ไปดูไร่ที่บ้านคา ราดรี

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ขอแซงเรื่องมาเลตอน 4 มาคั่นด้วยเรื่องที่ไร่บ้านคา ราชบุรี วันนี้ไปดูที่ดินที่ให้เค้าเช่าปลูกสัปปะรด (30 ไร่ ปีละ 3000 บาท) พร้อมกับหาลู่ทางซื้อที่ดินอีกฝั่งของห้วย ที่ต้องซื้อเพิ่มเพราะคิดว่าจะขุดลอกห้วยให้ลึกและกว้างพร้อมทำฝายแทนการขุดสระน้ำน่าจะดีกว่า แต่เกรงว่าน้ำจะไปท่วมที่ชาวบ้านเลยคิดว่าจะขอซื้อซะให้หมดเรื่อง แต่ความยาวลำห้วยตลอดที่ ห้าร้อยกว่าเมตร ไม่รู้จะสามารถขนาดไหน ช่างเถอะ..ผมไปถึงสิบโมงเช้าแดดเปรี้ยง พอเที่ยงฝนก้อตกเอาตกเอา แต่ได้บรรยากาส  ภาพนี้คือทิวเขามองจากไร่ (zoom)

นี่ตอนสิบโมงเช้า ปลายไร่ ยังดิบๆอยู่ รกอย่างกะอะไร คงไม่ต้องบอกว่าพระเอกที่ยืนอยู่เป็นใคร..โอว..ม่ายช่ายเคน ธีรเดช อย่าเข้าใจผิด ดูดีกว่านะผมว่า..

ต้นปีปที่รอดจากสมรภูมิ ปลูกกล้าปีที่แล้ว รอดมาได้ น้ำอดน้ำทนเป็นเยี่ยม (ปลูกเป็นแนวเขต)ลงปีที่แล้ว 200 เหลือรอดไม่ถึง 10 ลงหลากหลายชนิด

มาทั้งทีก้อต้องเอาไม้มาลงบ้างอย่างที่เพื่อนๆบ้านสวนแนะนำปลูกแล้วทิ้งให้เทวดาเลี้ยง จึงเห็นอาแปะแอ็คชั่น ภาพนี้เป็นจุดเริ่มต้นแปลง ติดลำห้วย(ด้านหลังเมตรกว่า อาจมองไม่เห็นเพราะลึกลงไป)

ขอมาดเท่ห์ กลางไร่สัปปะรดในที่ของเรา ฝนเพิ่งหยุดแต่มีเมฆลอยละเลียดทิวเขา..ชิวมากเลย

 

ส่วนกลางไร่ เปิดหน้ากล้องให้ภาพสว่างขึ้น ให้เห็นการเตรียมดินและสภาพดิน เป็นดินลูกรังอะ

ฝนทำท่าจะมาอีกแล้ว..เห็นทีจะต้องเผ่น (ไร่มันโล่ง ไม่กลัวฝน แต่กลัวฟ้า สาบานไว้เยอะ)

ห้วยด้านข้างไร่ (ต้นไร่) ถ่ายเมื่อ มิย.ปีที่แล้ว ต่างกันกับปีนี้มาก

ห้วยด้านหลังไร่ ก็แตกต่างจากปีนี้ (ถ่าย มิย.52)

อีกสักสองสามปี จะสานฝันให้เป็นจริง ถึงเวลานั้น จะขอเมล็ดพันธ์จากเพื่อนๆ น้องๆ พี่ๆ เมตตาด้วยนะครับ

ความเห็น

เหมือนพระเอกหนังเลย พื้นที่เยอะมากเลยพี่ตั้ม มองไปสุดโพ้นเลย ขอแค่มีความฝันก็เป็นจุดเริ่มต้นที่แล้วค่ะ พยายามไปให้ถึงฝันเร็ว ๆ นะค่ะ อิ๋วจะลุ้น อยู่ไกลก็แล้วกันค่ะ ( ไกลจริงๆ)

ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้

เหมือนพระเอกหนังเรื่องอะไรเหรอ..คงไม่ใช่ชีวิตบัดซบนะ กำลังล่าฝันอยู่ นับถอยหลังแล้วอิ๋ว

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

ที่ดินผืนนี้สวยคะ มีวิวภูเขาด้วย

ดีใจจังมีคนชมที่เรา

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

คุณตั้ม ครับ ที่ดินอย่างนี้เป็นฝันของใครหลายคนเลยนะครับ วิวสวย ด้านหลังติดลำธารด้วย

ภาพแรกหน้าร้อนแต่หมอกยังเยอะเลยนะครับ ถ้าหน้าหนาวไม่อยากคิดเลยว่าจะสวยขนาดใหน

วิหคน้อยบินไกล เฝ้ารอวันกลับคืนถิ่น

มันเป็นฝันของผมเลยอะ..ตอนเด็กก้อไม่ค่อยมี ฝันว่าจะต้องมีกะเขาบ้าง เลยหา...หา...หา...เก็บ..เก็บ...เก็บ..แล้วมาถึงวันนี้ เราก้อได้รางวัลตอบแทน เออ..หน้าหนาวปีที่แล้วผมมาดูก้อไม่เท่าไรนะ..แต่ก้สวยแบบเรียบๆอะ

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

ดีใจแทนคนเช่าที่ยังมีคนมีน้ำใจแบบนี้อยู่

ในเมื่อเราพออยู่พอกินแล้วเราก้อแบ่งให้กับคนที่มีไม่เท่าเรา

 เห็นด้วยอย่างแรงนิ

Smileเดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ ทำทีละอย่าง

อะไรที่ไม่ใช่ทางเรา อาชีพเรา ก้อข้ามๆมันไปบ้าง ชีวิตจะได้ไม่ยึดติด (คติผม ณ ตอนนี้ ไม่ยึดติด ไม่คิดอยาก รู้จักพอ รู้จักให้ ใช้ชีวิตพอเพียง หลีกเลี่ยงอบายวิถี..เดี๋ยวต้องมีคนสาธุอีกเป็นแน่)

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

วิวสวยจังเลยค่ะ ดูแล้วน่าจะทำเลดี มีทั้งห้วย ทั้งภูเขาอยู่ไกลๆ ...Smile

there is a will , there is a way .

ยังไม่ทันไปอยู่เลย ลูกสาวตั้งชื่อแล้ว บอกถ้าเราไปอยู่ เราจะตั้งชื่อว่า..บ้านสวนภูนที หรือไม่ก้อ..บ้านน้ำเคียงภู ส่วนผมบอกว่า ถ้าพ่อเอาเพื่อนๆที่เกษียณมาอยู่ด้วย พ่อจะตั้งชื่อว่า บ้านไร่ตะวันรอน (คนแก่ก็เหมือนอาทิตย์ใกล้อัศดง)

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

หน้า