กลับมารายงานตัว:::เมื่อพายุฯผ่านไป มีอะไร?มาเล่าสู่กันฟังบ้าง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

            Laughingสวัสดีครับสมช.บ้านสวนทุกท่าน ผมห่างหายจากบ้านสวนไปตั้งแต่งานชักพระโคกโพธิ์ คิดถึงทุกๆท่านครับ ไม่ได้ไปไหน แต่ภาระหลายอย่างไม่สะดวก วันนี้เลยเก็บอะไรเล็กๆน้อยๆมาฝากมาเล่าสู่กันฟังครับ


           


 เมื่อ27ต.ค.53พี่แก่มาเยี่ยมที่ทำงาน


 30ต.ค.53


 31ต.ค.53 พี่แก่มาเยี่ยมที่บ้าน


     


       Laughingวันที่1พ.ย.53 ก็มาทำงานตามปกติ แต่วันนี้ฝนตกหนักทั้งวัน เลิกงานเกือบกลับไม่ถึงบ้านน้ำท่วมทางหลายจุดเยอะแยะไปหมดเลย ลุย ลุย... ถนนสายนาเกตุ-โคกโพธิ์ รถยนตร์เล็กผ่านไม่ได้ นาเกตุ-นาประดู่(ผมผ่านสายนี้)ตรงชลประทานน้ำสูงขึ้นเลยครึ่งเมตรและจะขึ้นสูงไปเรื่อยๆหากฝนยังเทมาหนักๆ จากสะพานนาเกตุยาวไปเกือบถึงทางเข้าวัดหัวควนมีแต่น้ำเต็มถนน


      เกือบ3ทุ่มรับทราบข่าวพายุเข้าปัตตานี ฝนหนัก พายุแรง น้ำท่วมไปทั่ว พร้อมทั้งไฟฟ้าก็ดับทั้งเมือง รุ่งเช้าวันที่2พ.ย.เดินทางมาทำงาน


 เริ่มเห็นตั้งแต่อำเภอหนองจิก ต้นไม้สองข้างทาง บ้านเรือนพังและหลังคากระเบื้องหายไป


 ต้นหูกวางร้านน้ำชาหน้ามอ.แหล่งพบปะสังสรร


 จากวงเวียนหน้ามอ.มองเข้าไป


 ต้นไม้ภายในต้นแรกที่เห็น


 ถนนสายกลาง


 ข้างสำนักงานอธิการบดีฯ


 หน้าพระรูปพระบิดา


 สังเกตดูขยะบนยอดเข็ม นี่คือระดับน้ำที่สูงเมื่อตอนกลางคืน


 ต้นสนอีกต้นลงไปนอนกับพื้น


  นี่เป็นถนนทางเข้าคณะศึกษาศาสตร์ครับ


     


         Laughingหากจะดูอีก.... ติดตามตอนไปกันนะครับ

ความเห็น

    Laughingขอบคุณในกำลังใจ ปลอดภัยครับ


    ใช่ โดนกันถ้วนหน้า แล้วแต่ว่าใครหนักเบาเท่านั้น


 ธรรมชาติเป็นตัวกำหนด    สู้อยู่แล้ว 555

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

โล่งอกไป ก้าไม่พรื้อแล้ว ทีนี้ก้าลุยต่อ เหมือนเดิม

Laughingก็ไม่เป็นไรแล้วครับ แต่บ้านเราคงหลังปีใหม่โน่นแหละถึงจะหมดฝน

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

สู้ๆนะคะ พี่เสิน ขอให้ทุกอย่างคลีคลายเร็วๆค่ะ

นี่ลุ้นพายุอีกลูก เป็นห่วงอยู่ค่ะ

ลูกอิสานกันดารแท้ แต่บ่อเหี่ยวทางน้ำใจเด้อ
หากแหม่นใหลหลั่งรินปานฝนแต่เมืองฟ้า
มาเด้อพวกพี่น้อง สานสัมพันธ์ให้มันแก่น
ให้ยืนยาวแนบแน่นพอปานปั้นก้อนข้าวเหนียว เด้อพี่น้อง

   Laughingขอบคุณมากนะครับ ตอนนี้ก็คลี่คลายไปเยอะ


ติดตามรายงานตลอดครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

เห็นแล้วก็เศร้าคะ กว่าจะเป็นต้นไม้ใหญ่ใช้เวลานาน ลมกะฝนมาไม่ถึงวันทำให้ล้มหายตายไปซะแล้ว

...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...

Laughingมันเป็นอนิจจัง ทุกอย่างไม่เที่ยง ปลงกันเถอะเรา

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอค่ะ เป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้คุณเสิน และก็ทุกๆคนด้วยค่ะ

e-mail. puangpech_@hotmail.com

 

Laughingทุกคนก็หวังให้เป็นเช่นนั้นครับ ขอบคุณในทุกๆกำลังใจนะ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

หน้า