ฟักข้าวยักษ์ นักไต่ (อันธพาลครองเมือง)

หมวดหมู่ของบล็อก: 

    Laughing สวัสดีครับทุกท่าน วันนี้มีเรื่องฟักข้าวที่บ้านมาเล่าอีกแล้ว ล้อมวงกันเข้ามาครับ หรือจะนั่งแบบในชั้นเรียนก็ไม่ว่ากัน ป้าต่าย น้องพจน์ น้องบี น้องโสภา หรือน้องจ๋า จะนอนชมก็ตามสะดวกนะครับ อิอิ... 

 

นี่คือฟักข้าวต้นที่อยู่ข้างบ้านนะครับ 

 

เทียบกับมะม่วงอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ปีกว่านิดๆ(เมล็ดปีที่แล้ว แยกไปปลูกแล้วบางส่วน) ที่ผมบอกน้องเก้ให้นำเมล็ดมาเทกองไว้ตรงนี้(โคนต้นมะเฟือง) เพื่อจะนำไปปลูกต่อไป แต่ติดเม็ดฟักข้าวมาด้วย๒เม็ด จากภาพจะเห็นเถาเล็กและเถาใหญ่ นั่นหล่ะคือเขาทั้งสองละครับ

 

เทียบกับถังใบเล็กขนาด ๘ นิ้ว

 

ขนาดรากมะเฟืองที่แข็งแรงกว่ายังโดนดันขึ้นมาบนดิน 

 

เลยจากโคนต้นไต่ขึ้นบนต้นมะเฟือง

แล้วก็ลามขึ้นไปบนต้นกระท้อน(เห็นหลังคาบ้านมั๊ย) คลุมซะมิด

   

ด้านข้างมีลูกห้อยอยู่

ดอกตัวผู้เยอะแยะไปหมด 

ต่ำลงมาบนยอดโมกน้ำ มีทั้งยอดฟักข้าว ยอดเถาคันพันกันนัวเนีย

ไปดูอีกด้าน ปาล์มน้ำพุก็โดนไม่ต่างกัน

 

ขนาดสายป่านเส้นเล็กๆ(เชือกว่าว)ที่ค้างคาดอยู่ มันก็ไต่ได้สบาย

 

ต้นมะเหมี่ยว๒ต้น และมะเฟืองอีกต้นก็กลายเป็นค้างของนักไต่ที่ชื่อ ฟักข้าวไปโดยไม่มีทางเลี่ยง 

ตอนบันทึกภาพบางมุม ผมต้องปีนขึ้นบนกำแพง ได้จังหวะเก็บเอายอดลงมาซะเลย

 

ส่วนน้องเก้ก็เก็บผักในสวนมาเหมือนกัน เพื่อทำแกงเลียงมื้อเที่ยง 

Laughingเห็นกันแล้วใช่มั๊ยครับ ว่าฟักข้าวเป็นนักไต่ขนาดไหน ผมคิดว่าในอนาคตไม้หลายต้นที่โดนคลุม ถึงไม่ตาย แต่ก็แย่ไปตามๆกัน ผมคิดไว้แล้วว่าจะทำยังไง แล้วท่านทั้งหลายละครับ คิดเห็นกันยังไง ผมขอจบแค่นี้ก่อนนะครับ สวัสดี.

ความเห็น

ใหญ่โตเหลือเกิน  ที่บ้านป้าติ๋วปลูกเหมือนกัน แต่ยังต้นเล็กๆ อยู่ยังไม่

แสดงความเป็นอันธพาล  เห็นแบบนี้ แล้วต้องรีบควบคุมความประพฤติ

จริงๆแล้วควบคุมได้ไม่ยากครับ แค่ขยันตัดก็ได้แล้ว แต่ที่ผมปล่อยให้เขาโตเพื่อจะได้เห็นความเป็นนักไต่ นักเลื้อยที่คลุมพื้นที่ได้กว้างขวาง และโตเร็วมากแค่นั้นครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

หน้า