สายลมแผ่วเบาที่เหน็บหนาว

เคยไหมคะเวลาที่เหน็บหนาวแล้วมีใครคนนึงยื่นผ้านวมผืนใหญ่พร้อมกับห่มให้เราราวกับเราเป็นเด็กน้อยแสนน่ารัก และพร้อมกับบรรจงจูบหน้าผากเราแล้วบอกว่าหายหนาวแล้วนะหนูน้อย จนเวลาผ่านไปสักระยะหนึ่งหนูน้อยรู้สึกร้อนในใจแล้วอยากให้ใครคนนึงเข้ามาเป็นสายลมพัดผ่านให้รู้สึกเย็นขึ้นบ้าง แล้วใครคนเดิมก็มา มาเป็นสายลมให้กับเด็กน้อยอีกครั้งแต่สายลมคราวนี้มันพัดเพียงเบาเบา แต่ทำไมหนูน้อยจึงรู้สึกเหน็บหนาวเหลือเกินหนาวเข้าไปจนถึงหัวใจของเด็กน้อยผู้น่าสงสาร.....คนนี้

ก่อนนอน..จะเป็นผ้านวมสรวมกอดห่อหุ้มให้ลูกได้อุ่นอิ่ม..แล้วบรรจงหอมแก้มและหน้าผากพร้อมกับคำกระซิบที่แผ่วเบา..หลับนะลูก..ฝันดีนะ..พ่อรักลูกนะ..


ยามเช้า..แรกรับอรุณด้วยสายลมโชยอ่อน..กระซิบข้างหู..หวังปลุกให้สลัดลุกจากนิทรา..เช้าแล้ว..ตื่นเถอะนะ..หนูต้องไปเรียน..


เวลาที่คืบคลานแข่งกะแสงอรุณ..ลูกน้อยยังคงมุดหมกภายใต้ผ้านวมนุ่ม..สายลมโชยอ่อน..กลับเปลี่ยนเป็นเค้ารางแห่งพายุ..เสียงกระซิบแปลเปลี่ยนเป็นเสียงคำราม....


ตื่นได้แล้ว...เด๋วรถติด..ไม่ตื่นเหรอ..และแล้ว..ผ้านวมก็ถูกระชากออกพร้อมกับนิ้วของผู้เป็นพ่อ..จี๋ลงไปที่เอว..ความวุ่นวายก็เกิดขึ้นพร้อมกับเสียงฟ้องอันดังลั่น...แม่..พ่อแกล้งหนูอีกแล้วววววว...

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

เอ่อ น้ำหวานเข้าใจค่ะความรู้สึกนั้นของพี่ตั้ม น้ำหวานเห็นมาเย๊อะค่ะ

 

น้องน้ำหวานทำให้หนุ่มในเวปนี้กระชุ่มกระชวยกันเยอะเลยนะ

หนุ่มหนุ่มกระชุ่มกระชวยแต่น้ำหวานหดหู่ ห่อเหี่ยว แต่ไม่เหี่ยวเฉานะคะ ขอบคุณพี่วินนะคะสำหรับกำลังใจตัวใหญ่ๆ

 

ตะวันรู้สึกหนาวจัง แต่ไม่เอาผ้านวมนะ อยากได้อ้อมกอดอุ่นๆ

อันนะมันเก๊าะต้องหากันต่อไปเพราะผ้านวมมันมีขายแต่อ้อมกอดอุ่นๆมันมิมีขายอ่ะ หากันต่อไปนะจ๊ะน้องตะวันจ๋า อ้อแต่อย่าหานานนะเพราะเดี๋ยวจาด้ายอ้อมกอดเหี่ยวๆปายแทนเน้อ

 

หน้า