ปลูกน่องใหม่ ไม่ไวอย่างใจคิด

๓๘ วันแล้ว กับการมีชีวิตอยู่กับแผลรัก มีบทเรียนหลายเรื่องในช่วงเผชิญความเจ็บ อยากแบ่งปันพี่น้อง เพราะชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอน เจ็บตัวคราวนี้พบโชคดีหลายเรื่องทีเดียว

๑ ประสบการณ์ทางธรรม ช่วยให้อยู่กับแผลได้อย่างเห็นความจริง ยอมรับ และรอคอยการเยียวยาของร่างกาย อย่างรู้ทันอารมณ์

๒ ตั้งแต่เจ็บเข้าผ่าตัดตกแต่งแผล ๒ ครั้ง ไม่เคยป๋วยเลย นั่นแสดงว่าร่างกายที่กินอยู่ด้วยอาหารพื้นบ้าน และการอยู่อย่างอิงธรรมชาติ ทำให้เรามีภูมิต้านทานสูง กระดูกที่แตกต่อเชื่อมเองจนสนิทภายใน ๕ สับดาห์ ตามทฤษฎีของหมอกระดูกเชื่อมติดเองโดยธรรมชาติ ๖-๘ สับดาห์

๓ ความรอบรู้เรื่องสมุนไพร ช่วยได้เยอะมากๆ ไม่ต้องรอหมอแผนปัจจุบันอย่างเดียว เช่น พี่หยอยให้ชาวบ้านทำประคบร้อนเย็นแก้ฟกช้ำ ในสับดาห์ที่ ๒ และกินน้ำย่านางสด น้ำกลั่นย่านาง ปรับสมดุลร้อนเย็นในกาย อันนี้ได้ผลชัดเจนมาก สับดาห์นี้อากาศร้อนมากๆ ก็ได้น้ำย่านาง นี้แหละ ทำให้ตัวเย็น แผลไม่ร้อนบวม

๔ ชีวิตปัจจุบันควรทำประกันอุบัติเหตุไว้บ้างก็ดีกว่า ไม่มี  (พี่หยอยมีประกันอุบัติเหตกลุ่มกับเลมอนฟาร์ม เซฟค่าใช้จ่ายพอควร)

๕ ขอให้รักขาที่พาเราเดินมากๆ ยามปกติเราอาจไม่เห็นความสำคัญ เมื่อเดินไม่ได้จึงเห็น สรุปแล้วขอให้มีสติกับกายที่เคลื่อนไหวตลอด ซึ่งต้องอาศัยการฝึกไปเรื่อยๆ   

  แผลพี่หยอยดีขึ้นทุกวัน แต่ขนาดแผลที่ใหญ่ ใช้ผ้าก๊อต หกคูณแปดปิดแผล ก็ต้องให้เวลา

เมื่อเช้าแผลแห้งไปเยอะแล้ว ยังเดินลงน้ำหนักเท้าขวาไม่ได้เต็มที่ เพราะมันจะสัมพันธ์กับเนื้อน่องที่กำลังประสานตัวเอง เส้นสาย เลือดลม แต่ยืดตรงนอนเหยียดเท้าตรงได้ปกติแล้ว แผลไม่ซึมแล้ว ใช้ผ้าพันบางลง และจะใช้น้ำมันสมุนไพร จากสายลมลอยในระยะนี้ 

ประเมินตัวเองแล้ว  ช้าสุด น่าจะต้องใช้เวลาอีก สักเดือนจึงเข้าสู่ความปกติทุกประการ

ขอบคุณทุกความรัก ความห่วงใย ผ่านกระทู้นี้ ขอรับ แล้วเจอกัน

"เรายังมีชีวิตและยังใฝ่ฝันอยู่"