ผักของผม

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ผมเด็กรัตภูมิ

กำลังศึกษาอยู่ม.5 โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยสมบูรณ์กุลกันยา

 

ความเห็น

มีวัยรุ่นเป็นสมากชิก พี่ก็เข้าใจว่าเป็นวัยเดียวกับพี่นะเนี่ย

ยินดีต้อนรับครับ น้องบ่าว

วิหคน้อยบินไกล เฝ้ารอวันกลับคืนถิ่น

ลูกสาวทานข้าวยัง

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

สวัสดีครับ คุณเพื่อนปิติ โทรคุยกันมาตะกี้ ไปโรงเรียนแล้ว ไปกินที่โรงรียน

วิหคน้อยบินไกล เฝ้ารอวันกลับคืนถิ่น

ครับผม

เก่งมั๊ก....คุณน้อง...เจ้าชายแห่งผัก

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

ยินดีต้อนรับหนุ่มน้องไฟแรง..เรารุ่นเดียวกันเลย..ม5. ..อายุอานามน่าจะซัก 15...พอๆกันกับพี่..(ถ้ากลับหลักหน่วยเป็นหลักสิบ)...อย่างนี้มีเฮ..ได้เพื่อนระดับอายุใกล้เคียงกัน..ชอบ..ชอบ..

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

พี่ตั้ม 51 แล้วหรอ77...อ้าวไม่ใช่ 15 เอง 555+

ตาลาย...หิว...ไปดีกว่า ฟิ้วววววววLaughing

ก้อยนี่..พี่ยังรู้สึกว่า เพิ่งผ่าน 15 มาไม่นานนี่เอง..

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

หน้า