ฝันร้าย...เมื่อคืนนี้ที่ฉันกลายเป็นเพลี้ย

ฝันร้าย...เมื่อคืนนี้ที่ฉันกลายเป็นเพลี้ย

    ข่าวเรื่องเมื่อผลผลิตเริ่มเบ่งบานหมู่มารก็มาผจญ ของ หนุ่ม “ชัย” สมช.บ้านสวนฯ ผู้ผันอาชีพเสริมตัวเองใช้ที่ดินว่างเปล่าเป็นพืชผักงามๆที่กำลังจะได้ผลเร็วๆนี้แต่ก็เจอกับศัตรูนับแต่เดิมเป็นหอยทาก เพิ่มมาเป็นเพลี้ย แมลงต่างๆ เวลาเดินผ่านต้นที่สำคัญว่าเป็นถั่วมะแฮะ ก็จะคอยชำเลืองว่ามีเพื่อนร่วมโลกมาขอแบ่งกินบ้างหรือเปล่า แล้วก็เจอเข้าจริง

    เพลี้ยที่มีคล้ายขนปุยเริ่มเกาะตามลำต้นเล็กๆและใบ กับมีบางใบที่หดขยุกตัวหรือเรียกง่ายๆเห็นภาพชัดๆว่าใบหงิก พอเขม้นตามองก็เห็นได้ว่ามีเพลี้ยอีกชนิดที่ตัวเล็กกว่ากับมดที่เกาะอยู่ตามใบและตามผล

ลังเลใจมาหลายวัน ว่าจะเอาอย่างไรดี ฝักถั่วที่เห็นก็ยังเล็ก แต่ว่าเขาก็หนึ่งชีวิต เราก็หนึ่งชีวิต...คิดได้ก็ตัดใจเดินผ่านแต่ลึกลงไปในใจเหมือนไม่ยอมยกให้...ทักท้วงตัวเองอีกว่าก็ไหนว่าจะแบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียงไง แค่เจ้าตัวน้อยยังไม่ยอม แล้วจะไปแบ่งปันใครได้  ก็ต้องอาศัยคำคมๆของคุณแดง อุบล สมช.บ้านสวนฯอีกท่านมาเป็นคาถาคุ้มใจไม่ให้ใจเป๋ไป ว่า “ได้แค่ไหน เอาแค่นั้น” ได้มาแค่นั้น ก็กินใช้ให้ประหยัดให้ได้ประโยชน์...ยิ่งจะทำให้เห็นคุณค่าพืชผักที่เป็นอาหารว่ากว่าจะได้มายากลำบากแค่ไหน ต้องสู้กับใจตัวเองแค่ไหน...ท่องคาถาเสร็จ...เดินผ่านแล้วกลับเหลียวหลังมามอง...ก็ “ไม่ยอมนะ ยิ่งมีน้อยๆอยู่ด้วย” คิดอีกทีก็ว่าไว้ก่อน นี่ก็ฟ้ามืดแล้ว  พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน 

    แล้วฝันร้ายก็มาถึง ใจที่ยังไม่ลงตัว พอหลับแล้วก็ “ฝัน” ในฝันเห็นว่าอยู่ท่ามกลางใบเขียวๆของต้นถั่ว ที่ไปตั้งชื่อให้เขาว่าเป็นถั่วมะแฮะ แต่ใบนี้ใหญ่มาก ใหญ่เท่าหลังคาบ้านก็ว่าได้ โอ้โฮ ยังฝักเขียวๆ ฝักอ่อนๆอีก สูงใหญ่ขนาดเสาบ้าน แขวนอยู่กับก้านต้น ซึ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะใหญ่กว่ากันเท่าใด 

    ช่างมีความสุขเสียจริง ค่อยๆลูบไล้บนผิวใบที่แสนทนุถนอมกับฝักสวยใหญ่ราวกับอยู่เมืองยักษ์ปานนั้น  ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆ นี่เป็นความรู้สึกเป็นสุขเกินกว่าคำอธิบายใด...จะว่าไปแล้ว ใครบรรยายเมืองสวรรค์ว่าเป็นอย่างไรนี่คงเป็นเมืองสวรรค์ในดินแดนคนยักษ์แน่นอน

    กำลังเพลิดเพลินอยู่กับใบอ่อนกับฝักเขียวสวย เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง โอ...มดยักษ์ สีแดง เดินไปมา อ้าวนั้นตัวขาวๆเหมือนปุยผ้ากองใหญ่ แต่ดูเหมือนกับมีแขนขากำลังเคลื่อนตัวน้อยๆ  ทักทายกันกับเจ้ามดยักษ์สีแดง ดูจะสนิทสนมกันหรือเปล่า ...เงาอะไรสีดำกลมๆมากมาย ลอยมาบังทำให้ฟ้าสว่างไสวเมื่อครู่กลับมีความมืดแผ่ไปทั่ว    ...เหลือบตาขึ้นไปมองชัดๆ

เต่าทองสีออกแดงจุดดำ บนใบพริกที่ถูกเพลี้ยทำลาย

    โอ๊ะ! แมลงเต่าทองยักษ์สีแดงตัวใหญ่มาเป็นฝูง แล้วเขาก็ร่อนลงมารวดเร็วตรงเข้าไปที่เพลี้ยสีขาวที่อยู่ไม่ไกลนัก...แมลงเต่าทองยักษ์อีกตัวขยับมาใกล้ฉัน  ด้วยความตกใจ หันเหลียวซ้ายขวาแล้วกลับมามองเนื้อตัวตัวเอง  อะไรกันนี่...คุณพระช่วย “ทำไมฉันจึงมีปุยขาวทั่วตัว” แล้วแขนขาฉันล่ะ ...โอ...ก่อนที่อะไรจะเกิดขึ้น...ฉันสะดุ้งสุดตัว ลุกขึ้นนั่งบนที่นอน....เหงื่อแตก...ฝันร้ายเท่านั้นเอง ฝันร้าย...เมื่อฉันกลายเป็นเพลี้ย...

เพลี้ยที่เกาะอยู่ลำต้นถั่ว

  ตื่นขึ้นมา ตั้งสติได้ว่าฝันไป ...ใจยังเต้นระรัวราวกับกลอง เหงื่อเม็ดโตอยู่แนวผม อดไม่ได้ที่จะคิดถึง เรื่องราวในพระไตรปิฎก   ที่กล่าวถึงเรื่องพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อติสสะเถระที่กรรมใกล้จะตายของท่าน คือห่วงใยในจีวรใหม่ เมื่อตายไปได้เกิดเป็นตัวเล็นที่เกาะติดอยู่กับจีวร ...อ้อ อย่างนี้เอง ใจที่ผูกพันเป็นอย่างนี้เอง หากผูกพันมากไป และบุญมีไม่มากพอเมื่อหมดโอกาสได้เกิดเป็นมนุษย์แรงกรรมก็จะพาส่งให้เกิดในภพภูมิ มีวิบากตามที่เคยก่อไว้...แล้วก็ยังมีอีกเรื่องเล่าว่าหากหวงแหนผืนดินมากอาจได้เกิดเป็นไส้เดือนเฝ้าแผ่นดินด้วย

ฝักถั่วที่โตเต็มที่

   ฟ้าเริ่มสาง เสียงนกร้องดังจิ๊บๆ ทุกชีวิตออกหากิน เช้านี้ฝักถั่วที่เคยเห็นดอกสีเหลือง บางฝักยังอ่อน บางฝักแก่สีคล้ำ และแห้ง เก็บฝักมาได้เท่านี้ แต่ดูฝักเล็กจัง ท่าจะถั่วมะแฮะแกร็นแน่ ด้วยความสงสัย จึงบิฝักออก ...อ้าว...ถั่วแดงเล็กตัวจริงนี่

ถั่วสามอย่าง ระหว่าง ถั่วแดงเล็ก(ล่างซ้าย) ถั่วมะแฮะ(บนซ้าย) ถั่วแดงใหญ่(บนขวา)

และเทียบขนาดถั่วแดงเล็กกับถั่วแดงใหญ่(ล่างขวา)

    ...โธ่...หลงคิดว่าดอกสวยๆให้สีเหลืองอร่ามนี้เป็นดอกถั่วมะแฮะ  ฝักงามๆเป็นฝักถั่วมะแฮะ คุยกับเธอทุกวันเรียกชื่อเขาว่าถั่วมะแฮะ  แต่เธอไม่ยอมกลายเป็นถั่วมะแฮะ...แล้วนี่ก็แนะนำใครต่อใครว่าเธอเป็นถั่วมะแฮะ  นี่ละนะ สัญญา(สัญญาที่หมายถึงความจำ)ไม่เที่ยง ย้อนทวนอีกทีนึกได้ว่าในกระถางนี้ปลูกถั่วไว้ทั้งหมดสามอย่าง คือ ถั่วขอ ถั่วแดงเล็ก และถั่วมะแฮะ แต่ถั่วที่ขึ้นมาให้เห็นไม่มีถั่วมะแฮะเลย  นี่อีกหนึ่งฝันดี  เพราะในถั่วสามอย่างนี้ ถั่วแดงเล็กมีคุณค่าอาหารสูงไม่น้อย มีสีแดงที่เป็นความเชื่อว่าไปบำรุงเลือดได้ และคุณค่าอาหารก็จะมากกว่าถั่วแดงใหญ่ที่มีตามท้องตลาด และหากว่าดูเผินมีอีกถั่วหนึ่งที่เป็นถั่วออกสีแดงทำให้สับสนเข้าใจว่าถั่วแดงเล็กด้วย นั่นน่าจะเป็นถั่วเขียวที่เป็นพันธุ์ให้สีออกน้ำตาลแดง ...

    สำคัญผิดเข้าใจพลาดพลั้ง รู้ตัวก็ต้องรีบแก้ไขข้อมูล ...ในชีวิตมีหลายเรื่องเมื่อเวลาผ่านไปเรื่องที่เคยเข้าใจว่าถูกอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดได้ง่ายๆ อย่างอัลเบิร์ตไอน์สไตน์ นักวิทยาศาสตร์ที่เกิดในอีกยุคหนึ่ง ก็ยังมีการทักท้วงกฎเกณฑ์ที่เซอร์ไอแซคนิวตันตั้งไว้

...ดอกถั่วมะแฮะที่เคยหลงเรียกชื่อเมื่อวันก่อนนั้น

วันนี้ขอเรียนว่าไม่ใช่ดอกถั่วมะแฮะ

    ต้องขอแก้ไขข้อมูลว่าเป็นดอกถั่วแดงเล็ก ก็ฝักกับเมล็ดที่ปรากฏมายืนยันตัวเองว่าคืออะไรกันแน่...ชัดเจนจริงๆ...

     ...มาคิดอีกที ข้อคิดที่ได้วันนี้ว่าบางทีผิดพลาด ไม่กล้าพูด เพราะอาจรู้สึกเสียหน้า  แต่ถ้าหากไม่พูดเลย เพราะติดตรงเสียหน้า ผู้อื่นได้ข้อมูลผิดพลาด  แต่ก็จะไม่ก้าวหน้าทั้งตัวเองและถ้ากลุ่มยังพลอยเข้าใจผิดไปด้วยยิ่งเป็นการพาให้กลุ่มไม่ก้าวหน้าด้วย...

    ขอบคุณความฝันเรื่องราวเกี่ยวกับเพลี้ย และขอบคุณวันนี้ที่ยังมีโอกาสได้แก้ไขข้อผิดพลาด