ความภูมิใจของพนิดา....

ห่างหาย...หายหน้าจากการเขียนบล็อกไปนานด้วยมีภารกิจมากมาย...

วันนี้ขอเริ่มด้วย....ความภูมิใจของพนิดา ก่อนนะค่ะ

คนเป็นพ่อแม่คงภูมิใจมากที่ลูกประสบความสำเร็จในการศึกษาระดับหนึ่งที่สามารถนำไปใช้ในการดำรงชีวิตต่อไปในภายภาคหน้าได้.....

ดวงใจของพ่อและแม่ ..

นับแต่วันที่เท้าเท่าฝาหอย

พ่อแม่คอยฟูมฟักรักหนักหนา

จนถึงวันลูกเข้ารับปริญญา

แม่น้ำตาคลอหน่วยด้วยตื้นตัน

ก้าวไปสู่อนาคตอันสดใส

ขอให้ลูกจงเดินไปตามใจฝัน

พ่อแม่จะเฝ้ามองประคองกัน

ช่วยสร้างสรรค์รากฐานที่มั่นคง

พ่อแม่ขอแสดงความยินดีกับบัญฑิตน้อยของแม่....ที่ลูกสามารถทำได้และทำได้ดีในสิ่งที่ลูกรักถนัดและชอบ 

ปัจจุบันพี่จุ้ยเป็นครู  โรงเรียนเมรี่อิมมาคุเลตคอนแวนต์

ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาชมค่ะ และร่วมแสดงความคิดเห็น

( พนิดาจะรีบเขียนและเล่าเรื่องบันทึกการเดินทางต่อไปเร็วๆๆนี้ค่ะ)