ปรากฏการณ์บ้านสองหลัง

หมวดหมู่ของบล็อก: 
       เมื่อวานฝนตกลงมาอย่างหนัก เกือบทั้งวัน ... พอตอนหัวค่ำก็ซา ๆ ลงมาหน่อยนึง... แต่ก็มีแนวโน้มว่าจะตกซ้ำลงมาอีกตอนกลางคืน ... กลับไปถึงบ้านก็พบกับสภาพน้ำนอง เพราะแถวบ้านมีสภาพเป็นที่ลุ่ม ฝนตกลงมาเยอะ ๆ น้ำก็ไหลไม่ทัน.. แต่น้ำก็ไม่เคยท่วม(มาหลายปีแล้ว) หากฝนไม่ตกหนักติดต่อกันหลายวันจริง ๆ.. พอกินข้าวเสร็จก็เดินสำรวจดูรอบ ๆ นึกเกิดอยากถ่ายรูปขึ้นมา ก็เลยเอารูปมาฝากกัน.............................................

 


นี่ไงบ้านสองหลัง...ตอนนี้เลยกลายเป็นว่ามีบ้านทั้งหมดสี่หลังไปแล้ว หุ หุ
(สองหลังแรกคือ "บ้านบ้าน" กับในรูปอีกสองหลัง Tongue out )

 


บรรดาสี่เท้า จ้องมองน้ำ "ตาไม่กระพริบ" ถ้าน้ำท่วมคืนนี้จะนอนไหนกันละเนี่ย...

 


ระดับน้ำอยู่ในขั้นปกติ แต่ต้องระมัดระวัง.. ถ้าตกหนักลงมาอีกสักคืนละก็ เตรียมตัวหาบ้านหลังที่ 5 Frown

 

     ผ่านไปสักพัก.. ปรากฏว่าฝนเริ่มตกลงมาอีก เริ่มกังวลละทีนี้ เพราะหลังบ้านเลี้ยงปลาไว้ ไม่มีขอบบ่อกันน้ำท่วม ขืนปล่อยไว้ หากน้ำท่วมขึ้นมา ปลาที่เลี้ยงไว้ก็คงกลายเป็นปลาสาธารณะ อ้างกรรมสิทธิ์ใด ๆ ไม่ได้.. ว่าแล้ว ก็รีบคว้าไฟฉาย รีบไปยกขอบผ้าใบรองบ่อให้สูงจากพื้น ใช้เวลาพักใหญ่ กว่าจะเสร็จ เล่นเอาเหนื่อย.. ทั้งคืนก็ใจจดใจจ่อ ว่าน้ำจะท่วมรึเปล่า... ผ่านไป ราว ๆ เที่ยงคืนฝนก็หยุดสนิท คิดวางแผนในใจ พรุ่งนี้ต้องย้ายปลาไปลงอีกบ่อ แล้วรอให้ฝนทิ้งช่วงสักหน่อยค่อยทำขอบบ่อ แล้วเอาปลาดุกมาเลี้ยง หน้าฝนแบบนี้ก็ไม่ต้องใช้ผ้าใบรองบ่อ น้ำไม่แห้ง..............................................................

 


ตอนเช้า น้ำลดลงไปเยอะ เมื่อคืนปริ่ม ๆ ขอบบ่อแล้ว.. จัดการวิดน้ำ จากผ้าใบ จับปลา.. รื้อผ้าใบออก และย้ายปลาไปใส่อีกบ่อ เผื่อวันนี้ฝนตกหนักอีก

 


ป.ปลา จาระเม็ด ตัวเล็ก-ใหญ่ไม่เท่ากัน ตัวไหนแย่งอาหารเก่งก็ตัวใหญ่หน่อย ได้ถ่ายรูปโชว์

 


อย่ากินฉันเลย!! เคยจับไปทอดขมิ้นตัวนึง (เพราะ บล็อกเจ๊โส เป็นเหตุ) ก้างเยอะแฮะ.. ก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำเมนูไหนถึงจะอร่อย... วันนี้ถามแม่ว่าจะเอาไปแกงสักตัวมั๊ย... แม่บอก อย่าเลย...      เอ็นดู้.. เอ็นดู..  มัน...Undecided....................................................................................

 

 


จับ เอามาปล่อยในบ่อนี้... นี่คือวิวที่ต้องเปิดหน้าต่างออกมาดูทุกวันตอนเช้า ๆ..

 

 ยัง.. ยังไม่จบ.. ไม่ได้เขียน blog เสียนาน มีเรื่องอยากเล่าเยอะแยะ..  จริง ๆ แล้วถึงแม้ไม่ได้เขียน blog เล่าสู่กันฟังมาพักใหญ่.. แต่ชีวิตพอเพียงก็ดำเนินไปทุกวัน ตราบที่เวลาที่ไม่เคยหยุดนิ่ง อาจจะไม่ค่อยได้เข้ามาพูดคุย ตอบคอมเมนต์ แต่บอกได้เลยว่าอ่านตลอด.. เรื่องราวของเพื่อนสมาชิกบ้านสวนทุกท่าน ได้ให้แรงบันดาลใจมากมาย เหลือคณานับ... ได้เห็นทุกความตั้งใจ ทุกความแน่วแน่ ความเอื้อเฟื้อซึ่งกันและกันของชาวบ้านสวน .........

 


ถั่วครกกำลังไต่ขึ้นร้าน ทำจากท่อ pvc(ลอกของ ป้าเล็ก)

 


เลื้อยไปทางไหนดีหว่า... ซ้ายหรือขวาดี

 


อีกหนึ่งโครงการ.. ยังไม่เสร็จ จะเลี้ยงเป็ด และไก่บ้าน (คอกไก่ มันแปลก ๆ ก็เพราะเอาผ้าใบที่ซื้อไว้ว่าจะเอามาทำบ่อเลี้ยงปลาอีกบ่อแต่ไม่ได้ทำ เลยเอามาทำหลังคาคอกไก่ เห็นโค้ง ๆ แบบนี้ ก็น่าจะรู้ว่าได้ไอเดียมาจากสวนดาดฟ้า อิ.. อิ..)..............................................................

 


ปลูกผักหวานบ้านเพิ่ม กำลังแตกยอด.. ได้แรงบันดาลใจจาก blog ผู้ใหญ่ อีกแล้วครับทั่น

 


ต้องปลูกผลไม้ไว้กินบ้าง จะได้มีต้นมังคุดไว้ปีนเล่น.. หลาย ๆ อย่างเห็นจากบ้านสวนแล้วรู้สึกอยากปลูกบ้าง... เยอะแยะไปหมดเลย ที่ปลูกไปแล้วก็มี มังคุด ทุเรียน ไผ่หวาน ไผ่กิมซุง มะพร้าวน้ำหอม แต่ปลูกไม่เยอะอย่างละต้นสองต้น รายการที่ยังไม่ได้ปลูกเพราะติดเรื่องกิ่งพันธุ์ เช่น แก้วมังกร มะนาว เชอรี่ไทย ฯลฯ.. ปลูกไปเรื่อย ๆ เมื่อไหร่เมื่อยเราก็หยุด......................................

 


บุกบ้าน

 


แล้วก็คิดจะปลูกผักเหนาะสักแปลง.. เอาให้เยอะ ๆ เลย ทั้ง ยอดยาร่วง, ยอดหมุย, มันปู, ลูกฉิ่ง,มังค่า เจ้โส ก็อยากปลูก ฯลฯ.. ต่อไปก็ถือจานข้าวราดแกง แล้วเดินไปกินแปลงผักเหนาะ กินข้าวไปเด็ดผักเหนาะไป (แบบนี้เค้าเรียกว่าเพี้ยนหรือเปล่า..).....................................................

 

-โปรดระวัง: ท่านคือแรงบันดาลใจของเรา -
-จบแล้วครับ-

 


แถม: ชีวิตมีดิบ.. ก็มีสุก.. (บ้างก็เน่า) ณ บางเวลา...สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ปน ๆ กันไป.. .  เป็นเรื่องธรรมดา จะท้อแท้ไปใย... ฮิ้ว..  (ใครขว้างมีดพร้ามานี่ หลบแทบไม่ทัน)..........

 

ความเห็น

วันนี้ทั้งวัน...ขลุกอยู่กับงานของสองคน คือ sblue12 และ ดงดม มึนไปเลย...

เข้าด้ามแล้วนะครับ

 

เหลือแต่พันคอ ทำซอง...จบ...

 

-------------------------------

 

เขียนมาเล่าเรื่อยๆ ครับ

เป็นแรง!!

 

 

บันดาลใจ

 

ของคนอื่นๆ

ออกปากรุนท็อกที !!!

ขอบคุณครับพี่สายลมลอย  รบกวนอย่างมากเลย..  (ที่จริงหากอยู่ใกล้ ๆ จะไปสมัครเป็นลูกมือ..  ด้วยความเลื่อมใส.. เป็นอย่างยิ่ง)

 

"ไม่มีอะไรอยู่กับที่ ถ้าเราไม่หยุดเดิน"

ซองเสร็จแระ...ขัด ลับคมอีกนิดหน่อย วันจันทร์พร้อมส่ง พรุ่งนี้หากสมองวิ่งจะเขียนมาเล่า ที่หน้าบล็อก

ออกปากรุนท็อกที !!!

ขอชื่อที่เรียกแบบบ้านๆ หน่อยนะคะ กิ่งมีเพื่อน(สมัยเรียน)อยู่ที่ตรังหลายคน แต่ตอนนี้หายหมดเลย รู้จักคนนามสกุล อ้นมงคล บ้างมั๊ยคะ

 

ชื่อเรียกแบบบ้าน ๆ "ต๊อก" ครับ  คุณกิ่งอยู่รุ่นไหนครับ (ปีไหน Laughing ) นามสกุล "อันมงคล"  ไม่รู้จักใครเลยครับ

 

"ไม่มีอะไรอยู่กับที่ ถ้าเราไม่หยุดเดิน"

ไม่ถามพี่ก็จะบอกนะ พี่รุ่น 2501 ริมแดงอ่ะ อิอิ

พอเพียง และ เพียงพอ บ้านไร่จันทร์เจ้า 

sblue12 บอกว่า " พอกินข้าวเสร็จก็เดินสำรวจดูรอบ ๆ" จับโกหกคำโต เรือนแพจะเดินได้ไง ต้องว่ายน้ำสิ..เขียนใหม่นะว่า " พอกินข้าวเสร็จก็ว่ายน้ำสำรวจดูรอบ ๆ"..อืม..อย่างนี้ค่อยเข้าบรรยากาสเรือนแพหน่อย

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

นอกจากจะมีเจ๊โส เชิญยิ้ม จันทร์เจ้า ชวนชื่น แล้ว ก็ยังมี พี่ตั้ม สามช่า อีกคน

ครบเลย เราไปเอาดีทางด้านนี้กันมั้ย อิอิLaughing

พอเพียง และ เพียงพอ บ้านไร่จันทร์เจ้า 

รูปนี้เท่ห์มากครับพี่จันทร์เจ้า.. ไม่มีรัศมีมะม่วงมาบดบัง..  Cool

 

"ไม่มีอะไรอยู่กับที่ ถ้าเราไม่หยุดเดิน"

พี่ตั้มบอกว่า "เรือนแพจะเดินได้ไง ต้องว่ายน้ำสิ" ที่ถูก เรือนแพจะเดินได้ไง ต้อง "ลอยน้ำ" สิ   อิ.. อิ..

เห็นบ้านน้อยข้าพเจ้าเป็นเรือนแพซะแล้ว...

 

"ไม่มีอะไรอยู่กับที่ ถ้าเราไม่หยุดเดิน"

หน้า