กลับมารายงานตัว:::เมื่อพายุฯผ่านไป มีอะไร?มาเล่าสู่กันฟังบ้าง
สวัสดีครับสมช.บ้านสวนทุกท่าน ผมห่างหายจากบ้านสวนไปตั้งแต่งานชักพระโคกโพธิ์ คิดถึงทุกๆท่านครับ ไม่ได้ไปไหน แต่ภาระหลายอย่างไม่สะดวก วันนี้เลยเก็บอะไรเล็กๆน้อยๆมาฝากมาเล่าสู่กันฟังครับ
เมื่อ27ต.ค.53พี่แก่มาเยี่ยมที่ทำงาน
30ต.ค.53
31ต.ค.53 พี่แก่มาเยี่ยมที่บ้าน
วันที่1พ.ย.53 ก็มาทำงานตามปกติ แต่วันนี้ฝนตกหนักทั้งวัน เลิกงานเกือบกลับไม่ถึงบ้านน้ำท่วมทางหลายจุดเยอะแยะไปหมดเลย ลุย ลุย... ถนนสายนาเกตุ-โคกโพธิ์ รถยนตร์เล็กผ่านไม่ได้ นาเกตุ-นาประดู่(ผมผ่านสายนี้)ตรงชลประทานน้ำสูงขึ้นเลยครึ่งเมตรและจะขึ้นสูงไปเรื่อยๆหากฝนยังเทมาหนักๆ จากสะพานนาเกตุยาวไปเกือบถึงทางเข้าวัดหัวควนมีแต่น้ำเต็มถนน
เกือบ3ทุ่มรับทราบข่าวพายุเข้าปัตตานี ฝนหนัก พายุแรง น้ำท่วมไปทั่ว พร้อมทั้งไฟฟ้าก็ดับทั้งเมือง รุ่งเช้าวันที่2พ.ย.เดินทางมาทำงาน
เริ่มเห็นตั้งแต่อำเภอหนองจิก ต้นไม้สองข้างทาง บ้านเรือนพังและหลังคากระเบื้องหายไป
ต้นหูกวางร้านน้ำชาหน้ามอ.แหล่งพบปะสังสรร
จากวงเวียนหน้ามอ.มองเข้าไป
ต้นไม้ภายในต้นแรกที่เห็น
ถนนสายกลาง
ข้างสำนักงานอธิการบดีฯ
หน้าพระรูปพระบิดา
สังเกตดูขยะบนยอดเข็ม นี่คือระดับน้ำที่สูงเมื่อตอนกลางคืน
ต้นสนอีกต้นลงไปนอนกับพื้น
นี่เป็นถนนทางเข้าคณะศึกษาศาสตร์ครับ
หากจะดูอีก.... ติดตามตอนไปกันนะครับ
- บล็อกของ เสิน
- อ่าน 11494 ครั้ง

ความเห็น
เสิน
10 พฤศจิกายน, 2010 - 13:38
Permalink
น้องน้ำหวาน
ใช่ โดนกันถ้วนหน้า แล้วแต่ว่าใครหนักเบาเท่านั้น
ธรรมชาติเป็นตัวกำหนด สู้อยู่แล้ว 555
..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..
แดง โคกโพธิ์
10 พฤศจิกายน, 2010 - 07:34
Permalink
โล่งอก
โล่งอกไป ก้าไม่พรื้อแล้ว ทีนี้ก้าลุยต่อ เหมือนเดิม
เสิน
10 พฤศจิกายน, 2010 - 13:43
Permalink
คุณแดง
..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..
ป้าหน่อย
10 พฤศจิกายน, 2010 - 07:40
Permalink
สู้ค่ะ ขอให้ผ่านไปด้วยดีค่ะ
สู้ๆนะคะ พี่เสิน ขอให้ทุกอย่างคลีคลายเร็วๆค่ะ
นี่ลุ้นพายุอีกลูก เป็นห่วงอยู่ค่ะ
ลูกอิสานกันดารแท้ แต่บ่อเหี่ยวทางน้ำใจเด้อ
หากแหม่นใหลหลั่งรินปานฝนแต่เมืองฟ้า
มาเด้อพวกพี่น้อง สานสัมพันธ์ให้มันแก่น
ให้ยืนยาวแนบแน่นพอปานปั้นก้อนข้าวเหนียว เด้อพี่น้อง
เสิน
10 พฤศจิกายน, 2010 - 13:47
Permalink
ป้าหน่อย
ติดตามรายงานตลอดครับ
..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..
satjang
10 พฤศจิกายน, 2010 - 12:48
Permalink
พี่เสิน
เห็นแล้วก็เศร้าคะ กว่าจะเป็นต้นไม้ใหญ่ใช้เวลานาน ลมกะฝนมาไม่ถึงวันทำให้ล้มหายตายไปซะแล้ว
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
เสิน
10 พฤศจิกายน, 2010 - 13:50
Permalink
น้องก้อย
..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..
ธารน้ำใส
10 พฤศจิกายน, 2010 - 13:15
Permalink
ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอค่ะ
ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอค่ะ เป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้คุณเสิน และก็ทุกๆคนด้วยค่ะ
e-mail. puangpech_@hotmail.com
เสิน
10 พฤศจิกายน, 2010 - 13:55
Permalink
น้องธารน้ำใส
..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..
หน้า