ผักห่มผ้า

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 

เมื่อคืนนี้มีคำเตือนจากศูนย์พยากรณ์อากาศว่าจะมีน้ำค้างแข็งหรือแม่คะนิ้ง และอุณภูมิจะต่ำถึง -1 องศา

 

สวนผักที่บ้านอ้อยหวานจึงต้องห่มผ้า

 

ต้องปิดต้องคลุมให้หมิดชิด

 

มีอะไรก็ขนออกมาใช้หมด

 

ผ้าคลุมเตียงเปลี่ยนงานมาคลุมผักก็คราวนี้แหละ

 

เช้ามาเปิดดู ยังไม่แข็งตาย เลยถือโอกาสส่งการบ้านเสียเลย อากาศเดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน คืนนี้และคืนพรุ่งนี้ยังต้องห่มผ้าอีก อ้อยหวานกลัวเขาจะกลั้นใจตายไปเสียก่อน แล้วจะไม่มีการบ้านส่งครูเลย ในถังนี้มี มะเขือยักษ์ของครูแดง อุบล คำฝอยของครูจันทร์ปราง ชมจันท์ของครูวิเชียร

 

ชมจันท์กำลังจะปีน

 

มะเขือยักษ์ก็ดูดี ไม่หงิกงอเพราะความหนาว

 

คำฝอยยังเขียวอยู่ 

 

น้ำเต้าขาควายของครูป้าเล็กก็ยังสู้ๆ

 

ใบงาม้อนขาวของครูโรสยังก็ยิ้มสู้

 

ถั่วพลูของครูอู๊ด'จะนะ ยังร่าเริง

 

Rock Melon ของครูไก่มีดอกแล้ว

 

ส่วนในลิ้นชักมีผักคะน้าที่ตัดกินไปแล้วหนึ่งมื้อ ผักปลังแดงและผักกาดจีน

อ้อยหวานยังไม่ปลูกลงในสวนหมด ยังมีการบ้านอีกหลายอย่าง ไว้ปลูกในสวนแล้วจะส่งการบ้านค่ะ

ขอบคุณครูทุกคนมากๆค่ะ

 

ต้นโอ๊คหน้าบ้านมีดอกบาน เลยเก็บมาฝากกัน

 

ขอให้เพื่อนๆมีแต่ความสุข

ขอบคุณค่ะ

 

อ้อยหวาน

 

 

 

  

ความเห็น

คุณอ้อยหวาน..แคนาดาหนาวจนต้องห่มผ้าให้ผัก ส่วนบ้านเราร้อนจนตับจะแตกแล้วค่ะ ต้นไม้ใบหญ้าใบไหม้หมดเลย ช่างแตกต่างกันเสียนี่กระไร

 

เอาเมืองไทยมาไว้ตรงกลางแคนนาดาได้ก็ดีนะคะ  อากาศพอเหมาะเลย

 

ธรรมชาติกำลังทดสอบความอดทน อย่าเพิ่งท้อนะคะ ดูๆ แล้วต้นไม้ยังงามมากๆ เอาใจช่วยค่ะ Laughing

ขอบคุณค่ะ ยังไงก็ฝืนธรรมชาติไม่ได้ แต่ละต้นถ้าพูดได้คงร้องว่า หนาววววววววว

 

ปีนี้ฤดูใบไม้ผลิมาช้าไปประมาณ 1 เดือน  อากาศตอนนี้ยังเย็นอยู่เลยค่ะ  เรือนกระจกก็ยังปลูกอะไรไม่ได้เลยค่ะ  ดีว่าพี่ซื้อตั๋วไปไทยแล้ว  ไม่งั้นคงเสียดายที่ปลูกอะไรไม่ได้เลย  คุณอ้อยหวานปลูกเก่งนะคะผักที่ต้องการความร้อนยังขึ้นได้ไวจังเลยค่ะ

ดีจังค่ะคุณจุ๋ม ได้กลับไปปลูกต้นไม้ที่เมืองไทย บ้านใหม่คงมีทึ่ให้ปลูกเยอะนะคะ

 

อากาศเมืองนอกนี่มันช่างเปลี่ยนแปลงไวจริงๆครับ เยอรมันก็แดดและฝนครับช่วงนี้ ปลูกผักเมืองเมืองนอกต้องใส่ใจจริงๆสู้ๆครับพี่อ้อยหวาน

ดีหรือชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงหรือต่ำอยู่ที่ทำตัว


บุคคลจะล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร

ขอบคุณมากค่ะน้องสนิท
นั่นนะสิ วันเดียวเปลี่ยน 4 ฤดูก็ยังมี
ขอให้เดินทางกลับบ้านด้วยความปลอดภัยค่ะ

 

เอาใจช่วยค่ะน้องอ้อยหวาน สู้ๆๆ

 

 

 

วันเดี๋ยวยังไหวค่ะป้าเหนือ พอวันที่ 2 ผักเริ่มเฉา

 

หน้า