เก๋า...ไปรักษาใจ...ในเกาะ...แปร๋น!!!!!!

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ได้ส่งใบลาในกระทู้ว่าจะไปรักษาใจ....ทำเอาเพื่อนพ้องน้องพี่..ส่งกำลังใจให้ธนนันท์มากมาย...ขอบคุณค่ะ...ที่จริงไม่ได้เป็นอะไรเลย เพียงแต่เห็นเวบเงียบ ๆ ไป สมช. หายไปไหนหลายคน เหงา ๆ อยู่พอดี เลยหาเรื่องตื่นเต้นหน่อย ได้ผลในระดับหนึ่ง มีเรื่องให้อัพบล็อกต่อ....

ไปเที่ยวอีกแล้วค่ะ แต่ไปแบบด่วน ๆ ไม่ค่อยได้เตรียมตัว ป้าเขาอยากให้หลานไปเห็นทะเล เกิดมายังไม่เคยสัมผัสน้ำเกลือเค็ม ๆ ของจริง  เลยเอาน้องโต๋ไปดองเค็มหน่อย....แม่ก็เลยติดร่างแห...พลอยได้เปิดหูเปิดตา หลังจากห่างทะเลมาหลายปี.....เหมือนกลับไปเยี่ยมบ้านเก่า ทำเอาคิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ คิดถึงสวนทุเรียน คิดถึงต้นทุเรียน มังคุด เงาะ ขนุน กล้วยไข่ สับปะรด ลำไย คิดถึงต้นไม้ในสวนที่ปลูกทิ้งไว้ก่อนที่จะกลับบ้านเกิด  เลยเกิดความคิดว่าปีนี้ลงไปค้าทุเรียนดีไหมน๊า....เห็นทุเรียนบนต้นแล้ว เลือดแม่ค้าเก่าพุ่งพล่านเลยค่ะ....กำไร ๆ ๆ ๆ  555555

 

 

ไปถึงท่าเรือ...จ.ตราด  เช้าแล้ว แต่ฟ้าขมุกขมัว  เหมือนใจ..คน...หรือเปล่าเอ่ย

 

 

เก๋า...ใช้กระเป๋าตัวเองตลอดเลยนะ...อ๊อด...ใช้ดีมาก ชอบจริง ๆ ถ้าขาดแล้วส่งมาให้เก๋าอีกนะ....ขอบคุณค้า...อิอิ

 

 

ต้องเอารถขึ้นเรือค่ะ

 

 

 

บรรยากาศยามเช้า....ถ่ายจากบนเรือ....เศร้า ๆ หม่น ๆ ย้ำใจคนถ่าย...มั๊ง....


 

 

ถึงแล้วเกาะ...แปร๋น!!  ใหญ่มาก มีเกาะน้อยใหญ่อีกหลายเกาะ 52 เกาะมั๊ง ไม่แน่ใจ ได้ยินแว่ว ๆ 

 

 

เด็กไม่เคยเห็นทะเล ซนมาก เดินตามตลอด กลัวปีนเรือ ไม่ได้กลัวอะไรเลย อยู่บนเรือก็ไม่เคยอยู่นิ่ง แม่ล่ะเหนื่อย คิดถูกหรือเปล่า ที่พามาเที่ยวแบบนี้...เด็กไฮเปอร์ สมาธิสั้น....ไม่เหมือนแม่...ความจำสั้น...แต่รักฉัน...ยาววววววว.....

 

 

 

 

เข้าพักที่โฮมสเตย์...พี่จองไว้แล้ว ธนนันท์เที่ยวจัง...ตังค์อยู่ครบ อิอิอิ


 

เจ้านี่....สนุกเค้าล่ะ....ช่วยถูบ้าน...เจ้าของบ้านคงปวดหัว วิ่งพล่านทั้งหลัง กลัวชนข้าวของเค้าแตกเสียหาย....

 

 

ขนมต้องเอาทั้งแผง...ไม่งั้นไม่พอกิน ถ้าเป็นถุง ก็ต้องเป็นแพ็ก....ต้องซื้อร้านขายส่ง ไปไหนต้องตุน ไว้ท้ายรถ...หิวววววว

 

 

เข้าที่พัก อาบน้ำอาบท่า กินข้าว  ห้องพักเขามีห้องน้ำในตัว แอร์พร้อม เตียง 2 ตัว เต็มห้องเลย นอน 5 คน สบาย ๆ ต้องเตรียมตัวลงเรือค่ะ เขาจะพาไปดำน้ำดูประการังน้ำตื้น... 

 

 

ชูชีพ ก็เล็กกว่าตัว ใส่แล้วอึดอัด หายใจไม่ออก ว่าจะมารักษาใจ รึจะต้องขาดใจเพราะชูชีพ....เจ้าโต๋ ร้องไห้อยากได้นกหวีด เขาใช้เป่าเวลาฉุกเฉิน...ร้องจะเอา ลุงคนเรือใจดีเอามาแจก 

 

 

ได้นกหวีดสมใจ อารมณ์เปลี่ยนทันที

 

 

ขอจบบล็อกไว้ก่อนค่ะ...ทำงานก่อน ไม่อยู่หลายวัน สะสางงานก่อน ไม่ทำงานเดี๋ยวเขาไม่จ่ายค่าแรง ไม่มีตังค์ก้อ..อดเที่ยว...สงกรานต์ อิอิอิอิอิอิ   

 

 

 

..คืนนี้เจอกันค่ะ..พี่น้องชาวไทย...

 

 

 

ความเห็น

หายไปเหมือนกันค่ะเพิ่งมาลงบล็อกสารภาพไม่นานมานี้ :uhuhuh: เช่นกัน อารมณ์เขียนคุณพี่คล้ายสาวน้อยอกหัก :lonly: ใครนะช่างทำคนสวยได้ เลยได้ไปเที่ยวให้น้องๆอิจฉาเล่น :admire:

..ค้นหาสิ่งที่ใจต้องการให้พบ แล้วใช้มันเป้นเครื่องนำทางแห่งชีวิต..

สาว...เหลือ...น้อย...อกหักมั๊ง...    :crying2:     ไม่ได้หลั่งจายต่างหากล่ะ...

น้องนันท์ไปพักโฮมสเตย์ที่เกาะช้างหรือเกาะเหลายาคะ?  แล้วค่าที่พักเท่าไหร่หรอ?  มีเบอร์ติดต่อจองไหมคะ  พี่จุ๋มสนใจอยากไปพักมั่ง  ไม่เคยพักแบบนี้เลยค่ะ  น่าจะดีเนอะ

น้องโต๋นี่ท่าทีจะโตเกินอายุเนอะ  กินเก่งแบบนี้อีกไม่นานคุณแม่สบายได้ใช้แน่นอน  กี่ขวบแล้วเนี่ยน้องโต๋จ๋า.....

น้องโต๋ 6 ขวบเต็ม 29 เมษาค่ะ  เบอร์โทรมี แค่กว่าพี่จะมา ค่อยเอาดีกว่า พักที่เกาะช้างค่ะ อ้อมไปสุดหลังเขา ขึ้นจากท่าเรือ 30 กม. 

:uhuhuh:  นึกว่าจะได้เห็นพี่นันท์ใส่ ทูพีช   :uhuhuh:

แต่ที่เกาะช้างสวยคะ

รอ....3 ชาติ....ให้เกิดใหม่ก่อนนะ ไม่ใส่หรอก แก้ล่อนจ้อนเลย :crying2:

น้องนันท์หนีเที่ยวเกาะช้าง ส่วนพี่ยังอยู่เกาะสามี...อ่ะ..

 

มีสามีให้เกาะ....บุญหลายสายยาวเด้อค้าเด้อ....น้องนันอยากมี.....หลาย ๆ ให้เกาะ....:love:

เป็นตาหม่วนน้อ คนอกหักไปเที่ยว ผู้ได๋น้อคือใจร้ายแท้ เฮ็ดยายนันอกหัก ขอให้เผิ่นตกหลุมกะปูเด้ออยากใจร้ายหลาย

จุ๊! จุ๊!...อ่าปากแฮง....คนสิรู้นำ....ทำท่าดอก   :crying2:

หน้า