..แล้วจุดต่อไปคืออะไร
จุดที่เรายืนอยู่ตอนนี้คือ...
แล้วจุดต่อไปล่ะ
เราจะไปไหนกันดี
.....จุดประเด็น ให้ตามคำขอค่ะ
เพราะความสำเร้๗อันยิ่งใหม่มาจากจุดกำเนิดเล็กๆได้เหมือนกัน
----------------------------------------------------------------------
ณ จุดๆ นี้ หนูขอแถลง...ของหนูก่อนเลยละกัน

สมัยเด็ก
..เริ่มต้นด้วยการเป็นนักเรียน มีจุดมุ่งหมายไว้ว่าต้องเรียนให้จบปริญญาตรี
เข้าเรียนในมหาลัยของรัฐให้ได้
และแล้วจุดมุ่งหมายนั้นก็สำเร็จ
ด้วยปริญญาวิทยาการสารสนเทศบัณฑิต(สารสนเทศศึกษา)
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
หลังจากเรียนจบ
..จุดเริ่มต้นของการทำางนคือเป็นครูโรงเรียนนานาชาติ
..ต่อมาก็เข้าวงการ IT แบบครึ่งๆ
..ที่ยืนอยู่ตอนนี้คือเป็น webmaster
..............................................................
ส่วนจุดหมายอันยาวไกลคือการมีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย สุดๆ
แต่ ณ จุดๆนี้ ยังไม่สามารถทำได้ เนื่องจากยังมีความคาดหวังต่างๆของครอบครัวที่ต้องทำให้สำเร็จซะก่อน
หนูคิดว่าตอนนี้หนูยังยืนอยู่บนจุดเริ่มต้นของเส้นทางชีวิตอันยาวไกล
และมีทางแยกมากมายให้เลือกเดิน
ถ้าถามหนูว่าจุดที่หนูจะไปต่อคืออะไรหนูเองก็ยังตอบตัวเองไม่ได้เลยค่ะ
แล้วคนอื่นๆล่ะคะ หาจุดข้างหน้าเจอหรือยัง.........................................
- บล็อกของ หนูนิว
- อ่าน 6849 ครั้ง

ความเห็น
มะโหน่ง
13 ตุลาคม, 2010 - 17:00
Permalink
อืม..
... ไว้ก่อนแล้วกัน เป้าหมายระยะสั้นของพี่คือ เรียนให้จบ 555++ ทำงาน หาตังค์ให้แม่ซักพัก (ติดวงจรหนูถีบจักร) เกษียณตัวเองก่อนอายุ 35 (อีก 10 ปีเห็นจะได้ 555++) ถึงตอนนั้นจะได้ดั่งใจรึเปล่าก็ยังไม่รู้ รู้แต่ว่า ตอนนี้เริ่มหันมาปลูกต้นไม้ที่เรารักมาตั้งกะสมัยเด็กมากขึ้น และเป็นอาชีพที่จะทำต่อไปในอนาคตหลังเกษียณจ้า ^_^
สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี
มานี มานะ วีระ ชูใจ
13 ตุลาคม, 2010 - 18:13
Permalink
อีกจุด...
อีกจุดที่น้องยังไม่ทราบ...
รู้ไหมว่าน้องยังสามารถเป็นนักเล่าเรื่องที่กระจับและสวยงามมากๆด้วยคนหนึ่ง....
มีที่มา...ที่เป็นอยู่...ที่จะไป.ความจำเป็นและ..ความฝันที่สวยงาม
อยู่ในไม่กี่บรรทัด...ในช่วงอึดใจของการบันทึก....ขอชมครับ...
"...แต่ ณ จุดๆนี้ ยังไม่สามารถทำได้ เนื่องจากยังมีความคาดหวังต่างๆของครอบครัวที่ต้องทำให้สำเร็จซะก่อน
หนูคิดว่าตอนนี้หนูยังยืนอยู่บนจุดเริ่มต้นของเส้นทางชีวิตอันยาวไกล
และมีทางแยกมากมายให้เลือกเดิน
ถ้าถามหนูว่าจุดที่หนูจะไปต่อคืออะไรหนูเองก็ยังตอบตัวเองไม่ได้เลยค่ะ
แล้วคนอื่นๆล่ะคะ หาจุดข้างหน้าเจอหรือยัง"
...สรุปและรู้จักตั้งคำถาม...ให้คนอ่านได้ขบคิด..
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
หนูนิว
13 ตุลาคม, 2010 - 18:47
Permalink
พี่มานะ ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ที่มองเห็นในจุดจุดนี้
สงสัยมันจะเป็นความสามารถที่ติดตัวมาโดยบังเอิญค่ะ
อาจเพราะงานที่ทำ และอานิสงส์จากสิ่งที่ครูบาอาจารย์พร่ำสอนมา
satjang
13 ตุลาคม, 2010 - 18:17
Permalink
รอสร้างบล็อคใหม่
แล้วพี่ก้อยจะมาเล่าบ้างนะจ้ะ ขอสัก 2 หน้ากระดาษ อิอิ
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
หนูนิว
13 ตุลาคม, 2010 - 18:49
Permalink
พี่ก้อย
จะรออ่านเรื่องของพี่ก้อยนะคะ
หน้า