ตามหามะขามหวาน

เขียนโดย แม่นัทของน้องโบอิ้ง เมื่อ 2 กุมภาพันธ์, 2012 - 13:43
หมวดหมู่ของบล็อก: 
ข้อคิดสะกิดใจ

                  สวัสดีจ้า สมช. ทุกท่านวันนี้ ขออนุญาตเอาเรื่องไม่สบายใจมาเล่า

ให้ฟังนิดนึง สืบเนื่องมาจากบล็อก   “มะขามหวานกิโลละ 1 หมื่นบาท” ของ สมช. ที่ใช้ชื่อว่า “ประเทือง ลี้สุวรรณ” ที่เพื่อน ๆ สมช. ต่างเข้าไปแสดงความคิดเห็นชื่นชมยินดีกับเจ้าของบล็อก ทุกคนคงพอจำกันได้

               เริ่มเล่าสาระสำคัญของบล็อกนี้แล้วนะคะ   เรื่องมันมีอยู่ว่า หลังจากที่คุณประเทือง ลี้สุวรรณ ได้เขียนบล็อกนั้นขึ้นมา  “พี่อ้วน” ซึ่งพวกเราทุกคนคงรู้จักและรู้ดีถึงความมีน้ำใจไมตรีของพี่อ้วน  

              พี่อ้วนได้ติดต่อคุณประเทืองฯ เนื่องจากสนใจและอยากชิมและได้มีการพูดคุยและตกลง “ซื้อ-ขาย” มะขามหวานกัน เป็นเงินจำนวน 1,xxx.- บาท และพี่อ้วนได้มีการโอนเงินจำนวนดังกล่าวให้คุณประเทืองฯ ตามตกลง โดยคุณประเทืองฯ สัญญาว่าจะส่งมะขามหวานมาให้พี่อ้วนทางไปรษณีย์จากวันนั้นจนถึงวันนี้ได้กินเวลาล่วงเลยมาเป็นเวลา 1 ปีแล้ว พี่อ้วนก็ยังไม่ได้รับมะขามหวานตามที่ตกลง  พี่อ้วนได้ส่ง e-mail และโทรศัพท์หาคุณประเทืองหลายต่อหลายครั้งแต่ไม่ได้รับการตอบรับ  “คุณประเทือง ลี้สุวรรณ” ได้โปรดชี้แจงเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ให้ทราบด้วย

ขอบคุณทุกท่านที่เสียสละเวลามาอ่าน

แม่นัท ฯ 

ความเห็น

BeeFuu

2 กุมภาพันธ์, 2012 - 15:14

คำขวัญบ้านเรา "แบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียง" แล้วทำไมกลายเป็นแบบนี้ คุณประเทือง ช่วยออกมาชี้แจงด่วน :confused:

"ความสุขของชีวิตในวันนี้ คือทำตามวิถีพอเพียงของพ่อ"

RUT2518

2 กุมภาพันธ์, 2012 - 16:16

ผมรู้เรื่องนี้อยู่เหมือนกัน นึกว่าคุณประเทืองเคลียร์แล้ว เห็นคุณประเทืองกลับเข้าบ้านมาอีกครั้งเห็นบอกว่าจะส่งให้พี่อ้วน ป่านนี้ยังทำอะไรอีกอยู่ครับเสียเวลาเป็นปีแล้ว เสียเงินไม่เท่าไหร่แต่เสียความรู้สึกที่อยากช่วยกันอุดหนุน เสียความรู้สึกมากครับ ในบ้านสวนเราอย่าหลอกลวงกันดีกว่าครับ เอาความจริงมาพูดคุยกันดีกว่า จะเป็นอะไร จะทำอะไร จะประกอบอาชีพอะไร เราให้เกียรติกันเสมอครับ  นึกว่าจัดส่งให้พี่อ้วนแล้วครับ นานจริงๆ รีบๆมาเคลียร์นะครับคุณประเทือง ลี้สุวรรณ


Suthikarn

2 กุมภาพันธ์, 2012 - 18:04

สมช.บ้านสวนพอเพียงของเราต้องจริงใจต่อกันค่ะ

จะปลุกทุกอย่างที่กิน แม้จะไม่ได้กินทุกอย่างที่ปลูก

thiwagonblackcat

2 กุมภาพันธ์, 2012 - 18:42

งึมๆๆๆๆๆๆ :confused:

pramote tungprue

2 กุมภาพันธ์, 2012 - 19:49

อย่าให้เสียมิตรภาพนะครับ...หลอกกันไปเพื่ออะไรครับ?????

:hell-yes: :hell-yes: :hell-yes:

เดินตามความฝันของตัวเอง

สมศักดิ์ชาประเสริฐ

2 กุมภาพันธ์, 2012 - 22:14

รู้หน้าแต่ไม่รู้ใจ   ฮ่วย!

เจ๊หนูแหม่ม

2 กุมภาพันธ์, 2012 - 22:26

อ้าว..ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะ :confused:

   พออยู่ พอกิน พอใช้ พอใจ = พอเพียง

นายลำใย ศรีษะแก้ว

2 กุมภาพันธ์, 2012 - 22:47

เรื่องแบบนี้ถ้าเกิดกับบ้านสวนเราผมว่า..น่าจะเคลีย์ให้เรียบร้อย..อืมม์..บ้านสวนมีคนประเภทนี้อยู่อีกเหรอ..ผมว่าไม่ค่อยดีเท่าไหร่...เป็นผมคงอายไม่กล้าเข้าบ้านสวนอีก..รู้สึกทุเรศตัวเองถ้าทำแบบนั้น..

kheatti74

3 กุมภาพันธ์, 2012 - 16:58

เราควรทำให้เกิดความน่าเชื่อถือของการค้าขายทางอินเตอร์เน็ตของไทยที่เรียกว่า พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ หรือ E-Commerce นะผมว่าหากตั้งใจจะทำการค้าขายกับคนอื่น ไม่ควรตัดช่องทางทำมาหากินของตนเอง หากติดขัดเรื่องใดควรชี้แจงลูกค้า สร้างความน่าเชื่อถือให้กับสินค้าและบริการของตนเอง เพราะการค้าขายลักษณะนี้ต้องอาศัยความไว้วางใจกันอย่างมาก หากเราไม่มีปัญญาทำเรื่องแค่นี้ได้ความน่าเชื่อถือของคนไทย สินค้าไทยก็คงยากที่จะแข่งกับต่างชาติได้ เพราะคนไทยบางกลุ่มบางคนคิดแต่จะเบียดเบียน ชาติเดียวกันเอง ผมไม่ได้โทษว่าใครผิด แต่ โทษคนที่คิดทุจริต แล้วเอาเว็บบ้านสวนเป็นช่องทางแสวงหาผลประโยชน์ให้ตนเอง หวังว่าเรื่องนี้คงเป็นกรณีสุดท้ายของคนที่จะซื้อสินค้าแล้วไม่ได้รับของนะครับ...

ถ้าเดินเรื่อยไป ย่อมถึงปลายทาง

วิศิษฐ์

3 กุมภาพันธ์, 2012 - 14:11

จากที่ได้คบกับพี่อ้วนมาหลายเดือน พี่อ้วนเป็นผู้ใหญ่ที่มีน้ำใจมาก ๆ แล้วเรื่องมะขามหวานพี่อ้วนก็บ่น ๆ ให้ฟังหลายครั้ง พี่อ้วนไม่ได้เสียดายเงินเพียง 1 พันบาทแต่เสียความรู้สึกที่มากกว่า ปัญหาแค่นี้ควรจัดการให้เรียบร้อย จำนวนเงินมันถึงไม่มาก แต่ความรู้สึกมันเสียไปแล้วมันเอาคืนไม่ได้ ถ้าทำไม่ได้ก็ควรจะขอโทษผมคิดว่าพี่อ้วนคงให้อภัย คนไทยอภัยให้คนสำนึกผิดเสมอ เพียงว่าจะทำหรือไม่เท่านั้นเอง...เฮ้อมะขามหวานเป็นเหตุ นี่ถ้ามะขามเปรียวจะเป็นยังไงหนอ ฮ่า ๆๆๆๆ

 

หน้า