ไปดูตึกแฝดกับสมจิตค่ะ

สวัสดีค่ะพี่น้อง สมช ทุกท่าน วันนี้สมจิตจะพาไปดูตึกแฝดค่ะ ทีแรกว่าจะไม่ได้ไปไหนแล้ว พอดีที่ทำงานสามีหยุดค่ะ เป็นวัน ฮารีรายอ ของพี่น้องมุสลิมค่ะ เพื่อนที่ทำงานด้วยกันบอกว่ามาแล้วไม่ได้ดูตึกนี้เหมือนมาไม่ถึงมาเลเซียค่ะ เลยต้องไปสักหน่อย ลงรถบัสได้ เดินค่ะแท็กซี่ไม่ได้เงินหรอก เดินดูบ้านเมืองเขาไปเรื่อยๆ ประมาณ 2 กมกว่าๆ ในเมืองหลวงรถยนต์ไม่ค่อยเยอะนะคะ ที่เห็นต้นไม้ข้างทางกำลังจะโตนี้ ต้นตะเคียนทั้งนั้นเลยค่ะ

ที่เห็นป่าเขียวๆนี้ก็ต้นตะเคียนค่ะ

พ่อลูกเดินนำหน้าค่ะ

เห็นอันนี้ด้วย คล้ายหอคอยที่พัทยาปาร์คเลยค่ะ

เริ่มจะถึงแล้วค่ะ เห็นแล้วข้างหนึ่ง

เย้..ถึงแล้ว เดินซะเหนื่อยเลย ไม่เป็นไร ตังค์ยังอยู่

ขอเหี่ยวอีกแล้วค่ะ ตื่นเต้นจัง เดินมาถึงที่นี่ประมาณ 4 โมงเย็นค่ะ

มาครั้งนี้ไม่เสียเที่ยวค่ะ ได้เพื่อนใหม่ค่ะ เนื่องจากสมจิต ถึงจะจน แต่ไม่หยิ่ง น้องเขาเห็นเราคุยกันภาษาไทยกัน เขาก็มาขอให้ถ่ายรูปให้ เขามากับแฟนเขาพูดไทยชัดมาก เหมือนจะมากกว่าสมจิตเลยล่ะค่ะ ได้โอกาสถามเขาเลยมาจากไหน โอ้..มาจากเวียงจันทร์ ภาษาเดียวกันเลยคราวนี้ ไม่ต้องแปล ไม่ต้องเรียงคำพูด ผิดกับก่อนหน้านี้ จะถามจะตอบอะไรกับไคร เจ็บลิ้นเจ็บฟันไปหมด จะอ้าปากพูดก็ไม่รู้ จะเริ่มต้นยังไง ถามไปถามมาได้ความว่า น้องมาวิจัยงานเกี่ยวกับ ไบโอดีเซลที่มาเลค่ะ พอเสร็จงานที่มาเล น้องเขาก็จะไปวิจัยต่อที่ญี่ปุ่นอีก 2 เดือนจึงจะกลับเวียงจันทร์ค่ะ น้องชื่อ สีหว่างค่ะ 

หลังจากหาที่พักได้ก็มาเดินตอนกลางคืนค่ะ มาดูน้ำพุด้านหน้าตึกค่ะ คนมาเที่ยวเยอะค่ะ

โชว์หล่อพ่อลูก

แก้มบานจังเลยแจ็ค

ถึงไม่สวยก็อยากโชว์

ข้างล่างคึกแฝดน่าจะใช่ห้างสรรพสินค้าค่ะ ไม่แน่ใจค่ะ

เดินห้างบ้านเขาต้องทำใจค่ะ เข้าห้องน้ำครั้งล่ะ 20 บาทก็ต้องเข้าค่ะ ให้ผ้าเย็นมาผืนหนึ่ง

เห็นภาพนี้ที่บ้านเขา รีบถ่ายรูปเลยและรักประเทศไทยมากๆค่ะ ที่ไหนก็ไม่เหมือนบ้านเรา ประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิต ของคนบ้านนอกที่อยากเอามาบอกถึงความรู้สึกค่ะ

ขอขอบคุณพี่น้องที่เข้ามาอ่าน และขอบคุณบ้านสวนพอเพียงค่ะ