น้ำขาดตอน
หมวดหมู่ของบล็อก:
Keywords:
ฝนทิ้งช่วงหลายวันแล้ว น้ำในคูหน้าบ้านเกือบขาดใจ เช้าวันนี้ คนที่บ้านไปเห็นปลาตัวเล็กตัวน้อย กำลังกระเสือกกระสน ดิ้นรนกันไปหาแหล่งน้ำ แต่น้ำแห้งขาดตอนจะหมดแล้ว รีบเอาถังไปตักปลาตั้งแต่หัวเช้าเลย ก็ไม่พลาด อาหารมื้อเช้า ทำเครื่องแกงรอได้เลย

สภาพ คูน้ำหน้าบ้านแห้งขาดตอน เป็นช่วง ๆ

ได้จับปลากันถ้วนหน้า

มื้อเช้าได้ปลาตัวเล็ก ๆ แกงคั่วเผ็ด ราดข้าวสวยร้อน ๆ อร่อยนักแล ส่วนปลาตัวใหญ่ ๆ เพื่อนบ้านจับได้เยอะ เลยขอแบ่งซื้อไปฝากแม่ด้วย

น้ำมาปลากินมด พอน้ำหมด มดเกือบไม่ได้กินปลาซะแล้ว เพราะคนแย่งจับกันเกือบหมด.... มื้อเที่ยงใครยังไม่ทาน....ยกไปได้ค่ะ ยังมีอีกครึ่งหม้อ
- บล็อกของ แจ้ว
- อ่าน 15380 ครั้ง

ความเห็น
แผน รณรงค์
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:21
Permalink
อยู่ กทม.ยังลำบากหวาเหลย
อยู่ กทม.ยังลำบากหวาเหลย ถึงยังตางค์หาได้กินไหมเหลา .. สมดังคำที่ว่า "เงินทองเป็นของมายา ข้าวปลาสิของจริง" ว่ามั๊ย ชัดเนาะ กลืนน้ำยายหยายหนแล้ว
ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ
แผน รณรงค์
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:08
Permalink
ผมคาดไม่ผิดว่าต้องคั่วเเผ็ด
ผมคาดไม่ผิดว่าต้องคั่วเเผ็ด แน่นอน ฮ่าอะฮ่า หรอยพันนี่ เขาเรียกว่าแผ็ด ไม่ใช่เผ็ด เพราะว่าหมันมีสระเอสองตัว ก็เลย แผ็ด หวา เผ็ด ไครทุบใส่ทั้งต้นทั้งใบแล้วหอม หรอยอยากข้าวหล่าว ทำไหมมีอยู่ปลาชนิดเดียวล่ะน้องแจ้ว หรืว่าคัดแยกออกไปแล้ว
บ้านผมเรียกปลานี้ว่า ปลาอีแป้ม หรือ ปลาขี้ขม หมันเหมือนหรือต่างกันตรงไหน จำไม่ได้เสียแล้ว
ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ
แจ้ว
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:14
Permalink
แก้มช้ำ
มีหลายปลาค่ะ แต่แยกมาแล้ว ที่เห็นตัวโตนั่น ก็มีทั้งแก้มช้ำ ทั้งขี้ขม ไข่เต็มพุงค่ะพี่แผน
ส่วนที่แกงก่อนเป็นตัวเล็ก ๆ ......ทั้งก้าง ทั้งเกล็ดติดหวางฟัน เหมือนตาเห็นเลย...
แผน รณรงค์
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:28
Permalink
เคยมาก่อนเหมือนกัน ครับ
เคยมาก่อนเหมือนกันตอนเด็ก กินกับเกียงป๋อง (น้ำมันก๊าด หมืดๆ สลัวๆ มองไมถนัด แต่จำได้ว่ากินข้าวอร่อยมากๆ ยิ่งตอนฝนตกน้ำท่วมไปไหนไม่ได้นี่นะ กินข้าวอร่อยสุดๆ แปลกมาก) ครับ ถ้าคนเคยกินมาก่อนแล้วเมื่อตอนเด็ก ก็อยากจะกลับไปกินอีก เหมือนทางใต้เห็น สตอ ไตปลา หรือคนอีสาน ไปอยู่ต่างแดน แล้วได้กินปลาร้า ยังไงยังงั้นเลย
ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ
แจ้ว
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:34
Permalink
น่ายึดอาชีพนักเขียน
พี่แผน เขียนบรรยายประสบการณ์เป็นภาษาบ้านเราได้หรอยนะ ....นึกภาพตาม...แล้วเหมือนกันจริง ๆ น่าจะออกหนังสือสักเล่มนะพี่.....
แผน รณรงค์
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:39
Permalink
ไอยา หยายอเล่าต๊ะ
ไอยา หยายอเล่าต๊ะ งั้นยังอยูเกียร์หนึงเหลย นาน ยังไม่ทันขึ้นหนนดำทีหาน
ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ
แผน รณรงค์
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:47
Permalink
ไม่ปรือ
ไม่ปรือ ปลาพันธ์นี้มันขยายพันธ์ได้เยอะอยู่แล้ว ไขเต็มพุงนั่นแหละหรอย ไข่ปลาทอดเลน้อย ที่เขาขาย เขาใช่ไข่ปลาชนิดนี้ใช่หรือเปลาครับ
ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ
แผน รณรงค์
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:10
Permalink
ฮือๆ
ฮือๆ ๆนั่นเกล็ดปลาเข้าหวางฟันแล้วนั่น สมัยกอนบ้านผมใช้แตรง (ภาชนะใส่ปลาทำด้วยตอกไม้ไผ่ )เขย่าโขลก ร่อนเกล็ดปลาได้ครับ
๕๕๕ ยังปล้ำอยู่กับคั่วแผ็ดถ้วยนี้เหลย ไม่ไปไหนแล้ว
ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ
แจ้ว
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:12
Permalink
แตรงขาดพันธุ์
แตรง นาง อุปกรณ์พวกนี้สูญหายไปหมดแล้ว ถ้าจะซื้อใหม่ก็แสนแพง วันก่อนไปถามราคา ....นาง... ราคา เกือบ 500 บาทค่ะ แล้วซื้อมาแล้วไม่มีปลาให้ไปซ้อน...ไม่คุ้มค่ะ ซื้อปลากินดีกว่า
แผน รณรงค์
31 พฤษภาคม, 2010 - 16:18
Permalink
ใช่แล้วนาง
ใช่แล้วนาง แต่ชักจะลืมหน้าตาของนางไปแล้วจริงๆ เดี่ยวสักวันจะต้องค้น อุปกรณ์ดักจับปลา ขึ้นมาไว้ เก็บเป็นห้องสมุดประจำหมู่บ้าน ไว้ให้ง่ายต่อการสืบค้นดีมั๊ย ผญ. (ผญ. เอาแล้วหล่าว ลำบากูแล้วหล่าว) ฮิฮิๆ
ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ
หน้า