น้ำขาดตอน

หมวดหมู่ของบล็อก: 
Keywords: 

         ฝนทิ้งช่วงหลายวันแล้ว น้ำในคูหน้าบ้านเกือบขาดใจ เช้าวันนี้ คนที่บ้านไปเห็นปลาตัวเล็กตัวน้อย กำลังกระเสือกกระสน ดิ้นรนกันไปหาแหล่งน้ำ แต่น้ำแห้งขาดตอนจะหมดแล้ว รีบเอาถังไปตักปลาตั้งแต่หัวเช้าเลย ก็ไม่พลาด อาหารมื้อเช้า ทำเครื่องแกงรอได้เลย

 

สภาพ คูน้ำหน้าบ้านแห้งขาดตอน เป็นช่วง ๆ

 

ได้จับปลากันถ้วนหน้า

มื้อเช้าได้ปลาตัวเล็ก ๆ แกงคั่วเผ็ด ราดข้าวสวยร้อน ๆ อร่อยนักแล ส่วนปลาตัวใหญ่ ๆ เพื่อนบ้านจับได้เยอะ เลยขอแบ่งซื้อไปฝากแม่ด้วย

น้ำมาปลากินมด พอน้ำหมด มดเกือบไม่ได้กินปลาซะแล้ว เพราะคนแย่งจับกันเกือบหมด.... มื้อเที่ยงใครยังไม่ทาน....ยกไปได้ค่ะ ยังมีอีกครึ่งหม้อ

 

 

ความเห็น

อยู่ กทม.ยังลำบากหวาเหลย ถึงยังตางค์หาได้กินไหมเหลา .. สมดังคำที่ว่า  "เงินทองเป็นของมายา ข้าวปลาสิของจริง" ว่ามั๊ย ชัดเนาะ  กลืนน้ำยายหยายหนแล้ว

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

ผมคาดไม่ผิดว่าต้องคั่วเเผ็ด แน่นอน  ฮ่าอะฮ่า  หรอยพันนี่ เขาเรียกว่าแผ็ด ไม่ใช่เผ็ด เพราะว่าหมันมีสระเอสองตัว ก็เลย แผ็ด หวา เผ็ด  ไครทุบใส่ทั้งต้นทั้งใบแล้วหอม หรอยอยากข้าวหล่าว  ทำไหมมีอยู่ปลาชนิดเดียวล่ะน้องแจ้ว หรืว่าคัดแยกออกไปแล้ว

   บ้านผมเรียกปลานี้ว่า ปลาอีแป้ม หรือ ปลาขี้ขม หมันเหมือนหรือต่างกันตรงไหน จำไม่ได้เสียแล้ว

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

มีหลายปลาค่ะ แต่แยกมาแล้ว ที่เห็นตัวโตนั่น ก็มีทั้งแก้มช้ำ ทั้งขี้ขม ไข่เต็มพุงค่ะพี่แผน

ส่วนที่แกงก่อนเป็นตัวเล็ก ๆ ......ทั้งก้าง ทั้งเกล็ดติดหวางฟัน เหมือนตาเห็นเลย...Yell

เคยมาก่อนเหมือนกันตอนเด็ก กินกับเกียงป๋อง (น้ำมันก๊าด หมืดๆ สลัวๆ มองไมถนัด แต่จำได้ว่ากินข้าวอร่อยมากๆ ยิ่งตอนฝนตกน้ำท่วมไปไหนไม่ได้นี่นะ กินข้าวอร่อยสุดๆ แปลกมาก) ครับ ถ้าคนเคยกินมาก่อนแล้วเมื่อตอนเด็ก ก็อยากจะกลับไปกินอีก   เหมือนทางใต้เห็น สตอ ไตปลา หรือคนอีสาน ไปอยู่ต่างแดน แล้วได้กินปลาร้า ยังไงยังงั้นเลย

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

พี่แผน เขียนบรรยายประสบการณ์เป็นภาษาบ้านเราได้หรอยนะ ....นึกภาพตาม...แล้วเหมือนกันจริง ๆ  น่าจะออกหนังสือสักเล่มนะพี่.....

ไอยา หยายอเล่าต๊ะ  งั้นยังอยูเกียร์หนึงเหลย นาน ยังไม่ทันขึ้นหนนดำทีหาน

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

ไม่ปรือ ปลาพันธ์นี้มันขยายพันธ์ได้เยอะอยู่แล้ว ไขเต็มพุงนั่นแหละหรอย   ไข่ปลาทอดเลน้อย ที่เขาขาย  เขาใช่ไข่ปลาชนิดนี้ใช่หรือเปลาครับ

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

ฮือๆ ๆนั่นเกล็ดปลาเข้าหวางฟันแล้วนั่น สมัยกอนบ้านผมใช้แตรง (ภาชนะใส่ปลาทำด้วยตอกไม้ไผ่ )เขย่าโขลก ร่อนเกล็ดปลาได้ครับ 

๕๕๕ ยังปล้ำอยู่กับคั่วแผ็ดถ้วยนี้เหลย ไม่ไปไหนแล้ว

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

แตรง นาง  อุปกรณ์พวกนี้สูญหายไปหมดแล้ว ถ้าจะซื้อใหม่ก็แสนแพง วันก่อนไปถามราคา ....นาง...  ราคา เกือบ 500 บาทค่ะ แล้วซื้อมาแล้วไม่มีปลาให้ไปซ้อน...ไม่คุ้มค่ะ ซื้อปลากินดีกว่า

  ใช่แล้วนาง แต่ชักจะลืมหน้าตาของนางไปแล้วจริงๆ  เดี่ยวสักวันจะต้องค้น อุปกรณ์ดักจับปลา ขึ้นมาไว้ เก็บเป็นห้องสมุดประจำหมู่บ้าน ไว้ให้ง่ายต่อการสืบค้นดีมั๊ย ผญ. (ผญ. เอาแล้วหล่าว ลำบากูแล้วหล่าว) ฮิฮิๆ

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ

หน้า