ของฝากจากเสี่ยน้อย (รัตนพงษ์)

 วันพฤหัสฯ (17 พ.ค.) ผมได้รับโทรศัพท์จากคุณน้อย(รัตนพงษ์)ว่าจะเอาต้นไม้มาให้

เอาต้นนี้มาให้ "ผักเชียงดา" พอเห็นต้นก็บอกคุณน้อยเลยว่าทำไมไม่เหมือนผักเชียงดาที่เคยเห็นเลย คุณน้อยบอกว่าเป็นอีกพันธุ์หนึ่ง คุณน้อยกำลังจะทำผลิตภัณฑ์ใหม่จากพืชต้นนี้ เนื่องจากเป็นพืชที่มีสรรพคุณในการลดน้ำตาลในเลือดสำหรับคนที่เป็นเบาหวานได้เป็นอย่างดี

นอกจากนี้ยังมีผลิตภัณฑ์น้ำฟักข้าวที่คุณน้อยปรับปรุงใหม่เก็บได้นานขึ้นมาฝากด้วย ส่วนขวดแก้วใสมีน้ำขุ่นๆ เป็นไวน์ฟักข้าว ขามาเต็มขวด แต่กว่าจะถึงปลายทางมีคนอยากลอง ยังดีที่เหลือตั้งครึ่งนึง เกือบอดชิมเสียแล้ว

ที่ผมตั้งชื่อบล็อกว่า "ของฝากจากเสี่ยน้อย" เพราะผมอดปลื้มกับความก้าวหน้าของคุณน้อยไม่ได้ และนี่จะเป็นสิ่งที่ผมคาดเดาเอาไว้ล่วงหน้าสำหรับอนาคตของผู้ชายคนหนึ่งที่ชื่อ รัตนพงษ์ หรือ น้อย ว่าในไม่ช้าเขาต้องเป็นเจ้าของกิจการที่ใหญ่โตแน่นอน (ตอนนี้ก็เป็นเจ้าของกิจการอยู่แล้ว) ไม่เชื่อคอยดู อย่างนี้จะไม่ให้เรียกเสี่ยน้อยได้อย่างไร (จะเรียกเถ้าแก่น้อย เดี๋ยวไปซ้ำกับคนอื่น) 

ผมรู้สึกดี รู้สึกปลื้ม ที่บังเอิญได้เห็นการเจริญเติบโตทางธุรกิจของคุณน้อย ซึ่งบังเอิญเป็นเพื่อนสมาชิกบ้านสวนพอเพียงด้วย ผมได้เห็นตั้งแต่คุณน้อยพัฒนาผลิตภัณฑ์น้ำฟักข้าวตั้งแต่แรก จนมาวันนี้เป็นผลิตภัณฑ์ที่เห็นในรูป และเขายังพัฒนาผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่มาจากฟักข้าวอีกมากมาย นอกจากนี้ยังมีอย่างอื่นอีก คุณน้อยไม่เคยหยุดนิ่ง หมั่นหาความรู้ทางวิชาการตลอดเวลาเพื่อพัฒนาและสรรสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ อยู่เรื่อยๆ ไม่น่าเชื่อว่าชายคนนี้เป็นนักวิชาการคอมพิวเตอร์มาก่อน ไม่ใช่นักวิชาการทางด้านอาหาร สิ่งที่คุณน้อยทำเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า การเรียนรู้ ทุกคนเรียนรู้เท่าทันกันได้ ถ้าสนใจไฝ่รู้ วันที่คุณน้อยเอาของฝากมาให้ผม ( 18 พ.ค.) คุณน้อยมาฝึกอบรมเรื่องการทำน้ำส้มสายชู เพื่อเอาความรู้นี้ไปใช้ประโยชน์กับ สิ่งที่เหลือจากการทำน้ำ้ฟักข้าว คือ เปลือกของฟักข้าวที่ยังหลงเหลือเนื้อติดอยู่ หากต้องทิ้งไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร ยอดเยี่ยมจริงๆ

รูปสุดท้ายนี่เป็นลูกฟักข้าวสุก สดๆ ที่ผมบอกให้คุณน้อยติดมือมาให้ด้วย เห็นเขาฮิตดองฟักข้าวกับน้ำผึ้งกัน ก็อยากลองบ้าง ที่บ้านก็มีต้น ออกลูกเยอะด้วย แต่โทษทีหนอนเต็มทุกลูก จึงลำบากคุณน้อยต้องหิ้วมาให้ตั้ง 5 ลูก ขอบคุณคุณน้อยนะครับ