เสื้อตัวใหม่กัการจากไปไม่มีวันหวนกลับ

กำลังใจของทุกท่านชาวบ้านสวนที่มีให้ ชีพ ขอบคุณทุกท่านมากครับ แต่กลับไปบ้านทุกวันไม่เห็นแม่ก็ เสียใจมากเลยครับเพราะผมอยู่กับแม่ 2 คนมาตลอดเลยครับ เพราะพ่อผมพึ่งเสียไป เมื่อปีที่แล้ว วันที่ 7 กันยายน 2552 เวลา 24.00 น. และแม่ วันที่ 24 กันยายน 2553 เวลาประมาณ 10.00 น.  เพราะผมกลับมามีมดมากัดที่ตาของแม่ผมแล้ว ผมเสียใจมากที่ปล่อยให้แม่อยู่คนเดียว พ่อผมป่วยด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ ท่านทรมาณมากเพราะป่วยเป็นระยะเวลา 9-10 ปี ผมก็ดุแลแกมาตลอดตามอัตภาพที่มีอยู่  ทุกท่านครับถ้าทุกท่านที่ยังมี คุณพ่อ คุณแม่ อยู่ ดูแลท่านให้ดีนะครับให้เหมือนหรือมากกว่าที่ท่านดูแลเรา กอดท่าน หอมท่าน ตักน้ำให้ท่านดื่ม ป้อนข้าวท่าน อาบน้ำให้ท่าน เช็ดอึ เช็ดฉี่ให้ท่าน ยามที่ท่านไม่สบาย อุ้มท่านยามที่ท่านเดินไม่ได้เพราะแม่ผมเดินไม่ได้มาหลายปีแล้ว เวลาไปไหนผมก็จะอุ้มท่านไปเสมอเข้าห้องน้ำผมก็อุ้มแกเข้า ทำอาหารที่ท่านชอบให้ทาน เพราะทุกอย่างท่านทำให้เรามันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เพราะรักของพ่อของแม่ไม่มีอะไรในโลกนี้ยิ่งใหญ่เท่าอีกแล้ว รักพ่อ รักแม่มากครับ รีบทำให้ท่านเสียแต่วันนี้อย่าทำให้ท่านตอนเคาะโรง เพราะมันไม่มีความหมาย