สวรรค์เป็นใจ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

วันนี้กลับจากที่ทำงานเร็ว ฝนตกติดต่อกันหลายวัน ผักหลังบ้านเป็นยังไงบ้างน้อ ออกไปดูหลังบ้าน อย่างแรกที่รอลุ้นอยู่ตั้งแต่กลับมาจากบ้านพี่ดา คือ ข่า ก่อนที่จะกลับจากโตเกียวแวะร้านอาหารไทยซื้อข่า มา 2 หัวก็ลองเอามาปลูกดู ไม่คิดว่ามันจะงอก เพราะที่ร้านเขาตัดรากออกหมดเหลือแต่หัวข่าอย่างเดียว ตอนที่เอาลงดิน ก็บอกหัวข่าว่า ขอให้งอกนะ เพราะข่าที่นี่หายาก แล้วก็แพง ถ้าปลูกได้เยอะ ๆ จะแบ่งให้เพื่อน ๆ ด้วย  วันนี้ดีใจมากข่างอกแล้ว โอ้โห ดีใจสุด ๆ เพราะเคยปลูกหลายครั้งแล้วตายหมด สงสัยสวรรค์เป็นใจ  ( ถ้าจะเก็บไว้กินคนเดียวข่าคงไม่งอกแน่ๆ เลย Innocent )

    

งอกแค่ต้นเดียว แต่ก็ดีใจมากกว่าถูกหวยเสียอีก

    

อันนี้ถั่วพู ได้เมล็ดมาจากพี่ดาอีกนั่นแหละ รอบแรกมันไม่งอก เหลือเมล็ดรอบสุดท้าย งอกแล้วค่ะพี่ดา

   

อันนี้บวบค่ะ กว่าจะหาซื้อเมล็ดได้ เหมือนงมเข็มในมหาสมุทรเลย ฝากเพื่อนซื้อมาให้จาก จังหวัดโอกินาวาค่ะ

ผักเริ่มงอกแล้ว ต่อไปปัญหาคือ จะทำที่ให้ผักเลื้อยยังไงดี กำลังคิดว่าจะปล่อยให้มันเลี้อยขึ้นไปบนรั้วบ้านเลยดีไหมค่ะ

    ฝากแจมดอกไม้ที่ออกดอกแล้วค่ะ

     

    

     

     

           

สวยคนละอย่างค่ะ ดอกไม้ของคุณแม่ และลูกสาวผู้น่ารักค่ะ ( โยชิเอะจัง)

 

ความเห็น

ความเป็นระเบียบและมีวินัยหายากมากในเด็กเล็ก โยชิเอะจังเป็นเด็กผู้หญิงรักความเป็นระเบียบนะดีแล้วอิ๋ว เพราะมันคือคุณลักษณ์ของความเป็นหญิงเลยละ ลูกสาวพี่(น้องฝ้าย) ตอนเด็กๆก็ต้องคอยกำกับตลอด มาเสียตอนมีแม่บ้านทำให้ (ตอนเราไม่อยู่) เดี๋ยวนี้ดีขึ้นแต่ยังไม่เต็มร้อยเลย ปล่อยๆบ้างแล้วโตแล้ว 

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

ดีใจด้วยนะคะที่ทุกอย่าง งอกหมด ลูกสาวน่ารักจังค่ะSmile

พอเพียง และ เพียงพอ บ้านไร่จันทร์เจ้า 

นานมากแล้วที่เคยเห็นรูป ตอนนี้เป็นยังไงบ้างค่ะ สวยและน่ารักเหมือนคุณแม่เลยค่ะ

ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้

น่ารักจริงๆ...

เวลาพบกันสั้นนิดเดียว

ตอนนี้เจ้าตัวไม่อยู่ (โยชิเอะจัง) ส่วนคุณแม่ก็โดดงานค่ะ

ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้

รูปสุดท้าย

ออกผลเป็นองุ่นม่วงด้วย...

 

โยชิเอะจังชอบทานผลไม้ องุ่นก็ของชอบแต่ซื้อบ่อย ๆ ไม่ได้ค่ะ เพราะต้องแบ่งให้เท่า ๆกันทั้ง 3 คน

ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้

น้องโยชิเอะ ลูกสาวน่ารักมากครับ คุณอิ๋ว

วิหคน้อยบินไกล เฝ้ารอวันกลับคืนถิ่น

ลูกคุณไม้หอมชื่ออะไรละค่ะ น่ารักเหมือนกันค่ะ กี่ขวบแล้วเอ่ย น่าจะประมาณ 2ขวบนะค่ะ

ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้

ข่าที่บ้านก็เพิ่งจะขึ้นเหมือนกันค่ะ

หน้า