หมูหลุมที่บ้าน

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ช่วงปลายเดือนเมษายน ได้มีโอกาสหยุดชดเชยจึงได้กลับบ้านที่ลำปาง เลยเอารูปหมูหลุมที่บ้านมาฝากครับ

                    โรงเรือนหมูหลุมน้อยๆๆๆของผม

            ถังน้ำดื่ม(กะว่าจะใส่สมุนไพร)หมูหลุมเพิ่งซื้อถังปูนมาทำ

                     งานเดินท่อ PVC ลงบ่อน้ำดื่ม

ติดตั้งหัวจุ๊บดูดน้ำให้หมูแทนรางไม้ไผ่เดิมที่มีปัญหาในการใช้งาน (หมูเอาขาเหยียบ,ฉี่ อึ ใส่ราง ขุดดินใส่สารพัดปัญหา)

                บรรยากาศภายในคอกหมุหลุม (หลับกันสบาย)

                             แย่งกันกินอาหาร

                   รางอาหารทำจากเศษไม้ฝีมือพ่อ

                 รางน้ำทำจากไม้ไผ่ ที่มีปัญหาหลายอย่าง

                         หมูแย่งกันดูดน้ำจากจุ๊บ

                              ทุกตัวสดชื่น แข็งแรง

                  ร้อนๆๆๆแบบนี้ต้องฉีดน้ำให้คลายร้อน

                              เย็นสบายจังเลย

                          ตัวเองเขาขอนอนด้วยนะ

                        ขอนอนคนเดียวไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร

                   1 ตัว หัวหาย 2 ตัว เพื่อนตาย 3 ตัว สบาย อิๆๆๆ

                  แม่ไก่/ลูกไก่แอบย่องกินอาหารตอนพวกพี่หมูหลับกัน

                              พี่ๆๆๆคร๊าบผมหล่อไหมคร๊าบ

            โรงสีข้าวข้างบ้านห่างกันไม่ถึง 3 เมตรใช้เป็นวัสดุรองหลุมอย่างดี

สวนไผ่หลังบ้านตะก่อนไม่เคยสนใจมันเลยผับฝ่าสิ มาดูตอนนี้มันช่างสวยงามจริงๆๆๆเลยตั้งใจว่าจะขยายเป็นโรงเรือนหมุหลุมในอนาคตและปลูกกระต๊อบน้อยๆๆๆอยู่ปลูกผักเลี้ยงปลาแต่ที่แค่ 3 งานไม่มากคงต้องจัดสรรปันส่วนกันให้ดีๆๆๆ

 วันนี้นำภาพหมูหลุมมาฝากเพื่อนๆๆๆพี่ๆๆๆน้องๆๆๆเว็บบ้านสวนพอเพียงเพียงเท่านี้ก่อนไว้มีโอกาสมีได้กลับบ้านอีกคงได้เก็บภาพมาฝากกันอีกครับ

ความเห็น

ทุกอย่างอยู่ที่ใจครับ   คุณทำได้  ชื่นชมครับ

ฝันสิ่งใดทำต่อไปนะครับเป็นกำลังใจให้

ยินดีด้วยนะคะ ที่ประสบณ์ความสำเร็จ เดินหน้าต่อไปนะคะLaughing

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

ดูท่าทางหมูสดชื่นแข็งแรงดีนะครับแต่ถ้าคอกเปียกแฉะเป็นไหมครับ มีกลิ่นไหม หรือถ้าทำหลังคากว้างๆกันได้ไหมครับ (น้ำฝนรึน้ำดื่มครับที่แฉะ)ถ้าเอาแกลบมาเติมลงไปอีกจะได้ไหม ชอบชีวิตแบบบ้านๆจังครับ

ตอบคุณ sumalee พื้นแฉะเกิดจากน้ำที่ผมฉีดรดคลายร้อนให้หมูตอนกลางวัน ไม่ใช่น้ำฝนครับเพราะมุงหลังคาอยู่ฝนตกลงมาในคอกไม่ได้หรอกครับ เรื่องกลิ่นขอเน้นย้ำว่าไม่มีนะครับ ส่วนวัสดุแกลบที่นำมาลองพื้นหากขยันหรือมีแกลบอยู่ใกล้ๆๆๆก็เอามาเติมลงในคอกได้ตลอด ผมก็เติมแกลบใหม่อาทิตย์ละ 3-4 ถุง คุณ sumalee คงต้องลองทำดูก่อนนะครับแล้วจะค่อยพบเจอปัญหาทีละอย่าง เราก็จะรู้จักวิธีแก้ไขมันไปในตัวด้วยครับ บางอย่างเราอาจคิดกังวลมากไปแต่พอลงมือทำแล้วแท้ที่จริงอาจไม่มีอะไรนะครับ ต้องลงมือทำก่อนครับ หากเกิดปัญหาก็ถามได้ครับ

สวัสดีครับ จำป้อจายคนนี้ได้ก่

 

มีเวลาหลังจากจัดการเรื่องหมูหลุมที่บ้าน ก็ได้พาญาติๆๆไปเที่ยวที่เหมือง ถ่านหิน อำเภอแม่เมาะ แหล่งผลิตถ่านหินลกซ์ไนต์ที่สำคัญในกระบวนการนำมาผลิตเป็นกระแสไฟฟ้าจ่ายไปตามภูมิภาคต่างๆๆๆของประเทศ

                   รถบรรทุกถ่านหินในบ่อคันใหญ่มากๆๆๆ

                           ดูกันชัดๆๆๆคันใหญ่ขนาดไหน

                         ยางล้อรถสูง 3 เมตรได้

                      ถ่ายรูปคู่ยางเส้นละ 4 แสน บาท

ขออภัยตอนแรกว่าจะนำภาพบรรยากาศในเหมืองมาให้ชมกัน ปรากฎว่ามาดูในกล้องภาพส่วนใหญ่จะมีแค่ที่ถ่ายคู่กับรถเลยมีนำมาเสนอให้ชมกันแค่นี้ก่อนนะครับ

สวัสดีครับ จำป้อจายคนนี้ได้ก่

กลับบ้านไม่เห็นแวะบ้านพี่ วันนี้พี่พึ่งลงมือทำคอกหมู ทำแบบตามมีตามเกิด หาอะไรได้ก็เอามาใส่ มันไม่มีเวลาแล้ว อบจ.โทรมาตามให้ไปรับลูกหมูตั้งแต่วันที่ 3 พ.ค ให้เวลาครึ่งชั่วโมงจะรอที่ศูนย์วิจัยฯ ทั้งๆที่จะต้องโทรแจ้งล้วงหน้าอย่างน้อยครึ่งเดือน รับหมูมาแล้วคอกหมูยังไม่ได้ลงมือทำเลย ตอนนี้ต้องเอาไปฝากไว้ในกรงหมาก่อน อิจฉาจังมีโรงสีอยู่ใกล้ๆ ไม่ต้องขนแกลบไกล

เวลาพบกันสั้นนิดเดียว

ดีใจด้วยได้กลับบ้านแล้ว  น้องหมูน่ารักมากๆ เลยพี่ อ้วนท้วนสมบูรณ์

ลำปางหนาวมั๊ยพี่

...วิถีชีวิตแห่งเกษตรกรรมที่สมบูรณ์ จะหล่อเลี้ยงบุคคลทั้งร่างกายและวิญญาณ เป็นหนทางไปสู่ความสมบูรณ์แห่งความเป็นมนุษย์...

ไป-กลับครั้งนี้เวลาน้อยจริงๆๆๆครับ แค่ 3 วัน ไปดูฟาร์มหมูเอาแม่พันธุ์มาลงก็ 1 วัน อีก 1 วันเดินท่อติดจุ๊บดูดน้ำ ปรับปรุงคอกหมู เหลือวันสุดท้ายพาญาติๆๆๆไปเที่ยว ไม่มีเวลาจริงๆๆๆครับ ไว้มีวันหยุดเยอะๆๆๆคงได้แวะแน่นอนครับ

ที่ลำปางไม่หนาวครับช่วงนี้หน้าร้อน นอนบนบ้านแทบไม่ได้ โชคดีที่ช่วงพี่ไปฝนตกลงมาช่วงเย็นเกือบทุกเย็น จึงค่อยยังชั่วหน่อยครับ

สวัสดีครับ จำป้อจายคนนี้ได้ก่

ถึงตอนนี้ ได้ผลเป็นยังไง ช่วยอัพเดท กันหน่อยครับ  กำไร  เสมอ ทุน  คงไม่มีขาดทุน หรือมีอุปสรรคอะไร เล่าสู่กันฟังครับ

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

หน้า