เมื่อเจ้าของบ้านพาคนงานไปเที่ยว ตอน ร้านขายของข้างทาง

กลับมาดูรูปเก่าๆ แล้วก็นึกถึงวันเวลาที่เขาพาไปเที่ยวครับ ชุดนี้ เป็นภาพร้านขายของระหว่างการเดินทาง ช่วงที่ไปโชคดีมีผักพื้นบ้านให้เลือกซื้อมากมายเลยครับ

แวะเข้าห้องน้ำด้วย ซื้อของด้วยระหว่างการเดินทางผมชอบมากไม่มีอด ต่างกับที่นี่เยอะเลยไม่ค่อยมีอะไรให้ทานตามข้างทาง

ลงรถได้ผมกินก่อนเลย มาเจอแตงกวาดองเกลือเสียบไม่แช่เย็น เห็นคนถือทานกันหลายคนผมอดไม่ไหว ซื้อเลย ไม่เคยคิดเลยว่า แตงกวาดองเกลือแช่เย็นเสียบไม้แบบนี้ ทานชื่นใจเค็มอ่อนๆ อร่อยมาก ผมทานไปสองไม้เลย ตามด้วยมะเขือเทศหวานอีกหนึ่งลูก เจ้ก็ทาน มะเขือเทศหวาน หวานหอมดี เสียดายผม ไม่ได้เก็บเมล็ด

ร้านด้านบนผมทานมะเขือเทศไปด้วยเข้าคิวไปด้วย ไปที่ไหนในประเทศบ้านเกิดเจ้เขานี่ ผมต้องขอทาน ไอศครีมนมสด รสชาติ ดีมากไม่หวานจัดไม่มีกลิ่นคาวนม ต่างที่นมท้องถิ่นรสต่างกันไป ต่างจังหวัดกันเขาก็มีรสอื่น แตกต่างกันไป ไปหน้าหนาวยังไงผมก็ต้องขอให้ได้ทาน ไอศครีมนมสดนี่ ที่นี่มีขายครับรสชาติไม่อร่อยเหมือนที่บ้านเจ้เขา ที่นี่หวานเกิน ผมเพิ่งไปกินแล้วชอบก็ของที่บ้านเจ้เขา

ร้านด้านบนนี้เอามาฝากป้าเล็กครับ น้ำเต้าเขาเอามาทำแบบนี้สวยดีมาก ผมยังอยากทำบ้างเลยครับ ร้านด้านบนขายขนมพื้นบ้านครับ

เป็นขนมขึ้นชื่อของแถวนั้น เรียก วาระบิโมจิ เป็นขนมแป้งกวนจากแป้งที่ทำมาจากรากต้นเฟิรน์ นุ่มๆใสๆ หวานอ่อนๆ  คลุกกับ ถั่วเหลืองคั่ว พอทานได้ ผมเฉยๆ หวานอ่อนๆ ไม่หวานมัน เจ้เจ้าของบ้านชอบทานมาก หาทานได้แต่ช่วงหน้าร้อน

ด้านบนเป็นภาพ วาระบิโมจิ ครับ รถออกแล้วผมยังทานไม่เสร็จเอาเข้ามาทานต่อในรถ เห็นภาพแล้วยัง ยากทานแตงกวาดองอยู่เลยครับ

มาที่จุดต่อไปครับ ลงรถได้ถ่ายภาพก่อน แล้วจะหาของทาน แต่เจ้เจ้าของบ้าน ไม่พอใจกลัวเราจะทานกลางวันไม่ได้ ผมเลยไม่ได้ทานอะไรที่จุดนี้

เดินตามถือของให้เจ้เขา ด้านบนเป็นมันภูเขา เอาไว้ทานดิบ รสเหมือนมันแกว แต่เป็นเมือกๆ เหมือนกระเจียบ ผมและเจ้าของบ้านชอบทานมาก แต่ไม่ได้ซื้อมา ดูไว้เฉยๆ

ด้านบนเป็นยอดของต้นเฟิรน์ชนิดหนึ่งครับ ทานได้ แต่ต้องต้มน้ำใส่น้ำด่าง ทิ้งไปก่อนไม่อย่างนั้นจะคัน

ด้านข้างหน่อไม้ในถุงนั้น เขาเอาไว้ใส่ตอนต้มหน่อไม้ไม่ให้ หน่อไม้ขื่น หน่อไม้แบบนี้ต้มน้ำ เฉยๆจะขื่นทานไม่อร่อยต้องต้มกับผงนั้น ผงอะไรผมจำไม่ได้ เป็นผงธรรมชาติไม่ใช้สารเคมีครับ ดูยุ่งยากผมเลยไม่ได้ซื้อมาทานครับ

ผักพื้นบ้านชนิดอื่นๆ เขาขายราคาไม่แพงครับ

ด้านบนเป็นผักรสเหมือนกระเทียมครับ คาดว่าคงเป็นกระเทียมชนิดหนึ่ง ทานแต่ดอกใบ อร่อยหวานดีครับ

ที่เห็นแช่น้ำคือ วาซาบิสดครับ ราคาไม่แพง มียอด วาซาบิ ขายด้วยครับ

ด้านบนเป็นหน่อไม้จากไผ่ หิมะครับ ไผ่หิมะต้นเล็กๆ โดนหิมะคลุมก็ไม่ตายผมเลยเรียกเองว่าไผ่หิมะ ทานได้เลยต้นน้ำแล้วหวานแต่ไม่หอมเท่าหน่อไม้บ้านเราครับ ราคาไม่แพง ผมกับเจ้ซื้อ กันใหญ่เลยอยากเอามาทำแกงจืด ที่นี่หน่อไม้สดหาทานยากครับ

ปิดท้ายด้วยภาพคุณแม่ยายซื้อ ยอดเฟิรน์ มาต้มทานที่บ้าน เฟิรน์แบบนี้ทานเลยไม่ได้ครับ ต้องต้มน้ำด่างทิ้ง ต้มน้ำด่างแล้วเอามาทานได้ ทานไม่หมด ก็เอาไปตากแดง ทำแห้ง ไว้ทานในช่วงไม่มีของสดทานได้ อีก ดีมากๆ เลยคุณแม่เจ้เลยพาซื้อมาเยอะเลยครับ สรุป ได้ทั้งเฟิรน์ทั้ง หน่อไม้ ครับ

แล้วเจอกันในบล็อกต่อไปครับ

ผมตุ้ยคนสวน กับเจ้เจ้าของบ้าน