ของฝากจากเขาเจ็ดยอด

ขึ้นเขาเจ็ดยอดมาหลายเดือน ของฝากที่ได้มายังกินไม่หมด...

... เป็นยาสมุนไพรนั่นเอง... มีส่วนประกอบคือ

๑. ไอ้เหล็ก. มีหลายชนิด อันนี้คือเหล็กฝักไข่ หัวจะออกใหญ่ๆ ชิมดูแล้วมีรสฝาด

รูปตอนปอกเปลือกแล้วครับ...

อันนี้ที่ยังไม่ปอกเปลือก แต่ตั้งไว้หลายวันเลยเหี่ยวๆ

๒ พาโหมต้น ยอดอ่อนกินได้ กลิ่นเหมือนพาโหมย่าน ดูจะชอบความชื้นมาก ขึ้นตั้งแต่ย่านซื่นไปจนถึงยอดเขาเลย พรานเรียกว่ากำลังเสือโคร่ง ด้วย.. เป็นอาหารของสัตว์ด้วย

รสคล้ายใบ คล้ายกลิ่นสะตอผสมลูกเนียงเพาะ

๓. ชิงดอกเดียว... ใบยาว เห็นมีดอกแค่ดอกเดียวจริง รสเผ็ดร้อน

๔ ฤาษีผสม... สูตรที่กินบนเขาไม่มี

๕. ฝนแสนห่า คล้ายๆ ชะเอม ให้รสเผ็ดร้อนเหมือนกัน

๖. หัวนางครวญ

๗. สุราพื้นบ้าน (ต้องของพื้นบ้านเท่านั้น)

ออกได้ดังภาพ...

รสชาติออกจะฝาดๆ ไปหน่อยเพราะไอ้เหล็กมากไป... แค่พอจิบ...ได้คิดถึงบรรยากาศเขาเจ็ดยอดครับ..