ปลูกอะไรไม่ค่อยขึ้น งั้นปลูกตะไคร้ไปเลย บ้านผมตะไคร้กอใหญ่มาก...ไม่ค่อยรดน้ำด้วยต้องฟันทิ้ง..." เพื่อนว่าให้ผม เห็นเราเงียบๆ

"เออ...ผมปลูกอยู่...ตายไป 4 เหลือ 1 นี่ขนาดแช่น้ำให้รากงอกก่อนด้วยนะ"(ผมปลูกในกระถาง ของเขาลงพื้นดิน)

"อะไรวะ...ตะไคร้มันตระกูลหญ้าคาเลยนะเว้ย..." เขาว่าต่อ

"เออ..สิวะ ผมพูดจริงๆ..."ผมชักมีอารมณ์ พวกก็ฮากันไป  "เออ..สงสัยจะเป็นคนมือร้อน..."  

         นี่แหละ ผมข้องใจจริงๆ ไอ้คนมือร้อนนี่ ปกติเป็นคนไม่เชื่อเรื่องแนวๆนี้ แต่อดระแวงเกิดความไม่มั่นใจขึ้นมา  กลับกัน ผมยังไม่อยากยอมแพ้ คิดสิ..คิด..เกษตรกร คือ นักวิทยาศาสตร์ จงสังเกตๆๆ (ในใจคิดอย่างนี้จริงๆ)  

ข้อสังเกต

-แสงแต่ละฤดูกาลจะไม่เหมือนกัน ฤดูฝนแดดมาทางหลังบ้าน ดาดฟ้าแดดจะแรง พอเข้าฤดูหนาวแดดมาทางหน้าบ้าน ดาดฟ้าจะล่มตลอดวัน ทิศทางของแสงสำหรับสวนของผมมีผลมาก เพราะบ้านเป็นทาวเฮ้าส์ดาดฟ้ามีผนังขนาบซ้ายขวา ส่วนชั้นล่างหน้าบ้านของเพื่อนบ้านเข้าทำกันสาดบังแสงบ้านเขา บ้านผมไม่ทำเพราะต้องการแสงเข้าบ้านจะได้ไม่มืด ประหยัดไฟ

-ดิน พบว่าใบแท้ของพืช ใบจะเหลือง ใบสีเขียวอ่อนๆ ลำต้นแคระแกรน(ผักบุ้งจีน) 

            นอกจากผักแล้ว ผมยังมีก้อนเห็ดนางฟ้าภูฏาน เดิมซื้อมา 10 ก้อน ได้ผลดี ได้แจกเพื่อนบ้านไปบ้าง งวดนี้จัดนางฟ้าฮังการี 100 ก้อน สร้างเล้าขึ้นที่ชั้น 3 ระเบียงหน้า ผลปรากฏว่า แดดส่องปังตั้งแต่เช้ายันเย็น ถึงขั้นดอกไม่บานไปเลย ผลผลิตไม่ออก มีแต่เจ้าของเหงื่อออก ทำไมร้อนจัง เอาๆ ย้ายๆ แบ่งส่วนไปสิงที่ห้องน้ำที่งวดก่อนได้กิน รื้อค้างไม้เลื้อยดาดฟ้าที่ล้มเหลวมาสร้างเล้าเห็ดใหม่ ย้ายดินบางส่วนออกไป  เลยเป็น "เกษตกรชุลมุน" บางทีผมก็เรียกตัวเองว่า "เกษตรกรวันอาทิตย์" เพราะช่วงนี้ทำงานจันทร์ถึงเสาร์ จะเสาร์หยุดเสาร์เวรก็ต้องไปทำงาน  หวังว่าปีหน้าคงจะดีขึ้นครับ

             สุดท้ายนี้ ขอคุณพระศรีรัตนตรัยช่วยดลบันดาลให้พี่ๆและเพื่อนๆสมาชิกมีความสุขสุขภาพแข็งแรงครับ

ขอแสดงความนับถืออย่างสูง

แสนศักดิ์

รูปที่ 1 เล้าเห็ดระเบียงชั้น 3

 

รูปที่ 2 ก้อนเห็ด บนพื้นใช้เศษผ้าเก่ามาปูซับน้ำ

 

รูปที่ 3 ดอกไม่บาน เป็นต่อนๆ (ภาษาอิสานแปลว่า แท่งหรือดุ้น ไม่แน่ใจรอผู้รู้)

 

รูปที่ 4 แบ่งก้อนจากระเบียงชั้น 3 มาที่เก่าแก่ ท่าทางฮวงจุ้ยดี มาปุบออกปับ

 

รูปที่ 5 เล้าใหม่ สร้างด่วน ดาดฟ้าชั้น 3 ฤดูนี้ไม่มีแดดตรงนี้เย็นทั้งวัน ต้องรีบทำตามการกดดันจากฝ่ายขาย(แม่ผมเขาเก็บไปขายครับ ได้ 20 บาทมั้ง 40 บาทมั้ง แต่ขายเงินไม่เคยถึงมือนักลงทุนและผู้จัดการการผลิตอย่างผมเลย ฮา-ฮา)

 

รูปที่ 6 ภายในเล้าใหม่ สามารถเก็บได้มากกว่านี้ พวกผ้าพลาสติกผมไม่ได้ตัด ใช้พับ ใช้ตัวหนีบ เลยดูไม่งามไม่เป็นระเบียบ เผื่อเลิกจะได้ไปใช้อย่างอื่น

 

รูปที่ 7 ผู้จัดการฝ่ายขาย พร้อมรถ 3 ล้อ แล้วก็กระบองไว้ออกกำลังกายครับ

 

รูปที่ 8 ชั้น 1 หน้าบ้าน ปลูกถั่วงู, บวบพวง, ฟัก, ตะไคร้ ต้องพยายามต่อไป

 

รูปที่ 9 ชั้น 1 หน้าบ้าน  ตอนนี้เพิ่งลงเมล็ดผักบุ้งจีนกับคะน้าฮ่องกง ในถาดลงเมล็ดพริกขี้หนู 

 

รูปที่ 10  ยอมรับความจริง บกพร่อง ใจร้อน เป็นมากกว่ากระสอบและดินในนี้มีเหงื่อ มีเมล็ดพันธุ์ มีฟางข้าว มีปุ๋ย มีน้ำฝน มีพลังใจมากมายที่ลงไป เข้าใจจิตใจเกษตรกรได้ลึกซึ้งมากขึ้น ความผิดหวัง ผลไม่เป็นดังคาด ถ้าตรงนี้ไม่ใช่ 10 ตารางเมตร แต่เป็นนาเป็นสวนเป็นไร่สัก10-20 ไร่ล่ะ?

ขออนุญาตจบตอนนะครับ รูปสุดท้ายนี้เศร้าจริงๆ แต่ในกระสอบแอบมีต้นข้าวออกรวง 1 ต้น สงสัยมาจากมูลวัว พากำลังใจมาอีก ธรรมชาติยิ่งใหญ่จริงๆ ฮา-ฮา

 

           

ความเห็น

สู้ๆค่ะความผิดพลาดคือบทเรียน  อีกหน่อยก็เก่งค่ะ  ลองใหม่  ดินที่มีอยู่   ปลูกหอมแขก(หอมแดงฬหญ่)  โดยซื้อมาแล้วใส่ไว้ในตู้เย็นก่อนพอมันงอกเขียวๆ ก็เอาไปลงกระถางแป๊บเดียวต้นยาวใหญ่คุยได้เลยทีนี้

ขยันจังเลย .... ก้อยเคยคิดแบบนั้นว่าเป็นคนมือร้อน แต่สุดท้ายมันก็คือเรื่องแดด ดิน และสภาพแวดล้อมอื่น ๆ ตะไคร้ชอบแดด ข่าชอบน้ำ มะละกอไม่ชอบน้ำ เด่วก็เรียนรู้คะ

...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...

หน้า