ความสุขอบอุ่นที่ได้รับ
ลีลา ความสุขของคนไม่เหมือนกัน
แต่ที่นี่มีความสุขที่หายากในสังคมปัจจุบัน......
บางครั้ง สังคม บุคคลรอบข้างก็อาจจะทำไห้หลายๆคนต้องหลีกหนีสังคม และบุคคล ที่ตัวเองอยู่ด้วย...
ในการเดินทางไปวันเกิดเวบที่ จ. ตรัง และพบเจอสมาชิกมีความสุขและอบอุ่นเหลือกำลัง และไม่เคอะเขินเลยในการที่จะพูดคุย หยอกเย้ากัน เหมือนเป็นคนคุ้นเคย ความผูกพันเกิดขึ้นมากมาย..ใครอยากกินอะไร อยากหามาให้กิน อยากจะให้ความสุขกับสมาชิกคนอื่น อย่างที่ยายอิ๊ดและครอบครัว ได้รับจากทุกคน...พอไปถึงวัด ตอนออกเดินทางนะไม่เท่าไหร่ คิดในสมองว่าหาอะไร ให้เพื่อสมาชิกกิน และถูกใจ หาอะไรไปฝากในสิ่งที่เขาไม่เคยพบเห็น..ระหว่างเดินทาง ตั้งแต่ออกจากบ้าน พี่บุญพา(จริงๆนะ ยายอิ๊ดสูงวัยกว่า แต่ เสียใจด้วย เรียกไปแล้วนะ ไม่กลับเสียง่ายๆหรอก)โทรติดต่อกันหลายครั้ง ว่าไปทางไหนไปพรือ เล็กก็ไทรมา สะใจเล็กหลง เห้ว เห้ว...
ครั้งนี้มีป้าสุไปด้วย เพิ่งสมัครเป็นสมาชิกใหม่ค่ะ แต่เป็นอีแอบมานานแล้วค่ะ
และเป็นธรรมเนียมยายอิ๊ดแวะกินน้ำชาก่อน...เป็นเรื่องธรรมดา
ตัดตอน มาถึงทางเข้าวัดนะ ใจ ตุ๊บ ๆ นึกว่าใครไม่มาถึงที ที่ไหนได้ ทำไงดี ใครบ้างหนอ ตื่นเต้น..ตื่นเต้น.. ถึงแล้ว
น้องโสกำลังง่วนขนของอยู่ข้างล่าง มารับ ลงจากรถ สอดส่าย สายตา อ้าว นั่นน้องเล็ก ทำไมสวยจัง..ผิดกับในรูปแต่ก็คุ้นเคยมากเลย เจ้านนท์ขาวกว่าในรูปอีกแนะ คนคลองอ้อมกับสามีและลูก (อ้าวไม่ใช่นี่กับภรรยา น่ารักมากกกกกก แถมตำ ลอกอ หรอยมาก)คนคลองอ้อมน่าตาก็ดีกว่าในรูปซะอีก ยิ้มละมัย น่ารักยกครัว หันไปดูนั่งเป็นแถวเป็นแนว ส่วนใหญ่ผู้ชายที่มา เช่น คนขับรถ คนยกของ 5+++เช่น พี่หนุ่ม(เปลี่ยนแล้วแหละไม่ใช่ชื่อแก่หรอกนะ) นั่นพี่เสิน ภรรยา ลูกชายและลูกสาว น้องเจมส์(บอกว่าจะกลับตั้งแต่หัววัน แต่โดนหลอก กลับเอาเช้าเลย) นั้นพี่ดา สวย หุ่นดีเหลือเกินมาพร้อมกับชบาสด(สมัครสมาชิกวันนั้นเลย) ท่านอาจารย์ น่ารักน่าดู ใครอีกหละ น้องวิทย์ พี่พา กับพี่รุณ และเจ้าสองตัว นั่นพี่ธานินท์ ส่วนป้าแจ้ว จัดแต่ของ จัดนุ่น จัดนี่ ไม่ได้หยุด ตัวเท่าหิด ใจใหญ่โต โก้โก้ ก็วิ่ง..ดำอยู่ แข่งกับน้ำชุบ แข่งกันดำ 5+++(นินทาได้แม้กระทั่งเด็ก คริ..คริ..)ส่วนสามีหรือรับแขกค่ะ อ้าวนั่นคาวบอยที่ไหน หล่อจัง อ้าวท่านพี่ปริญญานี่เอง(นี่ก็ขนนู้น ขนนี่ ตัวเป็นเกลียว) พี่นุมาแล้ว พี่สาวคนสวยก็มา เดินสีตัดมากันเลย (บุญของพี่นุนะ ไม่อยากบอกว่าเลยว่าเมียสวย )ลูกบาวคนหัวปี มา เพราะปิดเทอม เจ้าแฝดสองตัวไปเข้าค่าย ไม่ได้มา อ้าวนั่นน้องชุกับใครค่ะผู้ชายคนนั้น กลับก่อนไม่ได้นอนเลย เสียดายมาก
ตื่นเต้น...ตื่นเต้น โม้กันดังขรม.. ไม่รู้สมภาร อี้ไม่บายใจม้าย อ้าว หยุดโม้กันก่อน เขาจะทำพิธีพระแล้ว แล้วทุกคนก็มานั่งรวมกันเพื่อร่วมทำบุญกันค่ะ
เอ๊ะนั่นใครขับรถมาจอด เอ...อ๋อคุณน้องนาง แอนคนสวยมาแล้ว มาตอนพระกำลังทำพิธี แล้วก็กลับจากที่ไปส่งสมาชิกที่กะช่อง ไม่ได้แลโนรา...เล็กก็ว่าว่ามาแก้ ม.ผ. แต่ที่ยายอิ๊ดเห็น ก็ยังติด ม.ผ. เหมือนเดิมนั่นแหละ.คริ..คริ.. นุ่นใครหลาว อุ้มเจ้าตัวเล็ก ยิ้มแป้นมาเชียว แถมอารมณดี ไม่งอแงเลย น้าต้อยสุดหล่อนั่นเอง โอย...งานนี้อีกคนที่ขาดไม่ได้ น้องกิ่งก่าดง ถ่ายรูปตลอด หล่อ สุขุม นุ่มลึก ยังไม่ได้คุยกันเลย เดี๋ยวค่อยคุยกันนะตอนกลางคืน หมดทุกคนหรือยังนี่ หลงใครบ้างนะ หากอย่างไรอย่าว่าคนไม่ค่อยครบอย่างยายอิ๊ดก็แล้วกันนะจ๊ะ..ออ.ในขณะที่เราตื่นเต้นกัน สมาชิกที่ไม่ได้มาก็เป็นห่วงกัน รอชมการถ่ายทอดสด โอย...อุ่นใจเหลือเกินค่ะ แต่เศร้าใจกับน้าณุ คนเดียวผิดพลาดทางเทคนิค ไม่พรือ หรอกนะ วันพระไม่ได้มีหนเดียว เฉกเช่น วันเกิดเวบบ้านสวนก็มีทุกปีนี่นา...
และแล้ว ถึงเวลา อาหาร
แล้วเราก็อิ่มเอม.....ทั้งอิ่มใจ และอิ่มบุญกัน ขอบคุณน้ำใจซึ่งกันและกันค่ะนี่หละความสุข คนเราหาก มีความจริงใจ ถอดหัวโขนออกให้หมด เหลือตัวตนที่แท้จริง..แล้วเราก็จะหัวเราะเสียงดัง ปากกว้าง ได้ค่ะ...
มีความสุขค่ะ จากยายอิ๊ดคนงาม....
- บล็อกของ ยายอิ๊ด
- อ่าน 10695 ครั้ง

ความเห็น
ann
18 ตุลาคม, 2010 - 13:50
Permalink
..เสียดายอย่างแรง.
เสียดายอย่างแรงนิยายอี๊ด ไม่ได้ค้าง ยังไม่ได้แหลง กันเลย....อิอิ ชายเอบอกว่่าถ้าค่ำ ข้ามเขาพับผ้า ขับรถลำบาก
เศร้าไปเลย....
แต่กลับมาถึงบ้านก็ช่ายนอนหลับ หวัดเหวิด เค้าหนุกกัน...
....ความสุขอย่างแท้จริง ด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง....
ลุงพี
18 ตุลาคม, 2010 - 13:17
Permalink
ขอบคุณยายอี๊ด
ก่อนหน้าวันงาน ผมก็อยู่แถวๆนั้นแหระ (ไปงานศพป้าที่ท่าศาลา ขับรถผ่านหน้าบ้านยายอี๊ดด้วยมั๊ง เพราะไปเยี่ยมญาติๆที่ปากพนังด้วย) เสียดายที่ติดประชุมที่ กทม.เลยไม่ได้อยู่ร่วมงาน แต่ได้เห็นบรรยากาศที่ยายอี๊ดเล่ามาก็ดีใจและมีความสุขมากมาย
พอกิน พอใช้ พอใจ คือความหมายของ พอเพียง
ยายอิ๊ด
18 ตุลาคม, 2010 - 13:20
Permalink
ลุงพี ไตรทำพันนั้น..ทำไม...
ไม่ได้แหละลุงพี ออ...เข้าพื้นที่ไม่แจ้งพันนี้...
ลืมให้ทางหลวงสกัด...ใจดำ ...ด้ำ...ดำ...หึ....โป้ง
#แตกต่าง.แต่.ไม่แตกแยก#
ลุงพี
18 ตุลาคม, 2010 - 13:30
Permalink
กราบขออภัยยายอี๊ด
นึกอยู้แล้ว ผมก็ลูกหลานคนนครฯ รู้ว่ายายอี๊ดมารู้ทีหลังต้องเคืองแน่ๆ เอาเป็นว่าเวลาและโอกาสไม่อำนวยนะครับ คราวหน้ารับรองไม่พลาด (ปีหน้าผมอาจต้องมีธุระลงไปที่ อ.ลานสกาบ่อยครับ)
**หมายเหตุ** เรื่องการสกัดจับคงไม่เป็นผล อิอิ เพราะทางหลวงเป็นญาติกัน วันงานก็มีตำรวจจากสภอ.นครฯก็มากันหลายนาย ยังนึกเรยว่าอาจฟลุ๊คๆเจอยายอี๊ดวันเผา (ลูกชายคนนึงของป้าที่เสียเป็นนายดาบอยู่ที่นั่นครับ)
พอกิน พอใช้ พอใจ คือความหมายของ พอเพียง
chai
18 ตุลาคม, 2010 - 13:19
Permalink
ยายอี๊ด
อบอุ่นดีดีครับ ยายอี๊ดสวยมากๆนี่สงสัยตอนสาวๆบ่าว รุมจีบเพียบ 555
ทำความดีนะครับ จะได้มีความสบายใจ msn/krawmovie@hotmail.com
ยายอิ๊ด
18 ตุลาคม, 2010 - 13:36
Permalink
ชัยเห้อ
นี่ถ้าชัยมาหนุกกันจัง ได้แจมกับพี่ปริญญา ด้วย ยายอิ๊ดเป็นนักร้องนำ นำดนตรี 5+++
วันนี้ไม่อาบน้ำ ชัยยอว่าสวย เดี๋ยวความสวย ไปกับน้ำหมด คริ....คริ..ถึงชัยจะพูดไม่จริง แต่ก็ยอมรับนะจ๊ะ
#แตกต่าง.แต่.ไม่แตกแยก#
satjang
18 ตุลาคม, 2010 - 13:21
Permalink
ยายอิ๊ด
...อ่านแล้วก็สุขใจ อบอุ่นไปด้วย แต่อยากเห็นรูปกิ่งก่าป่าที่ป้าเล็กว่า สุขุม ตามมาตรฐานป้าเล็กเป็นแบบไหน..
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
ยายอิ๊ด
18 ตุลาคม, 2010 - 13:28
Permalink
ก้อย
กิ่งก่าดง นั้นหรือ แห......มาก ชอบมอด..เกาะอยู่หลังเสา ก้อยมองไปนะ อยู่หลังเสาที่กำลังแสดงความเป็นห่วงเป็นใยแฟนของเขาที่อยู่ในมือนะ ดูซิ...หลังพี่ปริญญานะ
#แตกต่าง.แต่.ไม่แตกแยก#
satjang
18 ตุลาคม, 2010 - 13:50
Permalink
ขอบคุณยายอี๊ด
รูปชัดมากเลย คริ คริ ... แฟนเค้าน่าจะภูมิใจ ท่าทางประคบประหงมน่าดู...
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
ย่าวรรณ
18 ตุลาคม, 2010 - 13:21
Permalink
ยายอี้ด
ดุแค่ภาพก็รับรู้ถึงความอบอุ่น มิตรภาพบ้านสวนของเรา
หน้า