ไปเที่ยวไม่เสียเปล่า ได้ปีนเขาเก็บผัก

ในช่วงใบไม้ผลินั้น พืชจะแตกยอดอ่อนมากมาย ทั้งพืชกินได้และกินไม่ได้ พืชที่ทานได้ บางอย่างปีหนึ่งก็มีให้ทานได้ แค่ครั้งเดียว ผมไปเป็นคนหาบของครั้งนี้โชคดีที่เขาพาไปเก็บผักด้วยครับ

สองภาพแรก โยโมกิ เอามาใส่ขนมโมจิ หรือเอาไปใส่แกงจืดได้ดี คุณน้าคนไทยเอาไป แกงอ่อม รสขมกลิ่นหอม ปลูกง่ายโตไว ที่บ้านปลูกไว้ทานได้ทั้งปี ที่บ้านเจ้นั้น เป็นวัชพืชมีขึ้น โดยทั่วไป เป็นสมุนไพรมีสรรพคุณทางยาด้วยครับ

ไผ่หิมะ อันนี้ เรียกเอาเอง เพราะไม่ตายใต้กองหิมะ สูงได้เท่านี้ ปีหนึ่งออกหน่อ เล็กๆ ครั้งเดียว ไม่ได้เข้าไปเก็บ เพราะผมซื้อมาเยอะแล้วจาก ตลาดที่ชาวบ้านขายแล้ว ผมสองคนชอบทานหน่อไม้สดครับ เห็นซื้อก่อนเลย

ด้านบน ฟูกิ ครับ ต้นอ่อนกำลังมา โตเร็วต้นใหญ่ โตใหญ่หน่อย เอาก้านใบมาใช้ทานครับ อร่อยมาก ทั้งแกง ทั้งดอง สุกแล้วก้านไม่แข็งนะครับ ออกมันๆ มีกลิ่นเฉพาะตัว ต่างประเทศใช้ เป็นไม้ประดับครับ ใครหาซื้อมาปลูกทาน ดูชื่อวิทยาศาสตร์ด้วยครับ มีหลายสายพันธ์ ทั้งกินได้ กินไม่ได้ แต่ใบเหมือนกัน ถ้าไม่มี ชื่อวิทยาศาสตร์ อย่าทานครับ

ด้านบน เฟิรน์ หวานครับทานแต่ยอด คุณแม่เจ้ พากันเก็บมาเยอะเลย มีสองแบบ ท่านว่า แบบหวานกับแบบ ขม แบบหวานทานได้เลย แบบขมต้องเอาไปต้มน้ำใส่ ผสมน้ำด่าง ทิ้งน้ำก่อนจึงทานได้ แบบหวานที่เก็บนี้ อร่อยดีมาก ท่านเอามาผัดใส่ซีอิวญี่ปุ่น เหล้ามิริน และพริกบดเต้าเจียว แค่นั้นทานหวานกรอบ อีกอย่างคือเอามา ใส่ในซุปเต้าเจียว ก็อร่อยดีมาก นึกถึงผักเมืองไทยเลยครับ ช่วยกันเก็บทั้งครอบครัวไม่นานก็ได้ กลับบ้านมาทานเยอะเลย

ที่เห็นไปเก็บนี่ อยู่ในเขตที่เก็บของป่าได้นะครับ เราไม่ใช่คนท้องถิ่น ก่อนเก็บถามเจ้าหน้าที่ อุทยานเขาก่อนว่า ส่วนไหน เก็บได้ เขาก็จะให้แผนที่มาครับ เราก็ตามไปเก็บ ป่าไม่รก เดินไปเรื่อยๆ เก็บไม่นาน เก็บพอทานแล้วก็ กลับ ก่อนไปเราก็ แวะตลาดชุมชนแล้ว ขากลับแวะอีก เพราะ ที่บ้านของเจ้เขาชอบผักบนเขากันมาก หลายๆอย่าง มีให้ทานแค่ช่วงเดียว หรือบางอย่าง อร่อยหวาน ก็แค่ช่วงนี้เท่านั้นครับ เก็บด้วยซื้อบ้าง เอามาทาน อร่อยดี และไม่มีสารพิษดีด้วยครับ

ยังมีภาพต่อของชุดไปเที่ยวเขตนี้อีกเยอะครับ ค่อยๆเอามาลง เรื่อยๆ ไว้ชมกันเล่นๆ ดูธรรมชาติที่ไม่เหมือนที่เราคุ้นกัน ยิ่งใครหาความรู้เพิ่มได้จากบล็อกผม ผมจะยินดีมากครับ

แล้วเจอกันในบล็อกต่อไปครับ

ผมตุ้ยคนสวน กับ ครอบครัวเจ้เจ้าของบ้านครับ