พอ..เพียงปลูก>>> ปลูก..ความพอเพียง (ต่อ..ต่อ)

เก๋า..ขอโทดดดดดด (อีกแล้ว)  ระยะ นี้เขียนบล็อกในความมืดค่ะ..น่าสงสารมาก เพราะดูแลคนป่วยอยู่ เปิดไฟไม่ได้ รบกวนการพักผ่อน เก๋าเลยต้องใช้ความ สามารถพิเศษ คลำ ๆ ในความมืด..อิอิอิ เก๋าถนัด..แอ้ม!...อย่าคิดลึกนะ

วันนี้ขอเสนอ...มองหลายมุมค่ะ..ภาพในมุมสูง ไม่ได้ออกไปไหนก็เลยหากินอยู่แถว ๆ บ้าน รอบ ๆ บ้าน ไม่ต้องห่วง คนขี้โม้อย่างธนนันท์ ไม่อับจนเรื่องราวมา...โม้

บ้านเนื้อที่ไร่เ๋ศษ ๆ เศษ 2 งาน  เป็นที่อยู่ที่ทำกินเี้ลี้ยงปากท้อง หลายท้องเลยล่ะ...เป็นบ้านไม้ที่ปลูกมาได้ 20 ปีพอดี ตั้งแต่ปี 35  หลังคาสังกะสี พื้นก็ลาดซีเมนต์ ตอนนี้มีแต่ลูกชายคนโตอยู่ชั้นล่าง ชั้นบนให้ นก หนู แมงมุม แมลงสาป และปลวก..อยู่ฟรี กิน (ไม้) ฟรี 

ด้านหน้า 1 งาน ทำโรงเห็ด  4 โรง มา 6 ปี ปีนี้..พัก..โรคเยอะ..ปลูกผักปลอดสารไว้กิน

ปลูกทุกอย่างที่กินได้...ไผ่ กล้วย มะละกอ มะม่วง ชมพู่ น้อยหน่า ลำไย 

ทิศตะวันออกยังเหลือ 2 โรง เห็ดขอนขาวยังมีให้เก็บทุกวัน วันละ 2 รอบ ได้ค่าขนมลูก

บ่อกบ 5 บ่อ ปล่อยร้าง..อาหารแพง ไม่คุ้มกับราคาขาย ไม่มีเวลามาดูแล..บ่อกบกลายเป็นที่หมักปุ๋ย ที่เลี้ยงเป็ด โรงเห็ดขอน 

1 งานข้างบ้าน ฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ เป็นคอกไก่และค้างบวบ ฟักทอง น้ำเต้า

ฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นโรงเห็ด 2 โรง ตรงกลางเป็นเล้าเป็ดไก่ 2 เล้า  มีค้างบวบ สวนข่า กล้วย

ืทิศเหนือ..บ้านพักตากอากาศ ธนนันท์ออกอากาศอยู่ที่นี่..ถ้าใครคิดโดดร่ม ลงให้ตรง..จุด

ที่มีต้นมะละกอ คือเรือนเพาะกล้า 

ฝั่งนี้เป็นโรงเห็ด ที่กลายร่างเป็นเล้าเป็ด โรงบ่มเห็ดก็แปลงร่างเป็นเล้าไก่ เป็ด เล็ก ๆ ช่วงนี้งดเพาะเห็ด เพราัะไม่มีเวลา ต้องดูแลพี่สาว..อีกอย่างคือต้องการพักโรง ทำมานาน สะสมโรคไว้เยอะ  

ะ

ทางเดินไปบ้านริมห้วย...ฝั่่งขวา สาีรพัดพันธุ์เลื้อย ถั่วพู ปลัง ฟักข้าว เสาวรส ตำลึง...ฝั่งซ้าย มะเขือ ปลัง เสี้ยน และลงฟักข้าวไป 16 หลุม หลุมละ 4 ต้น

ทางเดินหน้าบ้าน...บรรยายไม่ออกแล้ว..เยอะเน๊อะ..สำมะปิ..555555

มองจากข้างนอกไปข้างใน

มองจากข้างในไปข้างนอก

บล็อกต่อไปคงต้องจัดระเบียบพืชผักในบ้านให้เป็นหมวดหมู่...ลำบากหน่ิอยค่ะ  เพราะธนนันท์้เป็นบุคคลที่ไร้ระเบียบแบบแผน...ไม่ค่อยนิ่ง กระโดดไปกระโดดมา เหมือนลิง คงเพราะเกิดปีลิง...เอาใจช่วยหน่อยค่ะ..จัดชาตินี้ไม่สำเร็จ..ไว้ต่อ...ชาติหน้า.ก้อด้าย..เจี๊ยก! เจี๊ยก!....เอ้ย! โฮ๊ะ! โฮ๊ะ! โฮ๊ะ!