ขโมยขึ้นบ้าน

ไม่ได้ผิดความคาดหมายอะไร..กับความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของชีวิตคนเมืองในปัจจุบัน..ที่โจรขโมยมีไปทั่วทุกหัวระแหง..พึ่งพารัฐไม่ได้..ต้องป้องกันตนเอง..คิดว่าต้องโดนบ้าง..ก็โดนอีกจริงๆ..

ห้องที่เกิดเหตุ (ห้องแม่บ้าน) อยู่นอกตัวบ้านหลัก

เมื่อคืนนี้มีเรื่องให้หวาดเสียว..ขโมยขึ้นบ้าน..ประมาณตีสามแก่ๆ เสียงสันญาณกันขโมยดังขึ้นที่ห้องแม่บ้าน (อยู่นอกเรือนหลัก ผมไม่ได้กดล็อคตั้งใจให้เป็นกับดักเวลาเปิดลูกบิดประตู) ตกใจตื่นรีบคว้าปืนลงไปซุ่มดูกะพี่ชายจากภายในบ้านแต่ไม่เห็นใคร รอสักพักใหญ่จึงออกไปสำรวจ (ไม่กล้าออกไปทันที กลัวเหมือนกัน แม้มีปืนแต่ไม่รู้มันมากี่คน ซุ่มอยู่ตรงไหนบ้าง) พบประตูห้องแม่บ้านถูกเปิดออก แต่ไม่พบสิ่งปกติมันคงปีนรั้วออกไปแล้วตั้งแต่สันญาณดัง ..โล่งอก..ถ้าเจอกันจริงๆยังไม่รู้เลยว่าจะกล้ายิงมั๊ย..ทั้งชีวิตไม่เคยฆ่าสัตว์ ยกเว้นพวกยุงหรือแมลง บาปสุดก็แค่กัดปลาตอนเด็ก .. นี่นับเป็นครั้งที่สี่(นับแต่ที่มาอยู่ที่นี่ 16 ปี) ที่ถูกบุกรุกยามวิกาล ครั้งแรกเมื่อสิบปีที่แล้ว ระบบสันญาณกันขโมยเสียที่โซนห้องครัว(ผมใช้ระบบคอมพิวเตอร์ควบคุมแบ่งเป็นโซนป้องกันทุกจุดทุกชั้นทุกห้องที่เป็นจุดเปิดทั้งประตู หน้าต่าง บานกระทุ้ง แถมด้วยเหล็กดัดอีกชั้น) แล้วประมาทไม่ซ่อมรออยู่นั่นจนได้เรื่อง (แต่แปลกเหมือนมันรู้เลยว่าโซนนี้เสีย ถ้างัดโซนอื่นเสียงจะดังลั่นเลย แถมเข้ามาตัดเหล็กดัด หมาที่บ้าน-ตัวเก่า ก็ไม่เห่า งงมาก จนเดี๋ยวนี้ยังไม่รู้เลยว่าเป็นใคร น่าจะคนแถวบ้าน) ครั้งนั้นไม่มีอะไรมาก มันเข้ามาแล้วรีบออกเพราะเราตื่น เห็นหลังไวๆ กำลังปีนหนี ไม่กล้ายิง

ครั้งที่สอง เหมือนขโมยรู้ว่าบ้านนี้มีสันญาณกันขโมย เพราะผมจะ test ระบบทุกเดือนในช่วงกลางวัน (มีเสียงดัง) มันจึงแค่ปีนเข้ามาโรงรถแล้วทุบกระจกรถของแฟนเอาของมีค่าในรถไปแต่ได้ไปไม่เยอะ ครั้งที่สามแค่ปีนเข้ามายุ่มย่ามกับห้องเก็บของ แต่ไม่กล้าเข้าบ้านหลัก แถวบ้านผมก็โดนกันถ้วนหน้า นี่ขนาดห่างจากถนนใหญ่ (ถ.บรมราชชนนี) ไม่ถึงสามร้อยเมตร อาจจะเป็นเพราะเป็นหมู่บ้านเปิด และมีคนงานก่อสร้างเยอะ (ในหมู่บ้านมีบ้านกำลังปลูกเยอะด้วย) บริเวณบ้านเต็มไปด้วยต้นไม้ รอบบ้านมีสปอร์ตไลท์รอบบ้าน มีไฟส่องสว่างตลอด แต่พอต้นไม้โต ก็ทำให้แสงจากการมองเห็นลดลง

ปัญหาความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน ทำให้ผมต้องคิดหนัก เรื่องที่จะไปปลูกบ้านอยู่ที่ราชบุรี  บ้านผมมีห้าคน สามคนพ่อแม่ลูก แม่ผมที่อายุมาก และพี่ชายที่ไม่มีครอบครัวมาอยู่เป็นเพื่อน  อยากไปอยู่ราชบุรีก็ห่วงคนที่บ้านที่กทม. ผู้หญิงตั้งสามคน ตำรวจรึก็พึ่งพาไม่ได้  ขนาดแถวบ้านเคยช่วยล้อมจับโจรได้เรียกตำรวจ กว่าจะมาถึงเป็นชั่วโมง  ที่โดนงัดขโมยแจ้งความก็ไม่เคยมีอะไรคืบหน้า office ผมก็เคยโดนงัดก็ยังจับใครไม่ได้ ต้องพึ่งตนเองเป็นหลัก...เฮ้อ..

เขียนเล่าเพียงเพื่อระบายความในใจ และอยากรู้ว่าเพื่อนๆทั้งที่อยู่ กทม.และอยู่ตจว.(โดยเฉพาะที่ไร่สวนที่เปลี่ยว) เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มั๊ย (ผมกลัวนะไปอยู่บ้านสวนที่ดูเหมือนเวิ้งว้าง ห่างไกลผู้คน แฟนชักไม่อยากให้ไปอยู่แล้ว..เค้ากลัว..ทรัพย์สินไม่เท่าไรหรอก ของนอกกายแต่ที่ห่วงคือชีวิตและสวัสดิภาพของเรา .. โดยเฉพาะผู้หญิง..น่ากลัวมาก..เล่าสู่กันฟังบ้าง ใครมีประสบการณ์หรือความเห็นหรือแนวทางแก้ไขป้องกัน..ช่วยแนะนำหน่อยเถอะ....กลัวจริงๆๆๆๆๆๆ