สรณะของคนไกลบ้าน

สวัสดีครับพี่น้องสมช.บ้านสวนทุกท่าน ห่างหายไปนานแล้วไม่ได้เขียนบล็อกกับเขาเสียทีเรื่องข้าวปลาอาหารก็ไม่ได้ทำครับ เพราะตั้งแต่เดือนธันวาคมปีที่แล้วรู้สึกว่าเป็นหน้าหนาวของประเทศเยอรมัน จึงทำให้มีลูกค้าค่อนข้างเยอะไม่ค่อยได้เข้าครัวทำอาหารสักเท่าไหร่ เฝ้าแต่เขียงกับมีดยืนโชว์แต่ข้างนอกครับ

เอ้าเข้าเรื่องครับสำหรับชาวพุทธอย่างผม การที่มาอยู่ไกลบ้านสิ่งที่เป็นพอจะเป็นสรณะหรือที่พึ่งทางด้านจิตใจก็คงไม่พ้น พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ และพระคุณของบิดามารดาครูอาจารย์ จะไปทำบุญใส่บาตรเหมือนบ้านเราก็คงยาก ที่จะกระทำได้ก็มีเพียงหมั่นรักษาศีล สวดมนต์ไหว้พระ แผ่เมตตาและนั่งสมาธิก่อนนอน กราบเก้าครั้ง  สามครั้งแรกพระรัตนตรัย สวดมนต์ ไหว้พระแผ่เมตตา สามครั้งหลังก็พระรัตนตรัย ครั้งทีเจ็ดกราบพระคุณของพ่อ ครั้งที่แปดก็พระคุณของแม่ ครั้งที่เก้าก็พระคุณของครูอาจารย์ที่สอนสั่ง                  

 จากนั้นก็ฟังเทศน์จากยูทูฟและนั่งสมาธิฟังไปเรื่อยๆครับ  หลวงปู่สิม พุทธาจาโร วัดถ้ำผาปล่องท่านกล่าวว่า  "อันคนเราถ้าเกิดมาแล้วไม่รู้จักเจริญสมาธิ เจริญสติพิจารณาถึงความตาย ดำรงค์ชีวิตอยู่ด้วยความสนุกสนานไปวันๆก็เป็นการประมาท ก็เหมือนกับนอนรอความตายไปวันๆ พระศาสดาจึงให้นึกถึงความตายเป็นประจำทุกลมหายใจ จะได้ไม่ประมาท" 

 แล้วเพื่อนๆสมช.ได้ฝึกหัดปฏิบัติเจริญสติ เจริญสมาธิกันบ้างหรือเปล่า หรือมัวแต่อ้างเช้าก็ว่ามืด สายก็ว่าร้อน ค่ำก็ว่าดึก ถ้าเรามีเวลาหายใจก็แสดงว่ามีเวลาครับ  หลวงพ่อชา สุภัทโทกล่าวว่า " พระพุทธเจ้าถามพวกเราไว้เจ็บพอสมควรว่า วันคืนที่ล่วงไปวันหนึ่งคืนหนึ่ง บัดนี้เราทำอะไรอยู่ แต่พวกเราก็หลับหูหลับตาทำเป็นไม่รู้ไม่ได้ยิน .

วันนี้ก็มีเทศนาของหลวงพ่อบุญเสริม ธัมมปาโล วัดสาขาหนองป่าพงบ้านสวนกล้วย จ.ศรีษะเกศเทศน์แบบภาษาอิสานมาฝากครับ ผมฟังไปก็ยิ้มไปครับตามลิ้งค์นี้นะครับวันนี้โหลดไม่ได้ครับ

http://www.youtube.com/watch?v=X7-Oqq1HS04&feature=related

 http://www.youtube.com/watch?v=o7LO-HmfA3s

     ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงครับทีให้โอกาสผมได้แบ่งปันครับ