ไอไหร อยู่ในพาย

สมาชิกบ้านสวนรู้จัก พายกันหม้าย พาย ที่ไม่ใช่ไม้พายเรือรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างนี้

สมัยเด็กๆ พ่อ แม่ ไปป่ายางกลับมาได้อะไรมาจากป่ายางพ่อก็จะ ใส่มาในผ้าขาวม้า ผูกมัดปลายมา บ้านผมจะเรียกว่า ทำพาย แล้วใส่ของที่หาได้เรียกว่าใส่พาย ไม่ว่าจะเป็นลูกปุด ลูกเกว็ด(ลูกกรวด) ลูกส้มปริง สิ่งแรกที่พ่อมาถึงบ้านเราก็จะรื้อพายพ่อกันก่อน

 เมื่อวาน ผมไม่ได้ทำงาน เลยตั้งใจเข้าป่าไปหาผัก (ป่าเล็กๆท้ายหมู่บ้าน เป็นสวนยางที่เจ้าของทิ้งร้างไว้เฉยๆ)เดินออกจากบ้าน มีผ้าขาวม้าไปผืนหนึ่งกะมีดสั้นสายลมลอยอีกเล่ม เก็บผักใด้มาก็ทำพายใส่ พอเดินกลับผ่านมาในหมู่บ้านที่ผมอยู่ คนสนิทชิดเชื้อกันในหมู่บ้านหัวเราะ พายผมกันใหญ่ ดูสิเป็นของแปลกไปสำหรับคนในหมู่บ้าน มีการบอกผมทำแปลกๆเหมือนคนป่า ถุงมีแยอะแยะไม่ใส่ แล้วไปหา อะไรมากินนี่

 ผมก็สงสัยมันแปลกตรงไหน พ่อผมก็ยังใช้ผ้าขาวม้าทำพายอยู่ตอนนี้ แล้วผักที่ผมไปหาก็เป็น ยอดหมากหมก ผักชั้นดี ที่คนแถวนี้ กินกันไม่เป็นผมเลยโชคดีไป เก็บกินคนเดียว ไปเก็บครั้งไหนก็ได้มาเพราะไม่มีคนเก็บไปกินเลย

หน้าตาต้นหมากหมกเมื่ออยู่ในป่า ป่ามันรก ผมก็มองหาตรงที่มีลูกแดงๆ เห็นก็เข้าไปหาเก็บยอด

มองไปทางไหนก็เห็นลูกสุกแดงไปทั่วป่าเลย

กลับมาบ้าแกะพายอดอกมาได้ ยอดหมากหมก แยอะเลย

ยอดที่แตกขึ้นมาใหม่ๆผมสังเกตุว่าหมากหมกจะแตกกิ่งออกมา จากจุดเดียวหลายกิ่งรอบตัวเหมือนต้นตีนเป็ด เป็นที่สังเกตุว่าใช่ไม๊ตอนไปหา

ได้มาแล้วก็เด็ดยอดเตรียมทำอาหาร

คิดว่าจะทำ ยอดหมากหมกผัดไข่กินดู แต่ผมเป็นคนผัดผักไม่อร่อย เมนูนี้ รอแม่บ้าน กลับมาทำดีกว่า

งั้นผมทำอย่างอื่นไว้ล่ะกัน ด้วยถือ สุภาษิตที่ว่า เสน่ห์ปลายจวักเมียรักจนตาย ผมเลยแกงส้มไปหนึ่งหม้อก่อน

ตามด้วยพะโล้อีกหนึ่งหม้อ

หมักไว้ครึ่งชั่วโมงก็มาผัด ตามสูตรของผม

ได้หน้าตาดำๆอย่างนี้แหละ เคี่ยวต่อจน น้ำหวาน อร่อย

ระหว่างนั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลาก็ทอดปลาเค็มไปด้วย ไว้กินกะแกงส้ม

ด้วยกฎเหล็กของแม่บ้านผม ห้ามเอาน้ำมันที่ทอดแล้วมาทอดซ้ำอีก ผมพ่อบ้านก็ต้องทอดทีล่ะนิดเพราะเสียดายน้ำมัน

ที่ทอดเสร็จต้องทิ้งเลยทอดไปทีล่ะนิด แต่ก็ได้มาเต็มจานเหมือนกันแค่ใช้เวลามากขึ้น

และเแล้ว แม่บ้านก็กลับมาช่วยผัดยอดหมากหมก

แล้วก็รอดตายไปอีกหนึ่งมื้อ

ตั้งวงหน้าทีวี ตามเคย 

ขอบคุณที่ท่านแวะมาอ่าน น่ะครับ