หมู่บ้านในฝัน"แบ่งปัน สร้างสรร พอเพียง"

     ไม่น่าเชื่อว่า...วันหนึ่งได้เข้ามาอาศัยอยู่ในสังคมหมู่บ้านในฝันหลังนี้ หมู่บ้านในโลกอินเตอร์เน็ต เข้ามาแล้วได้อะไรหลายอย่างมากกว่าที่คาดคิด แถมยังสามารถให้ และแลกเปลี่ยนได้อีก ขอขอบคุณผู้ใหญ่บ้าน คณะกรรมการหมู่บ้านและลูกบ้านที่น่ารักทุกคน ที่ได้ร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งดี ๆ ให้เกิดขึ้นบนโลกอินเตอร์เน็ต

      ท่าน สมช.บ้านสวนที่น่ารักค๊ะ...ครั้งหนึ่งในชีวิตของดิฉัน ตอนเรียนจบเศรษฐศาสตร์ใหม่ ๆ เคยฝันไว้ว่า อยากทำงานเพื่อพัฒาหมู่บ้าน สักหนึ่งหมู่บ้าน...ให้คนในหมู่บ้านมีการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจ มีฐานะความเป็นอยู่ที่ดี มีรายได้มั่นคง เป็นความฝันที่เว่อสุด ๆ เลยใช่มั๊ยค๊ะ...ตัวดิฉันเองมาคิดใหม่ตอนนี้ก็ว่าเว่อร์มาก ๆ มีต้นทุนที่เป็นประสบการณ์อันน้อยนิด มีเพียงแค่ใจรักและประสบการณ์วัยเด็กอยู่บ้างก็แค่นั้น....แต่ตอนนี้...ถึงแม้จะมีโอกาสทำงานที่น่าจะทำตามความฝันตอนนั้นได้...แต่ก็...มีข้อจำกัดมากมาย...ของระบบราชการไทยที่ไม่สามารถทำได้...แต่ไม่เป็นไรขอแค่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนที่รักดี รักการปลูกพืชผัก ปลูกต้นไม้ รักและเห็นความสำคัญของสุขภาพ สนใจการคุ้มครองการบริโภคของตนเองและครอบครัว  ชอบช่วยเหลือแบ่งปัน  โดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ ก็ภูมิใจมากแล้ว  อยากทำแบบเต็มขั้นเหมือนผู้ใหญ่โสก็ไม่ได้  เพราะตอนนี้...ยังติดอยู่บนหลังเสือ  จะกระโดลงมาก็เจ็บ  แต่...ก็ยังฝันอยู่นะ...ฝันอยากที่จะตัด(ไม่ถึงกับ)ขาดจากโลกภายนอก  ใช้ชีวิตแบบสันโดษ อยู่แบบพอเพียงจริง ๆ ใช้ชีวิตที่ค่อนข้างย้อนยุกต์ อยู่แบบไม่ต้องรีบเร่งเหมือนทุกวันนี้ เมื่อนั้น...คงจะมาถึงเมื่อภาระหน้าที่ของความเป็นแม่...ทำได้ครบถ้วน สมบูรณ์ ส่งลูกให้ถึงฝั่ง ลูกพึ่งตนเองได้ วันนั้นจะได้ทำอะไรดังใจฝันซะที...คิดว่าวันนั้นคงจะใช้ชีวิตประจำวันคล้าย ๆ กับลุงพูนตอนนี้